ได้ไหมถ้าฉันจะบอกว่ารักเธอ

ได้ไหมถ้าฉันจะบอกว่ารักเธอ

last updateHuling Na-update : 2025-10-14
By:  dexnarakKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
42Mga Kabanata
3.0Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เรื่องราวความรักของหญิงสาวที่แอบชอบเจ้านายมานานนับปี เธออยู่ในที่ของเธอ ไม่เคยแสดงตัวให้เขารู้ แต่แล้ววันหนึ่งเหตการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นสาเหตุให้เจ้านายของเธอเลิกรากับคนรัก เขาโกรธเธอมาก จนจับเธอมาย่ำยีทั้งกายและใจ หลังจากนั้นเธอก็หายไป 4 ปีต่อมาเธอกลับมาพร้อมลูกน้อย เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก แต่มีหรือที่เขาจะยอม เพราะเขาก็ทำทุกอย่างเช่นกันเพื่อให้เธอกลับมารักเขาอีกครั้ง

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 ได้ไหม...แค่ได้เห็นเขาในทุก ๆ วัน

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

jacksuriya8riew
jacksuriya8riew
อัพทีละกี่ตอนคะ
2025-09-30 22:33:53
1
0
42 Kabanata
ตอนที่ 1 ได้ไหม...แค่ได้เห็นเขาในทุก ๆ วัน
สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม ผมยาวประบ่า มัดรวบผมไว้ลวกๆ ขณะนั่งทำงาน ดูเธอจะตั้งใจซะเหลือเกิน"ลิล เงยหน้าขึ้นมามองเพื่อนร่วมโลกบ้างเถอะ อย่ามัวแต่จ้องหน้าคอมสิ..""อื้อ แปบนึง ใกล้เสร็จแล้วค่ะ"ลลิล เป็นหญิงสาวที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้ปีกว่าๆ เธอชื่นชมเจ้าของบริษัทแห่งนี้มานาน เธออยากมาอยู่ใกล้ๆ เขา เธอจึงเสี่ยงมาสมัครงานที่นี้ แล้วเธอก็สมหวัง สิ่งที่เธอต้องการก็มีแค่นี้ แค่ได้เห็นเขาในทุกๆ วัน แม้เขาจะไม่เคยชายตามองเธอเลยก็ตาม"นี่มองหน่อย แปบเดียว ไม่ทำให้เสียงานหรอกน่า""ไหน อะไรคะพี่บัว"บัวทิพย์ สาวรุ่นพี่ อายุ ยี่สิบเจ็ดปี ที่ลลิลเพิ่งมาเจอในที่ทำงาน สำหรับลิลแล้วบัวทิพย์เป็นคนน่ารัก ใจดีมาก เพราะคอยดูแลและสอนงานลลิลทุกอย่าง ตอนลลิลเริ่มทำงานใหม่ๆ จนทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกัน"นั่น เขาควงกันออกไปกินข้าวอีกแล้ว"ลลิลที่มองไปทางองศาที่บัวทิพย์ชี้ด้วยปาก ก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่งเดินควงคู่กันออกไป"ปกติอยู่แล้วไหมคะ ก็เขาเป็นแฟนกัน""แต่ยังไม่พักเที่ยงเลยนะ ออกไปทำอย่างอื่นกันก่อนหรือเปล่า" ประโยคที่บัวทิพย์พูดก็ทำให้ลิลเหลือบมองทั้งคู่อีกครั้ง ไม่ใช่ลลิลจะไม่รู้สึกอะไร แต่เพราะไม่ได้เป็นอะไรกั
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ได้ไหม...เพียงแค่หันมามอง
และแล้ววันหยุดยาวที่หลายๆ คนรอคอยก็วนเวียนมาถึง ลลิลไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับวันหยุดเหล่านี้มากนัก เพราะเธอไม่มีสถานที่ที่จะต้องไป ทุกๆ วันเลยมีความสำคัญเท่ากันหมดสำหรับผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างเธอ วันนี้เธอเลยไม่ได้ตื่นเต้นกับการมาทำงานก่อนวันหยุดยาวเหมือนคนอื่นๆ"ลิลแน่ใจเหรอว่าไม่ไปกับพี่""แน่ใจค่ะ ที่บริษัทก็มีคนมาทำโอทีตั้งหลายคน""ถ้ามีอะไรก็โทรหาพี่นะ""ค่ะ พี่บัว"หลังเลิกงานลลิลขับรถมาจอดตรงบริเวณอาคารผู้โดยสารที่สถานีขนส่ง เธอมาส่งบัวทิพย์ เพื่อเดินทางกลับบ้านที่ต่างจังหวัด เพราะบัวทิพย์ไม่ชอบขับรถในวันหยุดยาวแบบนี้ เธอบอกว่ารถเยอะ เพราะคนเดินทางกลับบ้าน กลัวจะเกิดอุบัติเหตุ เธอเลยเลือกที่จะนั่งรถโดยสาร อย่างน้อยก็ปลอดภัยกว่ารถส่วนตัวหลังจากส่งบัวทิพย์ขึ้นรถโดยสารแล้ว ลลิลจึงขับรถมุ่งตรงไปยังห้างสรรพสินค้า เพื่อซื้อของใช้เข้าบ้านของเธอ บ้านหลังที่เธออาศัยอยู่เป็นบ้านของลุงที่ซื้อทิ้งไว้ เขาอนุญาตให้ลลิลมาอยู่ เพราะความเอ็นดู ลลิลเลยถือโอกาสดูแลบ้านหลังนี้เพื่อตอบแทนคุณลุงของเธอลลิลเข็นรถเข็นเดินเข้าไปยังแผนกของสด เลือกซื้อเนื้อหมูและเนื้อไก่เพื่อใช้ทำเป็นอาหารเช้าก่อนออกมาทำงา
Magbasa pa
ตอนที่ 3 ได้ไหม...ขอแค่โลกใบนี้จะใจดีกับเธอบ้าง
ดวงตะวันขึ้นตรงบนอาคาร บรรดาพนักงานที่มาทำโอทีวันนี้ไม่กี่คนทยอยออกไปเติมพลัง เหลือแต่สาวน้อยที่เธอเตรียมตัวมาอย่างดี ว่าวันนี้จนเลิกงานเธอจะไม่ออกไปไหน"น้องลิล ไปทานข้าวกัน""ลิลคดข้าวห่อมาแล้วค่ะพี่ไนท์"ไนท์สาวสวยเลขาหน้าห้องท่านประทาน ที่กำลังออกไปทานข้าวด้านนอก เพราะวันนี้เธอจำใจต้องมาทำงาน เนื่องจากตอนเช้ามืดท่านประธานโทรไปหาเธอ เพื่อให้มาทำงานแบบเฉพาะกิจ"ไม่ออกไปไหนเหรอ""ไม่ล่ะค่ะ ทานข้าวเสร็จ เดี๋ยวก็ทำงานต่อเลยค่ะ""ขยันจังนะเรา"ลลิลได้แต่ยิ้มให้สาวรุ่นพี่ตรงหน้า ขณะที่มือก็หยิบข้าวห่อขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ"พี่ฝากชงกาแฟให้คุณนนท์หน่อยสิ แต่อีกสักพักนะ ถ้าเขาถามหาบอกว่าพี่ไปทานข้าวข้างนอก""เอ่อ จะดีเหรอคะ"ลลิลลังเลนิดหน่อย เพราะเธอไม่รู้ว่า ชานนท์จะชอบกาแฟรสชาติแบบไหน หากเธอชงไปไม่ถูกใจเขา เขาด่าเธอกลับมาจะทำไง เพราะเท่าที่รู้ชานนท์เป็นคนเรื่องมากอยู่เหมือนกัน"ไม่เป็นไรหรอก คุณนนท์เขาไม่ว่าหรอก พี่ฝากหน่อยนะ"ลลิลได้แต่พยักหน้า เพราะจะให้พูดเต็มปากเต็มคำก็คงไม่ได้หรอก เธอหวั่นๆ ไม่กล้าเข้าใกล้เขาคนนั้น คนที่เธอทำได้แค่แอบมอง"อ้อ คุณนนท์เขาไม่กินหวานนะ ใส่กาแฟหนึ่งช้อนครึ่
Magbasa pa
ตอนที่ 4 ได้ไหม...อย่าโทษฉัน
พนักงานต่างเมาท์มอยกันถึงทริปวันหยุดยาวที่ผ่านมา จะมีก็แต่สาวน้อยที่เป็นปู่โสม เฝ้าบริษัทเท่านั้น ที่ได้แต่นั่งฟังเรื่องเล่าของผู้อื่น เธอนั่งสังเกตุใบหน้ารุ่นพี่ในบริษัทหลายๆ คน พวกเขาดูช่างมีความสุขเหลือเกิน เหมือนพวกเขาได้กลับไปชาร์จแบตให้ตัวเอง และพร้อมมาลุยงานต่อ"เป็นไงเรานั่งยิ้มคนเดียว เพี้ยนป่าวเนี่ย""ก็เห็นพี่ๆ กลับมาจากบ้านบ้าง เที่ยวบ้าง ดูช่างมีความสุขเหลือเกิน""ก็พี่ชวนลิลแล้วนะ แต่ไม่ยอมไปกับพี่""ถ้าลิลไป พี่ก็อยู่กับครอบครัวได้ไม่เต็มที่สิคะ"มันก็จริงอย่างที่ลลิลพูด เพราะถ้าลลิลไปด้วย บัวทิพย์ก็ต้องแบ่งเวลามาดูแลลลิล แต่เธอก็ยังอยากให้ลลิลไปอยู่ดี วันหยุดคราวหน้าเธอต้องพาลลิลไปให้ได้คอยดู"อ่ะ พี่ซื้อมาฝาก""หูย อะไรกันคะเนี่ย มันดูน่ากินเหลือเกิน""ขนมชื่อดังของจังหวัดพี่เอง พี่รู้เราชอบขนมแบบนี้ เห็นแล้วคิดถึงลิล เลยซื้อมาฝาก"ลลิลตาลุกวาวทันทีเมื่อเห็นขนมที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า เพราะเธอเป็นคนชอบกินขนมหวาน ซึ่งบัวทิพย์ก็รู้ดี เธอจึงเลือกที่จะซื้อมาฝาก"ให้หมดนี่เลยเหรอคะ""จ๊ะ""ขอบคุณมากค่ะ""เก็บๆ ก่อน มาทำงานที่เรารักกันเถอะ"ทั้งคู่นั่งทำงานไปจนถึงเที่ยง ก็เก
Magbasa pa
ตอนที่ 5 ได้ไหม...แค่ให้ฉันได้อธิบาย
เที่ยงของวันนั้น ลลิลไม่ได้ตามบัวทิพย์ออกไปทานข้าว หลังเก็บกวาดเสร็จเธอก็กลับมานั่งทำแผลและนั่งอยู่เงียบๆ คนเดียว ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น ทำไมทุกอย่างถึงกลายมาเป็นความผิดของเธอ เธอเสียใจที่ชานนท์โทษเธอ เสียใจที่ชานนท์มองเธอด้วยสายตาแบบนั้นบัวทิพย์ที่กลับมาจากทานข้าวด้านนอก เธอแอบเห็นอาการซึมๆและแผลท่ี่มือของลลิล พอเธอเดินเข้าไป ลลิลกลับเอามือหลบเธอ เธอจึงเข้าใจว่าลลิลคงไม่อยากให้เธอรู้ เธอเลยทำเป็นมองไม่เห็น เพราะคิดว่าถ้าลลิลพร้อมเมื่อไหร่ ลลิลคงจะเล่าเธอเอง"ลิล ทำไมไม่ตามพี่ออกไปทานข้าวล่ะ""คือลิลไม่หิวค่ะ กว่าจะคุยกับคุณชานนท์เสร็จก็กินเวลาไปแล้วด้วย เลยคิดว่าค่อยหาอะไรกินทีเดียวในตอนเย็นค่ะ""แล้วคุณชานนท์เรียกไปคุยเรื่องอะไรเหรอ"ลลิลนิ่งไปอึดใจเดียว เธอจะตอบบัวทิพย์ยังไงดี ถ้าบอกความจริงบัวทิพย์ต้องไปโวยวายใส่ชานนท์ ดังนั้นเรื่องนี้บัวทิพย์จะรู้ไม่ได้เด็ดขาด""งานในเอกสารที่ลิลทำส่งไปค่ะ แต่ลิลแก้ให้เรียบร้อยแล้วค่ะ""อย่างนั้นเหรอ..."แล้วบัวทิพย์ก็นั่งลงยังโต๊ะทำงานของตัวเอง โดยที่เธอก็ยังเฝ้าสังเกตุพฤติกรรมของลลิลอยู่ เธอเชื่อว่าลลิลต้องมีอะไรปิดบังเธออยู่แน่ๆส่วน
Magbasa pa
ตอนที่ 6 ได้ไหม...อย่ากล่าวหากัน
เช้าวันต่อมาลลิลก็ยังออกไปทำงานแต่เช้าเหมือนทุกๆวัน ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะเกิดอะไรขึ้น เธอจะแยกแยะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวเสมอ ถึงแม้เธอจะยังเด็กในสายตาของใครหลายๆคน แต่เธอก็เป็นคนเก่งงานคนหนึ่งเลยทีเดียว"มีใครรู้หรือเปล่าว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น"ลลิลที่ได้ยินเสียงสนทนาก็เอะใจหันไปมองทางกลุ่มรุ่นพี่พนักงานในแผนกเดียวกัน"มีเรื่องอะไรเหรอ"หญิงสาวอีกคนที่นั่งใกล้ๆกันถามขึ้น"เห็นเขาพูดกันว่าเมื่อคืนคุณชานนท์ไม่ได้กลับบ้าน และยังแว่วๆมาว่าเขาทะเลาะกับคุณสโรชา เขาโดนฝ่ายหญิงบอกเลิก เพราะคุณชานนท์แอบกิ๊กกับพนักงานในบริษัทของเรา"ลลิลที่ได้ฟังก็รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว เธอรู้ดีว่าหญิงสาวพนักงานที่พวกนั้นพูดถึงนั้นคือใคร หากแต่มันไม่ใช่ความจริงทั้งหมด เธอโดนใส่ร้าย ก่อนหน้านี้เธอกับชานนท์ไม่แม้จะเคยพูดกันด้วยซ้ำ ไม่เคยอยู่ใกล้กัน มีแต่เธอที่แอบมองเขาอยู่ฝ่ายเดียวแล้วจะมากล่าวหาว่าเธอเป็นกิ๊กกับชานนท์ได้อย่างไร"จริงเหรอเธอเอาเรื่องนี้มาจากไหน" หญิงสาวอีกคนถามขึ้น"จากไหนไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือพนักงานสาวคนนั้นอยู่ในแผนกของเรา"ชั่วพริบตานึงถ้าลลินไม่ได้ตาฝาดเธอเห็นหญิงสาวคนที่พูดชายตามามอ
Magbasa pa
ตอนที่ 7 ได้ไหม...ปล่อยฉันไป 1
ชานนท์ขับรถไปเรื่อยเปื่อย พบบาร์แห่งหนึ่งจึงหยุดรถ เพราะเป็นเวลาดึกผู้คนในร้านจึงดูหนาตา ชายหนุ่มสั่งเหล้ากับพนักงานมาดื่มเพียงลำพัง มีผู้หญิงมากมายเดินผ่านไปผ่านมาทั้งยังส่งสายตาเชิญชวนให้ชายหนุ่มแต่เขากลับเมินเฉย กลับกระดกเหล้าเข้าปากอย่างกับน้ำเปล่า เมื่อรู้สึกว่าตัวเองเมาจนได้ที่ก็เช็คบิลแล้วขับรถออกไปชานนท์ขับรถไปจนถึงมินิมาร์ทที่เปิด 24 ชั่วโมง ชายหนุ่มลงไปเพื่อจะซื้อน้ำมาล้างหน้าแต่ระหว่างเดินเข้ามินิมาร์ทนั้นกลับเจอใครคนหนึ่งที่คุ้นตา หญิงสาวตัวเล็กผิวขาว เขาเพ่งพินิจมองสาวในชุดเสื้อยืดตัวโตและกางเกงขาสั้นลลิลที่เผลอหลับไปตอนหัวค่ำ พอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเธอก็หิว แต่เธอไม่อยากทำอาหารแล้ว ขนมในตู้เย็นก็หมด เธอจึงเดินออกมามินิมาร์ทที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านเธอนักเพราะมันสะดวกกว่า“คุณมาทำอะไรแถวนี้”หญิงสาวที่เป็นฝ่ายทักชายหนุ่มก่อน เพราะเธอรู้ดีว่าบ้านของชานนท์ไม่ได้อยู่แถวนี้ แต่ดูจากสภาพและกลิ่นเหล้าที่โชยเข้าจมูกแล้ว เขาคงจะดื่มเหล้ามา“เรื่องของฉัน”เขาขมวดคิ้วใส่เธอ ก่อนจะเดินกระแทกจนลลิลเซไปโดนกระจกของร้านด้านนอก ส่วนเขาก็เดินเข้าไปในมินิมาร์ทโดยไม่ได้สนใจเธอ เขาเข้าไปเพียงแป๊บ
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ได้ไหม...ปล่อยฉันไป 2 NC+
เสื้อยืดคอกลมตัวโปรดของเธอถูกเขาฉีกจนขาดจนเห็นบราเซียร์ หญิงสาวดิ้นรนสุดแรงทว่าร่างหนากลับทับร่างบอบบางไว้แน่น อารมณ์คลุมคลั่งของเขาทำให้หญิงสาวหวาดกลัว มือบางทั้งผลักทั้งจิกเพื่อเอาตัวรอด แต่คนบนร่างของเธอไม่ได้สนใจเขายังคงซอกซอนริมฝีปากลงบนเนื้อขาวผ่องของเธออย่างกระหาย จนทำให้เกิดความทรมานกับหญิงสาว มือใหญ่ก็คอยแต่จะบีบเค้นทรวงอกของเธอให้บอบช้ำ"เป็นไง สมใจเธอหรือยัง ต่อไปไม่ต้องเฝ้ามองแล้ว ได้สัมผัสกันแบบนี้ทุกวันดีไหมล่ะ"เสียงหัวเราะสะใจของชานนท์เมื่อเขาก้มมองหน้าตาตื่นกลัวของหญิงสาว ทำให้เธอถึงกับร้องไห้ออกมา ถึงแม้จะรู้ว่าเขาไม่รัก ไม่สนใจ ไม่เคยชายตามอง ก็ไม่คิดว่าเขาจะทำกับเธอแบบนี้โดยที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไร"ปล่อยฉันไปเถอะคุณชานนท์ อย่าทำแบบนี้เลย ฉันสัญญาฉันจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับคุณอีก""มันสายไปแล้วลลิล"เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อเธอ เธอแปลกใจเขาจำชื่อเธอได้ด้วยเหรอ"ไม่นะ คุณไปง้อเธอสิ เดี๋ยวฉันจะช่วยอธิบายให้เธอเข้าใจเอง ฉันจะช่วยคุณเองนะคุณชานนท์ ปล่อยฉันไปเถอะ"ลลิลพยายามเกลี้ยกล่อมเพื่อให้ชานนท์ปล่อยเธอไป แต่เปล่าประโยชน์ เขากลับไม่สนใจ แต่กลับซุกหน้าลงมาซอกซอนผิวบางของ
Magbasa pa
ตอนที่ 9 ได้ไหม...ปล่อยฉันไป 3 NC++
ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เมื่อเรียวขาข้างหนึ่งถูกยกขึ้นเพื่อเบิกทางจนเกิดความกลัวขึ้นข้างใน แต่ในที่สุดเอ็นร้อนที่แข็งขืนจนได้ที่ก็ชำแรกแทรกลงไปทางช่องทางรักที่ไม่เคยผ่านใครมาจนได้“กรี๊ดดด!!”เสียงกรีดร้องและความคับแน่นทำให้ชานนท์ชะงัก กรามแกร่งบดเบียดเข้าหากันจนเป็นสัน เขามองคนใต้ร่างของตนด้วยความแปลกใจ ใบหน้าที่แดงก่ำเมื่อครู่กลับกลายเป็นซีดเผือด ดวงตาที่ฉายแววเจ็บช้ำจนเขาดูออก‘ยังมีอีกเหรอหญิงสาวสมัยนี้ ที่อายุปูนนี้แล้วยังไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน...’“ออกไป...ออกไป...เจ็บ...ฉะ...ฉันเจ็บ”เสียงสั่นๆของเธอ ทำให้เขาหลุดจากภวังค์ ชานนท์ก้มมองคนใต้ร่างแสนบอบบางพี่เขากำลังครอบครองนั้นด้วยสายตาสับสน แต่เพียงแค่อึดใจหนึ่งที่เขานึกขึ้นได้ว่าเธอคือสาเหตุที่ทำให้ความรักของเขาจบลง แววตาของเขาก็กลับมาฉายแววนักล่าอีกครั้ง“มันยังไม่จบ เตรียมใจไว้เลย”“ไม่!! อย่า ฉันเจ็บ ไม่เอา!! ไม่เอาแล้ว อื้อ...”ขณะที่เธอส่ายหน้าปฏิเสธ ริมฝีปากที่เฝ้าร้องขอก็ถูกปิดพร้อมกับการกดชำแรกลงไปจนสุดทางรัก ตาของเธอเบิกกว้างเพียงครู่ แล้วค่อยๆหลับตาปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเพราะความเจ็บช้ำ เธอสูญเสียความสาวให้กับคนที่แอบรักมาน
Magbasa pa
ตอนที่ 10 ได้ไหม...ปล่อยฉันไป 4 NC+
เช้ามืดของอีกวัน เพราะความเคยชินที่จะต้องเตรียมตัวไปทำงาน ลลิลรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดร้าวระบมไปทั้งตัว เธอค่อยๆ ลืมตาก็พบกับผู้ชายที่นอนกกกอดเขาอยู่ ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ผุดขึ้นในสมองของเธอ จนทำให้เธอรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว เพราะมันคือความจริง ไม่ใช่ความฝัน เขาคือคนที่ย่ำยี และทำร้ายจิตใจของเธอ เธอเกลียดเขา เกลียดที่เขาไม่ให้เกียรติเธอ เกลียดที่เขาโทษว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นความผิดของเธอ เธอจึงผลักและถอยห่างทันที แต่ชายหนุ่มยังกกกอดเธอไว้แน่นชานนท์ที่รู้สึกตัวตื่นเพราะคนตัวเล็กที่เขานอนกกกอดอยู่ทั้งคืนดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของเขา เขาหรี่ตามองว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องตื่นเต็มตาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเขาได้ทำอะไรกับเธอลงไปบ้าง..."คุณมันเลว!!"เธอรัวหมัดน้อยๆ ไปที่แผงอกของเขาอย่างบ้าคลั่ง จนเขาต้องรวบมือเธอเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็รวบเอวแล้วดึงเธอมาใกล้เขามากขึ้น เธอจ้องหน้าเขา ทั้งที่รู้สึกอาย แต่ตอนนี้ความเกลียดกลับมีมากกว่า..."อยากให้เลวอีกครั้งไหมล่ะหืม ฉันยังไหวนะ เธอไหวหรือเปล่า"เขายิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ จนลลิลต้องเบือนหน้าหนีและพยายามดิ้น
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status