All Chapters of ยอดเสน่หา ปรารถนาเพียงเธอ: Chapter 21 - Chapter 30

“พี่เคนนั่นแหละทำเสียเรื่อง พิมอุตส่าห์วางแผนแทบตายกว่าไหมจะยอมมาด้วย” ภีรดาเริ่มโวยวายกับพี่ชายเป็นครั้งแรก“อ้อ...ที่เขามานี่เพราะเราวางแผนหรอกเหรอ” ภีรวัจน์เริ่มหงุดหงิดเมื่อรู้ว่าวราลีไม่ได้เต็มใจที่จะมารับเขา“ก็ใช่น่ะสิคะ แต่พี่เคนก็ยังอุตส่าห์ควงยัยแอนนี่อะไรนั่นมาให้เขาเห็น”“พี่กับแอนนี่เป็นแค่เพื่อนกันนะ” ภีรวัจน์อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับแอนนี่ให้ภีรดาเข้าใจ“เพื่อนนอนด้วยหรือเปล่าคะ” ภีรดายังไม่ยอมเชื่อ“ชักจะแก่แดดไปทุกทีแล้วนะเรา” ภีรวัจน์หัวเราะน้อยๆ ก่อนจะหันมาเอ็ดภีรดา“รู้อย่างนี้เชียร์ให้ไหมรักกับพี่ณุซะแต่แรกก็ดี” เธอหันมาค่อนขอดพี่ชาย แต่เหมือนประโยคนั้นกลับกลายเป็นจุดไฟแค้นในใจของเขาให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่เขาพยายามจะดับมันเมื่อหลายเดือนก่อน ภีรดาเพิ่งรู้สึกตัวว่าพูดอะไรผิด เมื่อภีรวัจน์หน้าเครียดไปทันทีและเขาก็นั่งเงียบมาตลอดทางหลังจากนั้นวราลีกลับมาถึงบ้านเธออาบน้ำและทานข้าวเย็นกับพ่อแม่อย่างเป็นปกติก่อนจะเข้านอนแต่หัวค่ำ ทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลงน้ำตาที่พยายามจะสะกดกลั้นเอาไว้หลายชั่วโมงก็ไหลออกมาทันทีภาพของภีรวัจน์กับผู้หญิงของเขามันสั่นคลอ

“ผมให้เวลาหนึ่งชั่วโมงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือถ้าไม่อย่างนั้นจะเริ่มตอนนี้ก็ได้นะ” เขาพูดก่อนจะย่างสามขุมเข้ามาหาเธอ วราลีถอยหนีจนไปติดกับขอบเตียงก่อนจะล้มตัวลงไป เขาโถมตัวตามลงไปและใช้มือทั้งสองค้ำเอาไว้เหนือร่างของเธอ“อย่านะพี่เคน ก็ได้ๆ ไหมจะไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้” วราลีรีบบอกเขาเพื่อประวิงเวลา อย่างน้อยเธอก็มีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงในการที่จะคิดหาทางหนีทีไล่“มันสายไปแล้วล่ะสาวน้อย” ภีรวัจน์จ้องมองเธอนิ่งๆ สักพัก ก่อนจะก้มลงมาหาริมฝีปากของเธออย่างอดใจไม่ไหวกับความเย้ายวนที่อยู่ใกล้เขาแค่เอื้อม“อย่า” เสียงของวราลีขาดหายไปเมื่อริมฝีปากของเขาประกบลงบนริมฝีปากของเธอเขาระดมจูบเธออย่างบ้าคลั่งเพราะความโหยหาความหอมหวานที่เขาไม่ได้ลิ้มรสมันมานาน ลิ้นของเขาสอดเข้าไปในปากของเธอก่อนจะเกี่ยวกระหวัดลิ้นน้อยๆ ของเธอเอาไว้ สลับกับการขบเม้มริมฝีปากเย้ายวนของเธอทั้งบนและล่างสลับกันวราลีหายใจแทบไม่ทันกับจูบที่ร้อนแรงของเขา ความวาบหวามก่อตัวขึ้นที่ช่องท้องของเธอทันทีก่อนจะวิ่งพล่านไปทั่วร่าง มือน้อยๆ ของเธอเลื่อนไปที่หน้าอกของเขาและพยายามจะผลักไสร่างใหญ่ออกห่าง ภีรวัจน์รู้สึกรำคาญจึงรวบมือของเธอขึ้นไป

ภีรวัจน์ผละห่างออกมาเล็กน้อยเพื่อมองดูความสวยงามของเธอในตอนนี้ วราลีนั่งชิดอยู่กับหัวเตียงโดยที่ร่างกายทั้งท่อนบนและท่อนล่างของเธอเปลือยเปล่า ผมยาวของเธอยุ่งเหยิงและปกคลุมลงไปตามแผ่นหลังและเคลียอยู่บนไหล่บางส่วน ริมฝีปากของเธอเผยอน้อยๆ จากการบวมเพราะถูกเขาจูบอย่างหิวกระหาย หน้าอกอวบคู่สวยของเธอตั้งตระหง่านอวดโฉมของมัน ขาสวยทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันและคร่อมร่างของเขาเอาไว้ ความงามของกุหลาบปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา ในขณะที่เสื้อผ้าของเขายังอยู่ครบทุกชิ้นชายหนุ่มก้มลงไปหามันทันที ปากของเขาเข้าครอบครองกลีบกุหลาบที่มีน้ำหวานเกาะอยู่อย่างอ่อนโยนและหวงแหนก่อนจะเปลี่ยนเป็นร้อนแรงและหิวกระหาย ลิ้นร้อนๆ ของเขาตวัดไปมาเพื่อดูดชิมความหอมหวานของมันแล้วสอดเข้าไปในร่องลึกและขยับเข้าออกเป็นจังหวะอย่างสำรวจ ค้นหาและสร้างความคุ้นเคยจนหญิงสาวต้องขยับสะโพกตามการเข้าออกของเขา“พี่เคนขา” เสียงของวราลีเรียกเขาอย่างลืมตัว มือทั้งสองของกำปูผ้าที่นอนแน่นจนยับอยู่ยี่ คลื่นความรัญจวนกระหน่ำผ่านลิ้นร้อนๆ ของเขาทุกจังหวะที่เขาขยับเข้าออก น้ำหวานของกุหลาบหลั่งไหลออกมาให้เขาชิมอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มดูดกลืนมันอย่างไม

“อย่าทำอะไรบ้าๆ อีกนะ” วราลีหันกลับมาค้อนขวับพร้อมทั้งพูดกับเขาเสียงดุๆ“ไหมก็รู้ว่าห้ามผมไม่ได้”“ถ้าคิดจะล่วงเกินไหมอีก ไหมจะ..” เธอหยุดพูดไว้แค่นั้นเพราะไม่รู้ว่าคนอย่างเธอจะสามารถทำอะไรเขาได้“จะ..อะไรครับยาหยี”“ถอยไปนะ ไหมจะไปอาบน้ำ” เธอพูดจะสะบัดตัวออกแต่ครั้งนี้กลับเป็นอิสระอย่างง่ายดาย เพราะเขายอมปล่อยเธอแต่โดยดีวราลีรีบเดินตัวปลิวเข้าห้องน้ำอย่างไม่ยอมเสียเวลาเพราะกลัวคนบ้านั่นจะทำอะไรบ้าๆ กับเธออีก อาบน้ำเสร็จกลับออกมาพร้อมกับใส่เสื้อคลุมอย่างมิดชิดและดวงตากลมโตของเธอหันมามองเขาที่ยังคงนอนสบายใจอยู่บนที่นอนเช่นเดิม สายตาของเขามองเธอทุกอิริยาบถจนเธอแทบจะเดินขาขวิดภีรวัจน์หัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนที่จะลุกจากเตียงแล้วแกล้งเดินเฉียดเธอไปเข้าอาบน้ำบ้างวราลีแต่งตัวเสร็จและนั่งรอเขาอยู่ที่เตียง เธอหันหลังให้เขาตั้งแต่เห็นเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ คนบ้านั่นหน้าไม่อายสักนิดกับการที่ต้องเปลื้องผ้าต่อหน้าเธอ แต่เธอเขินอายเกินกว่าจะมองภาพนั้นได้ภีรวัจน์เดินเข้ามาใกล้หญิงสาวหลังจากที่เขาแต่งตัวเสร็จ เขามานั่งซ้อนข้างหลังและสอดมือเข้ามาที่เอวคอดของเธอ“พี่เคน”เขาไม่ตอบแต่ฝังจมูกลงบนซอกคอข

“ไม่นะคะพี่เคน” เธอปฏิเสธทันที“พี่คงไม่ยอมให้เรื่องมันผ่านแล้วผ่านเลยไปอย่างแน่นอน พิมไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ แล้วถ้าเรื่องนี้ถึงหูคุณพ่อคุณแม่ท่านคงไม่ทำแค่ที่พี่ทำแน่”คำพูดที่เด็ดขาดของภีรวัจน์ทำให้เธอรู้ว่าเธอหมดทางปฏิเสธ แล้วภวินท์ล่ะจะเป็นอย่างไรบ้าง เขาจะรู้สึกอึดอัดแค่ไหนที่ต้องหมั้นกับเธอทั้งๆ ที่ไม่ได้รักภีรดาถูกภีรวัจน์สั่งให้ย้ายแผนกมาฝึกงานกับฝ่ายบัญชีหลังจากนั้น หากเป็นแต่ก่อนเธอคงไม่ยอมพี่ชายง่ายๆ แบบนี้แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่านั่นเป็นการดีสำหรับเธอ เพราะเธอยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับภวินท์ในตอนนี้วราลีทราบข่าวเรื่องนี้จากปากของภีรดา ทำให้เธอตื่นเต้นไม่น้อยเพราะไม่คิดว่าจะได้เพื่อนรักมาเป็นพี่สะใภ้ในที่สุด เธอรู้ว่าภีรดาแอบชอบภวินท์มาหลายปีแล้ว แต่พี่ชายของเธอก็เอาแต่เมินเฉยและเย็นชาใส่ภีรดามาตั้งแต่แรกเช่นกัน เธอรู้สึกดีใจแทนภีรดาอย่างมากแต่ก็รู้สึกไม่ชอบใจนักที่รู้ว่าภีรวัจน์เป็นผู้บังคับให้ภวินท์หมั้นกับภีรดา คนร้ายกาจนั่นชอบวางอำนาจและชอบสั่งให้คนนั้นคนนี้ทำตามที่ตัวเองต้องการอยู่ร่ำไป โดยที่ไม่ได้ถามความสมัครใจเขาสักนิดความห่างเหินระหว่างภวินท์กับภีรดาเริ่มมากขึ้นเ