แม้กล่าวว่าขุนพลน้อยยังไม่อาจนำทัพออกศึกได้ด้วยตนเอง แต่ก็เป็นเพราะเขายังอายุไม่มาก ทั้งขุนพลน้อยก็สามารถสร้างความประหลาดใจให้แก่ผู้คนได้อยู่เป็นระยะ รวมถึงมีท่วงท่าองอาจผ่าเผย ยามออกรบก็หาได้มีความหดหู่เหี่ยวเฉาไม่การได้อยู่ร่วมกับคนเช่นนี้ คงมีเรื่องให้เพลิดเพลินใจไม่น้อยแต่ที่สำคัญคือขุนพลน้อยมีความสามารถพิเศษในการย่างเนื้อกลิ่นหอมฉุย ซึ่งจี้หานอีปฏิเสธไม่ลงจริง ๆเสิ่นซื่อรับฟังคำตอบของจี้หานอีด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าส่วนลึกของแววตากลับแฝงไว้ด้วยความรู้สึกสมเพชตนเอง ทั้งยังไม่มีทีท่าว่าจะซักไซ้สิ่งใดต่อ สุดท้ายก็พิศมองจี้หานอีอีกครั้ง “เจ้าจะนอนแล้วหรือ?”จี้หานอีชะงักงันเล็กน้อย ก่อนรีบพยักหน้ารับคำ “เจ้าค่ะ”กล่าวจบ ร่างบางก็ค่อย ๆ ถอยร่นเข้าไปด้านในเตียงเสิ่นซื่อขยับขึ้นมาบนเตียง แต่เขากลับไม่ได้ปล่อยม่านมุ้งลงมา ซ้ำเมื่อเอนกายนอนลงก็ไม่ได้ยื่นมือไปรวบตัวจี้หานอีเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกเหมือนเคยการที่เสิ่นซื่อไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ เช่นนี้ ทำให้จี้หานอีรู้สึกไม่ค่อยคุ้นชินอยู่บ้าง แม้กล่าวว่าเสิ่นซื่อผู้นี้เป็นคนเย็นชา แต่ยามถูกเขาโอบกอดกลับรู้สึกผ่อนคลายและปลอดภัยอย่างแท้จร
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
