ตอนที่ 9 พี่ชอบแบบไหน

หลายวันต่อมาที่ Superior race

ฟีนิกซ์ที่พึ่งเดินทางมาถึงร้านของตัวเองเปิดประตูเข้าไปด้านในร้านก็เจอกับเว็นดี้ที่กำลังวุ่นอยู่ที่หน้าคอมพิวเตอร์ เธอคงจะทำการตรวจนับสต๊อกของจำพวกอะไหล่เหมือนเช่นทุกวัน แต่ทว่าเขากลับสะดุดตากับผมของเธอที่วันนี้มันกลับมายาวแล้ว

“พี่ฟีนิกซ์สวัสดีค่ะ” เธอละสายตาจากงานก่อนจะทักทายเจ้าของร้าน

“เมื่อวานผมยังสั้นอยู่วันนี้ยาวแล้ว ใช้แชมพูอะไรเนี่ย” เอ่ยทักขึ้นทันที

“ใช้แชมพูมันจะยาวเร็วขนาดนี้เหรอคะ”

“อ้าวเหรอ” ว่างพลางยิ้มปนขำที่ได้แกล้งหยอกคนอื่นตามนิสัย

“หนูไปต่อผมมาหรอก”

“เขาไม่ฮิตผมสั้นกันแล้วหรือไง”

“หนูว่าหนูไม่เหมาะกับผมสั้นเลยอะ มันดูขัดตาเวลามองกระจก อีกอย่างหนูมูฟออนได้แล้วด้วยเลยคิดว่ากลับมาผมยาวแบบเดิมสวยกว่า”

“อืมคิดได้ก็ดีแล้ว ผู้ชายเหี้ย ๆ แบบนั้นน่ะอย่าไปสนใจหาใหม่ดีกว่าผู้ชายมีเยอะแยะ” เขาเดินมาหยุดที่โซฟาก่อนจะหย่อนกายนั่งลงหยิบมือถือออกมาเล่นอย่างสบายใจ วันนี้ไม่มีคิวซ่อมด่วนเขาจึงไม่ได้ไปช่วยช่างของร้านซ่อมจึงมานั่งเล่นในห้องแอร์เย็นๆ

 “หนูก็คิดงั้น” เธอเดินออกมาจากเคาท์เตอร์ เดินไปเอาน้ำกับขนมมาเสิร์ฟให้ฟีนิกซ์ที่ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับเขา

“พี่ฟีนิกซ์”

“หืม”

“หนูปรึกษาพี่ได้ไหม”

“เรื่อง” 

“พี่ว่าหนูย้อมผมดีไหม”

“ก็แล้วแต่ ที่ร้านไม่ได้ห้าม”

 “พี่ว่าย้อมหนูควรย้อมสีอะไรดี”

“สีอะไรก็ได้ สีรุ้งยังได้ เอาที่ชอบ”

“พี่ชอบสีอะไรเหรอ แล้วชอบผู้หญิงที่มีผมสีอะไรเหรอ” มือของฟีนิกซ์เขี่ยมือถือช้าลง ก่อนที่จะละสายตาขึ้นมองหน้าของคนที่ถาม ดวงตาของเธอนั้นเป็นประกายเหมือนกำลังคาดหวังกับคำตอบแถมยังแฝงนัยบางอย่าง

“ไม่ได้มีตายตัว แต่ชอบคนที่มีผมสวย ทำสีแล้วเข้ากับตัวเอง”

 “แล้วอย่างอื่นล่ะคะ มีชอบอะไรเป็นพิเศษไหม หนูแค่อยากรู้น่ะว่าผู้ชายชอบผู้หญิงแบบไหนกัน”

“ทำไมไม่ลองถามพี่ชายเธอทั้งสองคนดู”

“ถามแล้วได้อะไร ก็ได้แต่คำด่าสิคะ พี่สองคนนั้นเขาไม่ชอบให้หนูถามเรื่องอะไรแบบนี้หรอก แต่หนูแอบไปถามพวกพี่ปื๊ดพี่จั๊ด พี่บอลมาหมดแล้ว อยากรู้ของพี่บ้างอะ”

“จะเก็บสถิติไปทำวิจัยหรือไง?”

“ก็กลัวเลือกแล้วมันไม่เข้ากับตัวเองไง เลยลองถามพี่ๆ ดู”

“พี่ชอบแบบน้ำใสอะ” ตอบออกไปทำให้เว็นดี้หยุดคิดไปชั่วครู่

“พี่น้ำนี่โชคดีเนอะ”

“ยังไง” 

“ที่มีพี่เป็นแฟนไง พี่คงรักพี่น้ำมากเลยนะ อะไรก็พี่น้ำมาก่อนตลอด ผู้หญิงเขาก็อยากมีแฟนที่ใส่ใจแบบพี่ทั้งนั้น ถ้าหนูเป็นพี่น้ำนะคงรู้สึกโชคดีแบบสุดๆ ไปเลย”

“...” ฟีนิกซ์เงียบไปก่อนจะมองหน้าของเว็นดี้ด้วยสายตายากจะคาดเดาความรู้สึกนึกคิด ทำให้เธอต้องรีบปลีกตัวออก

“หนูไปทำงานต่อแล้วนะ ไม่กวนพี่แล้ว” เว็นดี้เดินไปทำงานต่อ ฟีนิกซ์ก็ออกไปซ่อมรถในอู่เลยทันทีเวลาผ่านไปจนถึงช่วงเย็นก็เป็นเวลาเลิกงาน

ฟีนิกซ์ขยับออกมาจากใต้ท้องรถที่กำลังซ่อมเสร็จพอดี พรุ่งนี้ก็เหลือเช็กอีกเล็กน้อยถ้าขับได้ปกติแล้วก็ถือว่าใช้ได้ รถคันนี้เป็นของน้ำใสเขาซ่อมให้เองกับมือ ถึงจะต้องซ่อมต้องเปลี่ยนอะไหล่ให้บ่อยแต่เขาก็เต็มใจที่จะทำให้คนรัก ตอนแรกก็ไม่ได้เรียนช่างมาแต่ด้วยความชอบเขาก็เรียนรู้เอง และก็เรียนรู้จากพวกลูกน้อง ก่อนหน้านี้เลยลงเรียนเพิ่มไปตอนนี้ก็ถือว่าเขาเป็นช่างเต็มตัวแล้ว

 “เฮียพวกผมกลับก่อนนะ”

 “เออ กลับดีๆ ล่ะพวกมึง” เขาพยักหน้าให้ลูกน้องก่อนจะลืมตัวใช้มือเปื้อนปาดเหงื่อให้ตัวเองจนหน้าเปื้อนคราบน้ำมันเครื่องสีดำ

 “พี่ฟีนิกซ์คะ หนูกลับก่อนนะ” เว็นดี้ถือกระเป๋าใบเล็กๆ ของเธอตรงมาหาเจ้านายของเธอเพื่อที่จะบอกลาเขา

 “อืม”

 “หน้าพี่เปื้อนอะ” ชายหนุ่มก้มลงมองมือตัวเองเพราะเมื่อกี้ยกมือขึ้นเช็กเหงื่อ

 “เมื่อกี้ลืมตัวอะดิ เอามือไปปาดเหงื่อ”

 “อยู่นิ่งนิ่งๆ นะ” เธอหยิบกระดาษทิชชูออกมาเช็ดให้

 “ออกแล้วค่ะ” ฟีนิกซ์มองเธอแต่กลับไม่ได้พูดอะไรออกมา ทำให้เว็นดี้รู้สึกตัว

 “หนูขอโทษค่ะ หนูเสียมารยาท”

 “ไม่เป็นไร” เว็นดี้หน้าเสียเล็กน้อย

 “ไม่ต้องคิดมาก กลับบ้านได้แล้ว” เขาเป็นผู้ชายผ่านผู้หญิงมาเยอะและเห็นวิธีที่ผู้หญิงใช้เพื่อจะเข้าหาเขาในหลายรูปแบบก็พอจะอ่านท่าทางของเธอออก 

 “ค่ะ”

เขามองตามหลังเธอจนกระทั่งเธอขึ้นรถส่วนตัวขับออกไป กลิ่นน้ำหอมของเธอมันช่างคล้ายกับของน้ำใสก่อนหน้านี้เธอใช้กลิ่นแบบนี้ไหม หรือเพราะวันนี้เราอยู่ใกล้กัน แต่ถ้าใช้กลิ่นเดียวกันก็ไม่แปลกนักเพราะน้ำหอมกลิ่นที่นิยมก็มีไม่กี่กลิ่น เขาไม่อยากคิดมากจึงสลัดเรื่องนี้ออกจากหัวไปก่อนจะกดโทรหาคนรัก เพราะวันนี้เหนื่อยอยากกินอาหารฝีมือของเธอ

 (ว่าไงคะ) 

 “อยากกินสตูเนื้อที่เธอทำ”

 (อืม…แต่วันนี้เค้าทำงานล่วงเวลานะ พี่หิวมากไหม รอไหวไหม ถ้าไม่ไหวหาอะไรรองท้องไปก่อนนะคะ) 

 “รอได้ อยากกินที่เธอทำให้”

 (โอเคค่ะ งั้นพี่ไปซื้อของให้ได้ไหม ถ้าเค้าเลิกงานแล้วไปซื้อมันจะช้า) 

 “เอาอะไรบ้าง”

 (เดี๋ยวเค้าพิมพ์ไปในแชทให้นะ พี่ก็ซื้อมาตามนั้นเลย) 

 “อืม รอที่ห้องนะ”

 (ค่ะ เสร็จงานแล้วเค้าจะรีบกลับ)