บททั้งหมดของ OUR THING: บทที่ 1 - บทที่ 10

"Talya.. please help me..!" sigaw ni Oliver habang nakahalumbitin ito sa kahoy. Kaunting galaw niya lang ay maaaring mabali ang kahoy kung saan siya nakahawak at mahuhulog siya sa bangin. "You should be dead!" pagmamataas ko sa king sinabi. "You can't do this to me!" "Yes, magagawa ko sa iyo yan. Kaya don't ever tell me what to do" pasigaw kong sinabi. Pagkatapos ay sinipa ko ang kahoy, nagkaroon ito ng tunog. Sinyales na nabibigatan na ang kabilang bahagi nito, kaunting sigundo na lang ay mababali na. "No! No! Talya please.. Let me correct from what I did. I promise! I will leave this place right away, Just help me, here!" sigaw niya. "Second chances is enough! You already push me into the limit" "Fine, just give me a last chance to live. For atleast, I can show you how I care!" "It's too late!" sinabi ko saka sinipa ang kahoy para tuluyan na itong mabali. "No.no.no..!' ++++++++++++++++++ Paano nga ba nagsimula ang lahat? Tila ako lang ang babae sa mundo na may

Sa kabilang bahagi ay nag antay pa ako ng isang minuto, pinasunod ko sa kanila ang anim na kababaihan kasama si Lilly. "Pero Talya, ayaw ko maiwan ka dito... nangako Tayo sa isa't isa na magkasama ano man ang mangyari..." pagsasalungat nito sa akin. "Mauna ka Lilly, kailangan mong maka alis dito, asahan ko na magagawa mo ang iyong misyon." "Hindi ako papayag, kung mananatili ka dito, dito nalang din ako..." sabi nito na nakasimangot ang mukha. "Pero kailangan isa sa atin ang mauunang maka alis dito. Sige na! pangako susunod ako sa inyo." "Ako din Talya, ayos lang sa akin na dito ako.. hindi kita iiwan, di bale nang puro mais ang kakainin ko makasama lang kita..." lumambot ang puso ko na naiinis, at naawa sa dalawang malapit kong kaibigan. "Hangad ko lang ang inyong kaligtasan, pero kung iyan ang inyong nais wala na akong magagawa." sabi ko sa kanilang dalawa. "Kayong lahat pwede na kayong sumunod ako na ang magbabantay para sa inyo, bilisan ninyo. "Bilis! bilis!" mga boses

Sa di kalayuan nakita ko ang dalawang unngoy na nilalangoy ang dagat papunta sa pang pang. Sa dami ng na perwisyo nila, sana ay makarating pa sila sa pangpang. Kinabukasan, maaga akong naglakbay sa damuhan, umupo sa isang bato, at pumwesto. Gamit ang isang telescope, ay nakikita ko na ang susunod na mangyayari, unang lumabas ang dalawang guard sa isang warehouse, bantay sarado ang buong paligid at napapalibutan ng CCTV camera, parang may binabantayan ito. Pumwesto ako at inayos ang aking dala na sniper rifles. Halos isang linggo na akong nagmamatyag sa Isla. Ngayon lang ako nakakuha ng pagkakataon na mahanap ang leader ng wakwak gang, para patayin gamit ang sniper rifles. Isa... dalawa... Within 3 seconds natamaan ko siya sa braso niya, bumilis ang takbo ng sinasakyan nitong kotse. Pangalawang putok, tumama ito sa driver deretso sa ulo. 1 seconds more... Nagpasuray-suray na ang takbo ng kotse sa kalsada. Para sa pangatlong putok, dumeretso ito sa katabi niyang batang lalaki, a

Muli akong hinila at tumigil kami sa harap ng pinto ng elevator, saka pumasok at umakyat. Napakabilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit. Nabigo ako sa pagiging cold-hearted, sinanay ko ang sarili na walang emosyon, ngunit sa sobrang lungkot na dinanas ko ay naturuan ko naman ang sarili ko na maging maayos. Bumaba kami ng elevator at kinaladkad ako pababa sa isang hallway. Narinig ko ang mahina at malalim na tunog, ang tunog ng isang musika. Ngunit hindi ko makuha kung ano ang lyrics ng kanta. Sa pagbukas ng pinto ay sumalubong ang tunog na umabot sa aking mga tainga. Hinila ako papasok sa bagong kwarto, mala-silver ang tiles at may kadiliman ang pinturang gray sa paligid. Itinulak nila ako kaya muntik na sumubsob ang mukha ko sa sahig. Sa sobrang kintab ng sahig na iyon ay sinasalamin nito ang sarili ko. "Halatang napaglipasan na nga ako ng panahon, nagbago na ang itsura ko" ang sabi ko habang tinitingnan ang sarili sa sahig. "Finally! my precious gift had arrived on ti

Hinawakan nila ang mga braso ko at inakay ako paakyat ng hagdan pero humiwalay ako sa mga lubid at hinawakan ang ulo ng isang lalaki, bashing it into my lifted knee. Sinubukan akong suntukin ng isa sa likod ko, pero nauna akong bumaba, gamit ang bigat niya at ang akin, para hilahin siya pababa at sa ibabaw ng likod ko. Kaya mas naunang nabasag ang mukha niya sa sahig. Nagkaroon ako ng chance, na lumiko at pilit na tumakbo para maka alis dito. Ngunit may biglang dalawang malakas na braso ang biglang bumalot sa aking baywang. Hinila ako sa mabilis na paraan at inihagis niya ako paitaas. Kaya ang katawan ko ay nakatihaya sa kanyang kanang braso at sumimplang sa likod niya ang ulo ko. Ramdam ko ang sobrang sakit sa likod ko, na sa posisyong ito ay parang bali-bali na lahat ang buto ko. Nahirapan sa pagkakahawak ang nakahuli sa akin, ngunit hindi ako nanalo sa sakit na aking dinanas. Mas malala pa ang pakiramdam ko ngayon. Hinila ako paakyat ng hagdan, wiggling at sipa hangga't kaya