Partager

อีกแล้ว

last update Date de publication: 2025-05-11 09:28:52

“ อะ เฮ้ยย…”

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มที่เดินเข้ามาอยู่ ๆ ก็หมดสติล้มลง ชายหนุ่มทั้งสองคนก็อุทานออกมาพร้อมกันอย่างตกใจ

“ อะ เอาไง ดีล่ะครับ ลูกพี่”

“.. พาเข้าร้านไปก่อน”

ทั้งสองหันมองหน้ากันไปมาแล้วก็หันมองร่างที่ล้มลงกับพื้น ก่อนคิดตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับบุคคลที่สามที่เป็นลมหมดสติไปแล้วคนนี้ดี

แต่เมื่อคิด ๆ ดูแล้วเรื่องที่เกิดขึ้นมันก็น่าเข้าใจผิดอยู่หรอก ต้นเหตุมาจากลูกน้องของเขาเองที่อยู่ ๆ ก็รับเจ้าเหมียวมา ทุกอย่างก็ปกติดีจนกระทั้งถึงเวลาปิดร้าน

ลูกน้องหนุ่มคนสนิทที่กำลังจะเอาขนมแมวเลียไปให้เจ้าเหมียวที่เริ่มร้องไม่รู้ว่าถูกขังไว้นานแล้วหรือเริ่มหิวแล้วกันแน่ พอลูกน้องหนุ่มเปิดกรงก็เป็นจังหวะที่เจ้าเหมียวตัวเล็กนี่กระโดดหนีออกมา ทำให้ลูกน้องที่ตกใจก็ไล่จับอย่างเอาเป็นเอาตายด้วยความตกใจเช่นกัน เจ้าเหมียวก็ยิ่งกระโดดไปทั่ว

และจังหวะที่มันกำลังจะกระโดดออกไปทางประตูหลังร้านที่เปิดอยู่ลูกน้องหนุ่มก็กระโดดกระโจนตัวเองเพื่อจับมันเอาไว้ แต่เพราะเสียหลักจึงล้มลงไปบนพื้น ตัวไปทับกับถุงซอสที่ยังไม่ได้เก็บทำให้ทั้งตัวเปื้อนซอสมะเขือเทศเต็มไปหมด

ตอนที่ลูกน้องหนุ่มกำลังตกใจ ก็เผลอทำเจ้าเหมียวหลุดมือจนวิ่งออกไปข้างนอกจนได้ และเพราะแมวตัวนี้เป็นแมวสุดที่รักของแฟนสาว เขาจึงไม่ยอมแพ้รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปคว้าตัวเอาไว้ได้ในขณะที่เจ้าเหมียวตัวน้อยกำลังจะกระโดดข้ามถังขยะออกไปถนนใหญ่

แต่เพราะกลัวว่าเจ้าเหมียวจะหลุดมือไปอีก ลูกน้องหนุ่มจึงเอาชายเสื้อของตนเองคลุมไว้ และนั้นก็ทำให้เล็บของเจ้าเหมียวที่กำลังดิ้นสุดแรงเกี่ยวกับเสื้อ จนเอาออกไม่ได้ ลูกน้องหนุ่มก็เลยต้องหาตัวช่วยอย่างเขาที่เป็นเจ้านายที่เหลืออยู่ในร้านเพียงคนเดียวอย่างช่วยไม่ได้

เพราะอยากให้เรื่องวุ่นวายนี้จบลงโดยเร็วเขาจึงคว้ามีดเอาไปด้วยเพื่อที่จะใช้ตัดเสื้อหรือตัดเล็บของเจ้าเหมียวตัวเจ้าปัญหาซะ เพราะอย่างไรเขาก็ได้มีดชุดใหม่มาแล้ว ยอมสละมีดเก่าไปสักเล่มก็คงไม่เป็นไร และเพราะเหตุนี้บุคคลที่สามที่เดินเข้ามาอย่างไม่ให้สุ้มให้เสียงก็คงจะเข้าใจผิดไปตามสิ่งที่เห็นตรงหน้าแล้วก็เป็นลมล้มพับไป

“ อะ ลูกพี่พาไปสิครับ ตัวผมเปื้อนซอสไปหมด แล้วก็มือไม่ว่างเพราะเจ้าเหมียวตัวนี้มันยังเกาะชายเสื้อผมอยู่เลยครับ”

ลูกน้องหนุ่มเอ่ยพูดขณะที่ฝืนยิ้ม แล้วก็ชูเจ้าเหมียวตัวน้อยขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

“……”

“ ยังไม่ตื่นเหรอครับ งั้นผมขอไปล้างตัวก่อนนะครับ เหนียวจะแย่แล้ว”

เมื่อถูกสายตาคู่คมจับจ้อง ลูกน้องหนุ่มก็แสร้งเอ่ยถามขณะที่ร่างแกร่งของผู้เป็นนายอุ้มร่างไร้สติเข้ามาภายในร้าน แล้วพูดหาจังหวะให้ตัวเองปลีกตัวออกไปอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด

“ … อื่ม ”

เสียงทุ้มเอ่ยตอบสั้น ๆ เมื่อวางร่างไร้สติของคนในอ้อมแขนลงที่โซฟาอย่างเบามือ

“นี่เจ้าเหมียว ช่วยเห็นใจพ่อหน่อยได้ไหม แม่แกอุตส่าห์ไว้ใจเอาแกมาฝากไว้ ช่วยให้พ่อแกได้หน้าหน่อยเถอะ”

“ อะ อ๊ากกก ละ ลูกพี่ครับบ”

“……”

สายตาคู่คมที่กำลังมองใบหน้าหล่อเหลาของคนที่นอนหายใจอย่างสม่ำเสมอบนโซฟาก่อนจะขมวดคิ้วเข้มเข้าหากัน เมื่อรับรู้ได้ถึงตัวตนของอีกฝ่าย ใช่เป็นชายหนุ่มคนนั้นที่ตนไม่สามารถลืมได้ลง เมื่อคิดขึ้นมาได้ ภาพในความทรงจำต่าง ๆ ที่เขาพยายามที่จะลืมก็ฉายชัดขึ้นมาเสียอย่างนั้น จนทำให้ใบหน้าคมเข้มเริ่มรู้สึกร้อนผ่าว แต่ก่อนที่ความคิดจะเตลิดมากไปกว่านั้น ก็มีเสียงตะโกนออกมาจากทางห้องน้ำ ทำให้ร่างแกร่งหันมองตามเสียงไปอย่างรู้สึกเหนื่อยใจ

“ เฮ้ออออ… เหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างเลย”

“ อะ ครับว่าไงครับ ที่รัก”

ลูกน้องหนุ่มเพิ่งเดินมาถึงกำลังทิ้งตัวลงโซฟาตัวข้าง ๆ ถอดถอนใจอย่างหมดแรง และในจังหวะที่เขากำลังจะเหลือบมองร่างที่นอนหมดสตินั้น อยู่ ๆ เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นจนต้องกระเด้งตัวขึ้นมาแล้วกดรับสายอย่างตื่นตัวสุดขีด

“ใช่สิ ผมดูแลลูกเราเป็นอย่างดี มันน่ารักมาก ไม่ดื้อไม่ซนเรียบร้อยสุด ๆ เลยครับ”

“……”

ร่างแกร่งนั่งพิงหลังไปกับพนักโซฟา กำลังจดจ้องไปที่ร่างไร้สติเบื้องหน้า แต่ก็จำต้องละสายตาแล้วหันไปทางลูกน้องหนุ่มคนสนิทเมื่อได้ยินประโยคที่อีกฝ่ายพูดออกมา อะไรคือความหมายของคำว่า ดูแลอย่างดี และอะไร คือ ความหมายของคำว่า ไม่ดื้อไม่ซน หรือเป็นตัวเขาเองที่ตีความหมายของคำว่า เรียบร้อยต่างออกไป

“อะ ตอนนี้เลยเหรอ ก็เลิกงานแล้วแหละ โอเค เดี๋ยวผมขอไปถามลูกพี่ก่อนนะ”

“อะ เอ่อ.. ลูกพี่ครับ พอดีแฟนผม เธอกลับมาแล้ว เธออยากให้ผมพาเจ้าเหมียวไปส่งตอนนี้น่ะครับ”

“.. อื่ม ไปเถอะ”

เมื่อได้ยินลูกน้องหนุ่มพูดอึกอัก เสียงทุ้มก็เอ่ยตอบกลับไปทั้งอย่างนั้น

“ คุณคนนั้นยังไม่ฟื้นอีกเหรอครับ สงสัยคงตกใจน่าดู ถ้าเขาฟื้นแล้วพี่ก็ช่วยอธิบายให้เขาฟังด้วยนะครับ”

“……”

ก่อนที่ลูกน้องหนุ่มจะถือกระเป๋าเจ้าเหมียวออกไปก็ไม่วายตะโกนบอกผู้เป็นนายอีกประโยค และใจความของประโยคนั้นก็ทำให้เจ้านายหนุ่มอย่างเขาหมดคำจะพูด

“ .. อ๊ากกกก… ขะ ขอโทษ นะครับ ขะ ขอบคุณครับ”

“……”

ไอน์ที่เพิ่งได้สติกลับมา จริงอยู่ที่เขาตกใจมากจนหมดสติไปแต่จะเรียกว่าหมดสติเพราะตกใจก็ไม่ถูกนัก หากเรียกว่าหลับไปน่าจะเข้าใจได้ง่ายกว่าเพราะปกติตัวเขานั้นก็เป็นประเภทที่เมาแล้วหลับเช่นกัน แต่พอลืมตามาก็เห็นเงาของชายหนุ่มอยู่เบื้องหน้าทำให้ต้องตกใจ และเมื่อนึกย้อนกลับไปว่าเกิดอะไรขึ้น ไอน์ก็รีบกระเด้งตัวขึ้นแล้วโค้งหลังพร้อมกับกล่าวขอโทษและขอบคุณอย่างมีมารยาทที่สุด ก่อนจะรีบสาวเท้า ไม่สิ เรียกว่าวิ่งออกไปน่าจะถูกต้องกว่า

“…. อีกแล้ว”

ร่างสูงมองไปที่ประตูที่ปิดลงแล้วเอ่ยออกมาสั้น ๆ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   คบตั้งแต่ให้สิทธิ์แล้วล่ะ

    “อึก อื่ออ”“อรุณสวัสดิ์”เซนที่นอนมองใบหน้าหล่อเหลายามหลับ กำลังขยับแพรขนตายาวเปิดขึ้น ก็เอ่ยทักทายเสียงเบาราวกระซิบ ก่อนจะโน้มตัวเข้าหาแล้วมอบจูมพิตบนหน้าผากเนียน ยิ้มต้อนรับวันใหม่อย่างอารมณ์ดี“อึก อ่าา อะ เอว ผม”ไอน์ที่ตื่นเต็มตาเพราะถูกรอยยิ้มทรงเสน่ห์จู่โจมก็รีบสะดุ้งตัวขึ้น แต่ก็ต้องเผลอร้องออกมาเพราะความเจ็บปวดที่แทรกเข้ามาอย่างกะทันหัน ทำให้ต้องรีบทิ้งตัวลงไปที่เตียงนุ่มอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้“หืม ปวดเอวเหรอ”เสียงทุ้มเอ่ยถาม ก่อนจะลุกขึ้นแล้วบีบนวดให้ด้วยสีหน้าเป็นกังวล“คุณเซน ผมขอถามอีกคำถาม นี่เป็นครั้งแรกของคุณแน่นะ”ไอน์ที่หวนคิดถึงเรื่องที่ตนและเขาทำกันไปจนเกือบฟ้าสาง ถ้าตนไม่ผล็อยหลับไปก่อน เห็นทีว่าคนหน้าไม่อายคนนี้ก็คงจะไม่ยอมหยุดเป็นแน่ จนเขานั้นเริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วจริง ๆ ว่า เรื่องที่อีกฝ่ายทำกับตนนั้นเป็นครั้งแรกจริง ๆ ใช่ไหม“หืมม แน่นอนสิ ทำไมเหรอ?”“…ช่างมันเถอะครับ คุณไปอาบน้ำก่อนเลยเดี๋ยวผมค่อยไปทีหลัง”เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางที่เซนตอบกลับมาอย่างซื่อตรง ไอน์ที่เป็นคนถามก็รู้สึกเหลือจะเชื่อที่ตนตั้งแง่ถามออกไป เลยปล่อยร่างให้นอนจมลงไปที่เตียงนอนอีกครั้งแล้วโ

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   ไม่รีบบอกล่ะ

    “เจลน่ะ”เซนที่เห็นท่าทางของไอน์แล้วก็จำต้องกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ เพื่อข่มความปวดหนึบตรงแก่นกายของตัวเองไว้ แล้วโฉบใบหน้าเข้าไปขบเม้มที่ติงหูสีแดงระเรื่ออย่างตั้งใจ ก่อนจะกระซิบบอกเสียงแหบพร่า“…. ละ แล้ว ไม่รีบบอกล่ะครับ”ไอน์ที่รู้สึกเสียศักดิ์ศรีและเขินอายอยู่แล้ว ก็พูดโพล่งขึ้นอย่างเลิ่กลั่ก ไม่คิดว่าที่ตัวเองทำไปจะไร้ประโยชน์ แถมยังต้องมาทำอะไรน่าอายแบบที่ไม่เคยทำต่อหน้าอีกฝ่ายอีก ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว“ก็นายไม่ได้ถาม”เซนยังคงตีหน้ามึนตอบออกไปทั้งอย่างนั้น“อะ อยู่ไหนล่ะครับ รีบเอามาสิครับ ไอ้เจลที่ว่าน่ะ”ไอน์ที่เหมือนถูกล้อ ก็ยิ่งเลือดขึ้นหน้าด้วยความเขินอายและเสียหน้าเป็นที่สุด เลยตะโกนถามออกไปทั้งอย่างนั้น ให้ตายสิ ไม่คิดมาก่อนเลยว่าการจะได้กินอะไรที่อยากกินมันจะยากเย็นขนาดนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกโมโหขึ้นมาหน่อย ๆ หรือจะไม่ทงไม่ทำมันแล้วดีกว่าหรือเปล่า จะได้ไม่ต้องเจ็บตัวด้วย ดูจากไอ้กระบองยักษ์นั่น มันใช่ขนาดที่จะเข้ามาในร่างกายของคนได้จริง ๆ หรือไง ต่อให้คลายดีแค่ไหนก็คงไม่พ้นต้องเลือกตกยางออกอยู่ดีไม่ใช่เหรอแต่ไหน ๆ ก็ทำเรื่องน่าอายมจนถึงขนาดนี้แล้ว จะให้ปล่อยเ

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   จำไว้ล่ะ

    “เด็กดี เงียบก่อนนะ เอาอีกไหม”แม้จะยังไม่พอใจ แต่เซนก็ยอมถอดถอนจูบออกมาอย่างอ้อยอิ่ง เสียงทุ้มติดแหบเอ่ยถามออกไปเสียงแผ่วเบาราวกระซิบ พร้อมทั้งไล่จูบซับคราบน้ำตาบนใบหน้าหล่อเหลาอย่างอ่อนโยน“อื่มม”ไอน์ที่เผลอไผลไปกับรสสัมผัสที่แสนอ่อนโยน พยักหน้าตอบอย่างหลงลืมตัว จนริมฝีปากอ่อนนุ่มถูกความเร้าร้อนเข้าครอบงำอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง“พอใจ หรือยัง”“อึก! อึก”เพราะถูกคนตัวโตแกล้งมอบจูบที่แสนเรียกร้องเอาแต่ใจ พอเผลอไผล ก็กลับผละออก จนไอน์สะอึกเสียอย่างนั้น“ต่อไป ห้ามร้องเพราะคนอื่นอีกนะ ร้องกับฉันแค่คนเดียว”พอเห็นใบหน้าหล่อเหลาเริ่มขมวดคิ้วพร้อมทั้งสะอึก เซนจึงหยุดแกล้งก่อนจะเอื้อมมือไปลูบไล้เช็ดคราบน้ำตาที่ยังคงหลงเหลืออยู่ให้อย่างเบามือ แล้วเอ่ยพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้น“ทำไม ครับ”ไอน์ซบใบหน้าลงตรงฝ่ามืออุ่น ก่อนจะเอ่ยถามอย่างนึกสงสัย“ฉันอยากได้สิทธิ์ที่ทำให้นายร้องไห้เพราะฉันคนเดียว”ดวงตาคู่คมจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวยที่ยังคงหลงเหลือประกายของคราบน้ำตา ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจัง“……”“ได้ไหม ตอบมาสิ”ไอน์ที่ถูกจ้อง หลงลืมตัวไปชั่วขณะ หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำอย่างหวั่นไหว หากตีค

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   เอาอีกไหม

    “หยุด ไม่ต้องเรียก หัดหยุดแล้วหัดฟังที่คนอื่นเขาจะพูดบ้าง ไม่ใช่มาถึงก็จะมาพูด ๆ ในสิ่งที่ตัวเองจะพูดอยู่ฝ่ายเดียว มีปากไว้พูดเป็นคนเดียวหรือไง ฮะ แล้วที่มายืนพูด ๆ อยู่หน้าห้องคนอื่นแบบนี้มันได้เหรอ นอกจากจะไม่มีสมองแล้วยังไม่มีมารยาทอีก ฉันเคยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่า อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีกน่ะ”ไม่ว่าจะทักท้วงอย่างไรอีกฝ่ายก็ไม่ยอมหยุดพูด ไอน์ที่หมดความอดทนเลยพูดตัดบทอย่างหัวเสีย“อะ ไอน์ อย่าบอกนะว่า ไอน์ลืมเราไปแล้ว ไม่จริง เรารู้ว่าไอน์รักเรามากแค่ไหน และเราก็รู้แล้วว่าเราเองก็รักไอน์มากแค่ไหนเหมือนกัน เราขอโทษนะไอน์ เรากลับมาคืนดีกันเถอะนะ”ถึงแม้จะชะงักไปเมื่อได้ยินคนตรงหน้าพูดขึ้นมา แต่ปกป้องก็ยังคงเชื่อว่าเป็นเพราะอารมณ์โกรธ และตอนนี้ตนก็มาถึงที่นี่แล้ว ไม่มีทางกลับไปมือเปล่าแน่นอน“เหอะ นี่นาย ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไงฮะ!!”ไอน์ฟังปกป้องอดีตแฟนเก่าพล่าม จนหัวเราะออกมาเสียงต่ำ ยิ่งฟังก็ยิ่งไม่เข้าใจ ว่าทั้งตัวเขาและปกป้องจะเข้าใจกันได้ไปในทางที่ดีขึ้น อย่าว่าแต่ตกลงเลย แค่พูดกันดี ๆ ยังเข้าใจคนละความหมาย จนตอนนี้ไอน์แทบจะเหลืออดด้วยความหงุดหงิดอยู่แล้ว“ทำไม อย่าบอกนะ ว่าเพรา

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   บอกแล้วใช่ไหม

    “หึ ก็หล่อจริง ๆ นั่นแหละ”เซนหยิบกระดาษแผ่นเล็กเปิดออกแล้วอ่านตามข้อความ “ตั้งใจทำงานนะครับ น้องชายสุดหล่อมาให้กำลังใจแล้ว” ก่อนจะยกยิ้มแล้วพึมพำออกมาเสียงเบา“ฮะ พี่พูดว่าอะไรนะครับ”พนักงานหนุ่มรุ่นน้อง ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงพูดของเจ้านายไม่ชัด“ไม่มีอะไร”เซนตอบด้วยท่าทีเรียบเฉย ก่อนจะรีบเก็บกระดาษแผ่นเล็กใส่ในกระเป๋ากางเกงอย่างรวดเร็ว“หืมม…”พนักงานหนุ่มรุ่นน้อง เห็นท่าทีมีพิรุธของเจ้านายหนุ่มเลยเลิกคิ้วทำเสียงอย่างสงสัย“เสร็จแล้วก็ไปทำงาน”เซนแสร้งทำท่าทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วตอบกลับพนักงานหนุ่มรุ่นน้องเหมือนอย่างปกติ“ครับ คร้าบบ…”แต่พนักงานหนุ่มรุ่นน้อง รู้จักเซนมาหลายปีจึงสังเกตเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจนแต่ก็แสร้งลากเสียงตอบรับ อย่างทะเล้นก่อนจะรีบวิ่งออกไปเมื่อเห็นสายตาดุของรุ่นพี่ผู้เป็นนาย“คุณเซน”ไอน์ที่ยืนพิงอยู่ข้างร้านเอ่ยเรียกอีกฝ่ายทันทีที่ร่างสูงออกมาจากร้าน“หืม.. ทำไมยังไม่กลับอีก”สายตาคู่คมหันไปมองเจ้าของเสียงก่อนจะเลิกคิ้วเอ่ยถามอย่างสงสัย“ก็รอกลับพร้อมคุณเซนไงครับ”ไอน์ที่เดาไว้อยู่แล้วเลยตอบกลับไปอย่างหย

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   ก็หล่อจริง ๆ นั่นแหละ

    “…..”“… ใคร! โทรมาแล้วทำไมไม่พูด จะกวนประสาทกันหรือไง?”“… อะ เอ่ออ ไอน์ เดี๋ยวก่อน นี่ปกป้องเอง”“ฮะ!! ว่าไงนะ!?”“ไอน์ ปกป้องขอโทษ เราเลิกกับแฟ เอ่อ ผู้หญิงคนนั้นไปแล้วนะ จริง ๆ เป็นเรื่องเข้าใจผิด ปกป้องไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะ พอดีเพื่อน ๆ เชียร์ให้คู่กันและแซวเล่นเฉย ๆ เราไม่ได้คิดอะไรเลยจริง ๆ นะ คนที่เรารักที่สุดก็คือไอน์ ไอน์รู้ใช่ไหม เรากำลังจะไปห…”“เหอะ!! พล่ามเสร็จหรือยัง? แล้วไม่ต้องโทรมาอีกนะ”“อะ ไอ…”“เหอะ!! ไอ้เวรนี่ ตัวขัดขวางอารมณ์แท้ ๆ”ไอน์ กดวางสาย ก่อนจะสบถออกมาอย่างหัวเสีย แต่ก่อนที่จะโมโหไปมากกว่านั้น ชื่อที่ทำให้ไอน์ต้องมองบนก็โชว์ขึ้นมา ทำให้ไอน์กดรับทันที“สวัสดีน้องชายสุดหล่อ เป็นไงได้ข่าวว่าโดนเท ได้ไปเรียนญี่ปุ่นคนเดียวหรือไง อะไรกันพี่สาวคนนี้ไม่ได้ไปหาแค่แป๊บเดียว เกิดเรื่องเวรอะไรขึ้นกับนายล่ะนั้น”“ให้มัน น้อย ๆ หน่อย แล้วอีกอย่างฉันก็อายุมากกว่าเธอตั้งสามปี”“เอาน่า ๆ หยวนหยวนกันไป”“มายงมาหยวนอะไร เป็นเด็กเป็นเล็กหัดมีสัมมาคารวะซะบ้าง”“โห… บ่นเหมือนคุณปู่เลย แล้วฉันมีข่าวเด็ดจะฟังไหม น้องสาวคนนี้ไปหาสืบมาให้ อย่างยากลำบากเลยนะคะ”“ข่าวอะไรของเธอ ถ้

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   แน่นจริง ๆ

    “ผมปลุกยังไงลูกค้าท่านนี้ก็ไม่ยอมตื่นเลยครับ ทำยังไงดี ผมนัดกับแฟนไว้ด้วยสิ พี่ครับช่วยผมด้วยครับถ้าครั้งนี้ผมเบี้ยวนัดเธออีก ผมตายแน่”“อื่ม กลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มรุ่นน้องมีท่าทีลำบากใจ เซนจึงอาสาจัดการเอง“ขอบคุณครับ พี่เป็นลูกพี่ที่ดีที่สุดดด..”ชายหนุ่มรุ่นน้องร

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   เรื่องเล่า

    ผ่านมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ ที่ทั้งความคิดตีกันจนสับสนไปหมด ไหนจะอาการวิตกกังวลจนทำให้รู้สึกหวาดระแวงถึงขั้นไม่สามารถหลับได้เต็มอิ่ม จนตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลาทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด ไหนจะรอยคล้ำใต้ตาที่พยายามกลบอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ เพราะผิวที่ขาวอยู่แล้ว พอมีรอยคล้ำก็ยิ่งเห็นได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นนี้อีก“เ

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   รอดหรือยัง

    “เฮ้อออ… ในที่สุดก็ถึงสักที”ร่างสูงถอนหายใจออกยาวๆ เพื่อคลายความเหนื่อยล้า ไม่รู้ว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น ตั้งแต่ก่อนจะเดินทาง ก็เพราะเรื่องแฟนเก่าที่คบกันมา และวางแผนกันไว้อย่างดีว่าจะสมัครเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนด้วยกัน แต่สุดท้ายตนดันมีชื่ออยู่คนเดียว และไม่ใช่แค่นั้นตนเองดันมารู้ความจริงเอาวันที่จะ

  • ใช่รักหรือเปล่า(บังเอิญรัก)   จากลา

    “ปะ เป็นไปไม่ได้”หมายความว่า…ร่างสูงยืนอยู่หน้าประตู พึมพำกับตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองกำลังได้ยิน ภาพความทรงจำต่างๆ ตั้งแต่วันที่ทั้งตนเองและเขาคนนั้นกำลังวางแผนเตรียมตัวสมัครไปเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศ เพื่อจะได้ไปใช้ชีวิตด้วยกัน ความหวังความฝันพังทลายลงไปในพริบตา“..ฉันจ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status