04 "เฮีย"

“อยู่ใกล้ ๆ พ่อจะเอา...ตบปากแตก” เขาพูดกึ่งดุกึ่งหยอก น้ำเสียงเหมือนขู่แต่ความจริงก็คิดเช่นนั้น

ธีร์ถอดเสื้อตัวเองออก เผยให้เห็นหน้าอกแกร่ง ระหว่างเธอกับเขาต่างโชว์เรือนร่างใส่กัน แต่กลับไม่เคยเห็นหน้า...ไม่มีความหวาดกลัว มีแต่ความตื่นเต้นและเร้าใจ

น้อยหน้าเดินออกไปอีกมุมหนึ่งที่กล้องจับไม่ได้ เธอกลับมาพร้อมกับไอศกรีมแท่งรสตอเบอร์รี่ แท่งยาว สีชมพู

“เฮีย...”

“หื้ม?”

“แผล็บ! พายอยากกินไอติมเฮีย” เธอแลบลิ้นนิด ๆ ก่อนจะค่อย ๆ หยิบไอศกรีมแท่งนั้นสอดเข้าไปในร่องอก หนีบมันไว้และก้มหน้าโลมเลียอย่างยั่วยวน ทำเอาแกนกายคนมองแข็งขืนขึ้น ส่วนหัวสั่นหงึก ๆ ในหัวจินตนาการว่าเธอกำลงอมให้เขาอยู่

“อื้ออออ อ่อก” น้อยหน่าแตะลิ้นเลียไอศกรีม สองมือช้อนหน้าอกให้รัดไอศกรีมแน่น ๆ ไม่ให้ร่วง ภาพทุกอย่างอยู่ในสายตาธีร์

“ฮร้า พาย” มือหนารูดรั้งแกนกายตัวเอง เขาปรือตามองภาพเธอในหน้าจอ พายกำลังเอาของเขาเข้าปาก พร้อมกับเรียกเสียงไม่เป็นภาษา

“เอียอา (เฮียขา) ”

ฟรึ่บ! ฟรึ่บ!

ทุกอย่างคือจินตนาการของคนสองคนที่ไม่ได้สัมผัสกันแต่มองเห็นกันกระจ่าง ภาพที่คนหนึ่งชัก อีกคนดูดเลียไอศกรีมเหมือนกำลังอมให้ ภาพ ๆ นี้แฟนคลับของพายไม่มีใครได้เห็น มีเพียงเฮียธีร์เท่านั้นที่เธอทำให้

“เฮียชอบพายไหมคะ”

“ชอบสิค่ะ” ธีร์ตอบอย่างไม่ลืมหูลืมตา มือสาวความเป็นชายตามจังหวะของเขา

“ถ้าชอบก็ดูดี ๆ นะคะ พายน่ะ เอ็นวีให้เฮียคนเดียว” คราวนี้พายไม่ได้ทำแค่เลีย เธอกลับก้มลงครอบไอศกรีมเข้าปากทั้งแท่ง ริมฝีปากเล็ก ๆ นั้นจนถึงโคนแท่ง ก่อนจะขยับเข้าออกโพล่งปากนุ่มราวกับล้อเล่นกับมัน

“พาย อื้มม เฮียจะเสร็จแล้ว” แต่สำหรับธีร์ ยิ่งน้อยหน่าทำแบบนั้นเขาก็เริ่มปวดหนึบไปทั่วแกนกาย อยากจะเสร็จสม

หากมีอะไรมาให้เขากระแทกก็คงดี

ฟรึ่บ ๆ

มือหนารูดรั้งความเป็นชายอย่างเนือง ๆ สายตาก็มองผ่านหน้าจอคอมที่ปรากฏภาพตรงหน้า

“แฮ่ก…เสร็จแล้ว”

“เสร็จใส่ปากพายเลย…อ่อก”

พรวด! น้ำสีขาวพุ่งออกจากแกนกาย มันกระเด็นไปติดหน้าจอคอมจนเลอะเทอะ น้อยหน่าที่เห็นภาพหน้าจอมัว ๆ เพราะมีน้ำกามไหลย้อยผ่านกล้อง เธอกลับยิ้มอย่างชอบใจที่ทำให้เฮียธีร์ของเธอสุขสมได้

“เฮียขา~” น้อยหน่าเรียกเสียงหวาน สองขาเรียวเบียดเข้าหากันแน่น เธอสัมผัสได้ถึงความชื้นแฉะในชั้นในแต่ก็ไม่อยากแสดงออก จึงพยายามเปลี่ยนเรื่องชวนเขาคุยอีกครั้ง

“หื้ม ว่าไงคะ~”

“เฮีย สรุปเฮียจะไม่ยอมมาเจอพายจริง ๆ เหรอ” น้อยหน่าพูดเสียงเบาลง เธอพยายามจะถามเขาอีกครั้ง...หวังให้เขาใจอ่อนหลังจากที่ทำเรื่องเมื่อกี้ไป

“แล้วพายแน่ใจเหรอคะว่าถ้ามาเจอเฮียแล้ว พายจะรับไหว?”

“แล้วทำไมพายจะรับไม่ไหวละคะ” น้อยหน่าขมวดคิ้วทันที เสียงแข็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความดื้อเริ่มโผล่ขึ้นมา เธอไม่ชอบที่เขาพยายามกันเธอออกไปแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่ก็รู้จักกันมาสองปีแล้ว

“พาย...เฮียไปรับสายก่อนนะ” ธีร์พูดตัดบทอย่างรวดเร็ว มือคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาทำเหมือนว่ามีใครกำลังโทรมาจริง ๆ และเขาก็กดออกจากห้องแชทไป ทิ้งให้น้อยหน่าอยู่เพียงลำพัง

“อีกแล้ว...เป็นแบบนี้อีกแล้ว”