All Chapters of ยอดเสน่หา ปรารถนาเพียงเธอ: Chapter 11 - Chapter 20

ภีรวัจน์ก้มลงจูบอีกครั้งอย่างหิวกระหาย ทำเอาวราลีแทบสำลักแต่กลับรู้สึกปรารถนาจูบของเขาอย่างไม่รู้จักอิ่มเช่นกัน“ไปกับผม” เขาบอกหลังจากถอนจูบออกจากริมฝีปากของเธอ“ไปไหนคะ” วราลีถามเขาราวกับคนละเมอ เขาไม่บอกแต่จูงมือเธอให้ตามเขาไปวราลีตามเขาไปอย่างไม่รู้สึกตัวในเวลานั้นเธอราวกับถูกมนตร์สะกดไม่ว่าเขาจะทำอะไรเธอก็ไม่มีแรงขัดขืนภีรวัจน์ปิดประตูห้องของเขาลงก่อนจะดึงวราลีเข้าไปกอดไว้“พี่เคนปล่อยค่ะ” วราลีเริ่มได้สติเมื่อได้ยินเสียงเขาล็อคประตูห้อง“คิดเหรอว่าผมจะยอมปล่อย” เขาหัวเราะในลำคอ“พี่เคนจะทำอะไรไหม” วราลีถามอย่างหวาดหวั่น“ทำให้ไหมรู้ว่า ไหมไม่ควรยั่วยวนผู้ชายคนไหนต่อหน้าผม” ภีรวัจน์พูดเสียงห้วนๆ“ปล่อยไหม” วราลีดิ้นรนเพื่อให้พ้นจากอ้อมแขนแข็งแรงของเขา“ดิ้นเลยไหมยังไงคืนนี้ผมก็ไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆ แน่” เขายิ้มเหี้ยมเกรียมก่อนจะประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง“อย่าค่ะ” เสียงห้ามของเธอถูกดูดกลืนลงไปในลำคอ เขากระหน่ำจูบเธอจนวราลีแทบจะหายใจไม่ทันภีรวัจน์ปลดสายเสื้อของวราลีออกไปให้พ้นไหล่จนชุดร่วงลงไปกองกับพื้นทำให้ทั้งเนื้อทั้งตัวของวราลีตอนนี้มีเพียงชุดชั้นในสองชิ้นปกปิดอยู่ ความเย็นของเ

ภีรดามาหาวราลีที่บ้านหลังจากที่ทั้งคู่เปิดเทอมได้สองสัปดาห์ และสถานะนักเรียนของทั้งสองคนได้ถูกเปลี่ยนเป็นนักศึกษาแล้วในปีนี้“วันเสาร์นี้พี่เคนจะเดินทางแล้วนะ”คำบอกเล่าของภีรดาเกี่ยวกับเรื่องที่ภีรวัจน์จะไปเรียนต่อต่างประเทศทำให้วราลีรู้สึกใจหายแปลกๆ ตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องคราวนั้นวราลีก็ไม่เคยได้เจอกับภีรวัจน์อีก“งั้นเหรอ” คำตอบของวราลีเหมือนไม่รู้สึกยินดียินร้าย“ไหมไปส่งพี่เคนด้วยกันนะ”“ไม่ไปหรอกพี่ชายพิมไม่ชอบหน้าไหม ไหมไม่อยากไปให้เขาอารมณ์เสีย”“โห จะจากกันตั้งสามปีเลยนะไหม ไปส่งพี่เคนหน่อยเถอะ” ภีรดาพยามจะอ้อนวอน“ไหมไม่ว่าง” เธอปฏิเสธเด็ดขาด“ไหมน่ะ” ภีรดาพูดอย่างอ่อนใจกับความใจเด็ดของเพื่อนรักบทจะเอาจริงขึ้นมาก็ไม่มีใครเปลี่ยนใจได้ภีรวัจน์มาหาวราลีที่บ้านสวนในขณะที่เธอกำลังจะเดินเข้าไปในสวน ตาคู่สวยมองเขาอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเขาเดินลงมาจากรถ“กำลังจะไปไหน”“เข้าสวนค่ะ”“ไปด้วยคนนะ” เขาพูดหน้าตาเฉย“ไม่ไปร่ำลาสาวๆ เหรอคะ”“ไปมาหมดแล้ว” เขาตอบอย่างไม่คิดมากวราลีเชิดใส่อย่างไม่สนใจจนเขานึกอยากจะจับมาจูบสั่งสอน“แล้วมาทำไมที่นี่” เธอพูดห้วนๆ“ไม่มีที่ไป”“อ้อ” วราลีสะบัดหน้าห

ภวินท์เหมือนได้ใจเมื่อรู้สึกว่าภีรดาจูบตอบเขาทำให้เขาเดินหน้าสั่งสอนเธอต่อเมือของเขาเลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนของเธอ ก่อนจะปลดตะขอเสื้อชั้นในที่เป็นแบบปลดจากด้านหน้าอย่างรวดเร็วมือของเขาเลื่อนไปสัมผัสความอวบหยุ่นของหน้าอกกลมของเธอข้างหนึ่งก่อนเค้นคลึงอย่างหนักหน่วง ภีรดารู้สึกเสียวซ่านไปทั่วช่องท้องกับการถูกสัมผัสอย่างวาบหวามครั้งแรกในชีวิต เธอแทบจะเปล่งเสียงครางออกมาดังๆ ถ้าปากของเธอไม่ถูกเขาดูดกลืนเอาไว้ภวินท์ไม่ยอมที่จะถอนริมฝีปากของเขาออกเขายังคงครอบครองปากของเธออย่างต่อเนื่องในขณะที่มือของเขาก็ยังคงบีบเค้นอกอวบทั้งสองข้างของเธออย่างไม่ยั้งภีรดากลับรู้สึกหลงใหลในสัมผัสแบบดุดันของเขาเธอเบียดตัวเข้าหาอย่างเต็มใจ หน้าอกของเธอชูชันขึ้นรับฝ่ามือของเขามืออีกข้างของภวินท์เลื่อนต่ำลงไปและสอดเข้าไปในกระโปรงสั้นของเธอ เขาเลื่อนกางเกงตัวจิ๋วลงมาตามเรียวขาของเธอก่อนจะใช้มือของเขาสัมผัสความเปลือยเปล่าของจุดกึ่งกลางของหญิงสาวภีรดาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อมือหนาของภวินท์กดลงบนส่วนนั้น ในขณะที่ปากของเขาก็ยังคงครอบครองปากของเธอเอาไว้ เธอบิดกายหนีมืออันร้อนระอุของเขาแต่เหมือนกลับยิ่งเหมือนก

วราลีถามเมื่อสังเกตได้ถึงความเงียบขรึมของภวินท์ที่มากขึ้นกว่าเดิม ถึงเขาจะพยายามซ่อนมันไว้แค่ไหนแต่ด้วยความสนิทสนมระหว่างเธอกับเขา ทำให้วราลีรู้ว่าภวินท์กำลังมีอะไรอยู่ในใจ“ยังไงล่ะไหม” ภวินท์ถามวราลีกลับไป“พี่ไก่ไม่สบายใจเรื่องอะไรคะ”“เปล่านี่พี่ก็ปกติดี”“ค่ะไหมรู้ว่าพี่ไก่คงไม่คิดจะบอกไหม” เธอพูดอย่างเข้าใจในความเป็นตัวตนของภวินท์ภีรดาเดินมาหาวราลีที่ตึกที่เป็นคณะเรียนของวราลี ภีรดาถอยหลังกลับทันทีที่เห็นภวินท์นั่งอยู่ตรงนั้น“พิม” เสียงเรียกของวราลีทำให้ภีรดาต้องหันกลับไป“พิมเอาของมาให้” เธอพูดกับวราลีโดยไม่ได้มองภวินท์เหมือนเช่นทุกครั้ง“ขอบใจจ้ะ เดี๋ยวพิมนั่งคุยกับพี่ไก่รอก่อนนะ ไหมมีเรียนอีกชั่วโมงเดียวเดี๋ยวมา” วราลีบอกพร้อมทั้งลุกขึ้นเก็บหนังสือก่อนจะเดินเข้าไปในตึกเพราะได้เวลาเรียนของเธอพอดีภีรดาอยากจะหนีหน้าคนเย็นชาที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเธอนี่ซะเหลือเกิน แต่เธอไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอจงใจหลบหน้าเขา“ถ้านายอึดอัดกับการที่จะเห็นหน้าฉันก็ไปได้เลยนะ” ภีรดาเป็นฝ่ายพูดก่อน“รู้ด้วยเหรอว่าทำให้คนอื่นอึดอัด” ภวินท์พูดเยาะๆ เขานึกอยากจะหัวเราะตัวเองที่เกิดอยากจะต่อปากต่อคำกับภี

วราลีเล่าเรื่อยๆ แต่ภีรดากลับไม่สบายใจอย่างประหลาดจากที่เธอเห็นเมื่อสักครู่นี้พิษณุดูท่าทางสนใจวราลีไม่น้อย อีกทั้งคุณสมบัติที่เพียบพร้อมของเขาคงยากที่จะมีผู้หญิงคนไหนจะปฏิเสธ เธอนึกเป็นห่วงพี่ชายของเธอขึ้นมาทันที ถ้าภีรวัจน์รู้เข้าจะทำอย่างไรถึงแม้ภีรวัจน์จะไม่เคยพูดว่ารู้สึกอย่างไรกับวราลี แต่เธอก็ดูออกว่าภีรวัจน์หลงรักวราลี โดยที่ทั้งเขาและวราลีต่างก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไร เพราะวราลีเพื่อนของเธอเอาแต่ตั้งป้อมเกลียดภีรวัจน์จนเขาเข้าใกล้ไม่ได้ ส่วนพี่ชายของเธอก็ขยันหาสาวๆ มาควงให้วราลีเห็น คงจะหวังให้วราลีหึงหวงบ้าง แต่บ่อยครั้งที่เขาเองนั่นแหละเป็นฝ่ายลืมตัวและแสดงความหึงวราลีออกมาจนเธอจับพิรุธได้หลังจากวันนั้นเป็นต้นมาพิษณุก็เข้ามาทำความสนิทสนมกับวราลีมากขึ้น ท่าทีที่เขาแสดงออกเป็นไปอย่างสุภาพและเป็นผู้ใหญ่จนวราลีไว้วางใจเขา โดยพิษณุเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง เขาเปิดโอกาสให้วราลีส่งงานเขียนของเธอไปที่สำนักพิมพ์ของเขาทำให้วราลีรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากวันนี้พิษณุจอดรถอยู่ริมถนนในขณะที่วราลีกำลังเดินกลับบ้านในช่วงเย็นหลังจากเลิกเรียนเสร็จ เขาตั้งใจมารอเธอที่นี่“ไหมครับ” พิษณ