บททั้งหมดของ รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL): บทที่ 41 - บทที่ 50

“สืบ นี่มันโรงแรมระดับไฮเอนด์ ห้าดาวนะครับจะมีกล้องแอบถ่ายที่ไหน” เมื่อเห็นว่าสืบสานปิดไฟทั้งห้องและใช้หลังกล้องโทรศัพท์เดินสำรวจนั่นนี่มากมาย กว่าจะได้พักก็ปาไปครึ่งชั่วโมง ทศวรรษได้แต่นั่งกลอกตารออย่างใจเย็น รอจนกว่าสืบสานจะสำรวจทุกซอกทุกมุมของห้องในโรงแรมจนกว่าจะมั่นใจว่าไม่มีกล้องซ่อนไว้เขาเดินไปโอบกอดเอาหน้าซุกถูไถกับแผ่นหลังกำยำนั้นที่เห็นได้ชัดว่ากำลังตึงเครียด“สืบ เป็นอะไรไป ทุกครั้งที่มานอนแปลกที่คุณมักจะมีอาการแบบนี้ทุกที” ทศวรรษที่เอาหน้าซุกไว้กับแผ่นหลังนั้นไม่เห็นใบหน้าที่ขาวซีดของคนในกระจกจะเรียกว่าเป็นปมในใจได้ไหมนะ บางเรื่องมันก็ยากที่จะพูดให้ใครได้ฟัง สืบสานแม้ว่าจะเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย ไม่ต้องกังวลกับปัจจัยสี่ทั้งหลาย แต่เขากล้าพูดได้เต็มปากว่า‘เงินทำให้เขาสุขสบาย แต่ไม่ได้ทำให้เขาสุขใจ’จากมุมของคนนอกอาจจะพูดว่างั้นเอาเงินในบัญชีทั้งหมดของคุณมาให้ผมสิ ผมจะทำให้คุณเห็นว่าเงินนั้นซื้อความสุขได้มากขนาดไหน นั่นเพราะพวกเขาไม่ได้ประสบกับชะตากรรมที่พี่น้องแย่งชิง วางแผนฆ่ากันเพื่อฮุบสมบัติจนต้องคอยระแวงเรื่องอาหารการกิน พี่น้องที่คลานตามกันมาพอแต่งงานมีคู่สมรสกับแต

“อีทศกว่าจะมาพวกกูลุ้นจนเยี่ยวเหนียวหมดละเนี่ย” ต้นตาลแหวเสียงดังเมื่อเห็นเพื่อนรักลงจากรถ แถมยังมาพร้อมกับ….สานฝันน้องสาวของสืบสาน มะเดี่ยวที่กำลังจะร่วมผสมโรงชะงักหุบปากทันควัน ไม่รู้ว่าเรื่องนี้มีคนอื่นรู้เห็นด้วยอีกหรือเปล่า“เอ้า” ปลายฟ้าที่ได้แต่ร้องเอ้าพลางหันหน้าไปส่งซิกให้อีกสองคนที่เหลือ สองคนที่เหลือต่างยักไหล่ บ้างแบมือสองข้างเป็นเชิงว่าพวกกูก็ไม่รู้อีห่า มาพร้อมกันมึงจะหันมาถามเพื่อ?“เอ่อ…สวัสดีค่ะ” สานฝันยกมือไหว้บรรดาสามสาวที่ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ“ไปไงมาไงอีทศ” ต้นตาลถามพลางมองน้องสาวของสืบสานด้วยสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด“ช่างเถอะค่อยว่ากัน ทำเรื่องนี้ก่อน” ทศวรรษบอกปัดทุกคนสายตาจดจ้องไปยังห่อผ้าในกระเป๋าของทศวรรษก่อนจะพากันกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในวัดอย่างรวดเร็ว“ดีที่กูนิมนต์หลวงพ่อไว้ล่วงหน้า” ต้นตาลว่าพลางเดินนำไปยังบริเวณศาลาเล็ก ๆ ข้างวัด “รอทำวัตรเช้าเสร็จ” เป็นอันรู้กัน ทุกคนเงียบไม่มีใครปริปากถามอะไร แต่ในใจกลับกลัดกลุ้มร้อนรุ่มไม่ต่างกัน โดยเฉพาะทศวรรษเขากระชับกระเป๋าที่สะพายอยู่ให้แน่นขึ้น กว่าจะประคองสติให้ขับรถมาถึงที่นี่ได้ก็เกือบแย่ ไหนจะสานฝันที่เบร

กรรม อดีตกรรม ทุกคนล้วนมีกรรมเป็นของตัวเอง การพบเจอ จากลาบางส่วนก็มาจากผลบุญกรรมที่ทำร่วมกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนทั้งสิ้นต้นตาล : “เห็นมะ กูบอกว่าแล้วว่าที่นี่ของจริง เต็มสิบ”มะเดี่ยว : “จริง อีห่ากูยังขนลุกไม่หายปลายฟ้า : “ที่มึงว่ามาเอาฤกษ์ก็คือที่นี่น่ะเหรอ”ต้นตาล : “ใช่ แต่ละร้านก็ปังปุริเย่อย่างที่เห็น” ไม่พูดเปล่ายังสะบัดบ๊อบวิกผมสั้นใส่อีกหนึ่งกรุบมะเดี่ยว : “อีทศแล้วมึงจะเอายังไงต่อ”ทศวรรษ : “ไม่รู้สิ” ตอนนี้มันมืดแปดด้านไปหมด หลายเรื่องประเดประดังเข้ามาจนยากเกินที่จะรับไหว แม่ผัวที่ไม่ชอบขี้หน้า ไม่รู้ว่าแกจะเกลียดถึงขนาดที่ใช้วิธีสกปรก ผู้ดีที่ว่ามันเป็นแค่เปลือกจอมปลอมจริง ๆต้นตาล : “เดี๋ยวกูขับรถกลับให้ สภาพพวกมึงสองคนคงขับกลับไม่ไหว” สภาพของสานฝันเองก็ไม่แตกต่างจากทศวรรษเท่าไหร่ รายนั้นก็เหมือนแตกสลายสภาพตาบวมตุ่ยเหมือนปลาทองดูก็รู้ว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก ใครว่าคนรวยล้นฟ้าไม่มีเรื่องให้ทุกข์ใจ จะรวยจะจนมันก็ทุกข์เหมือนกันนั่นแหละ ทุกข์กันคนละอย่าง คุณาปกรมีเงินบารมีอำนาจล้นฟ้าแต่ดูสภาพลูกสาวของพวกเขาในวันนี้ไม่มีมาดของคุณหนูผู้ร่ำรวยเลยสักนิด ดูจากแม่ผัวที่ทำขอ

ทศวรรษ : “ก็หลังจากที่เจอกล้องที่ซ่อนไว้ตรงกรอบรูป จู่ ๆ กูก็คิดยังไงไม่รู้ลองก้มดูใต้เตียง ตอนแรกกูคิดว่าตัวเองตาฝาดด้วยซ้ำเพราะว่ามันอยู่ในห่อผ้าสีขาวอีกทีนึงที่ถูกเย็บกับแม็กซ์ขึงไว้คนละด้าน”มะเดี่ยว : “อีห่าฟังแล้วขนลุก เห็นอย่างนี้แล้วไม่กล้ากินอะไรในบ้านนั้นเลยค่ะ” มะเดี่ยวว่าก่อนจะชะงักเมื่อเห็นสานฝันนั่งก้มหน้า“คือ…” มะเดี่ยวกำลังจะหาข้อแก้ตัวแต่สานฝันกลับเงยหน้าขึ้นมาตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน“หนูก็คิดเหมือนพี่ค่ะ ไม่รู้ว่าที่ผ่านมากินอะไรแปลก ๆ เข้าไปบ้าง”“เชี่ย!” ปลายฟ้าอุทาน“หนูกับแม่ยืนกันคนละฝั่ง” เกิดความเงียบเข้าปกคลุม แม้แต่คนช่างพูดช่างจาอย่างมะเดี่ยวก็ไม่รู้จะสรรหาคำพูดอะไรมาปลอบใจดี หากเป็นคนอื่นที่อยู่ในระดับเดียวกันก็คงจะสุมหัวกันบุกตบให้หายแค้นกันไปข้างจะได้รู้ดำรู้แดง แต่นี่…นั่นก็แม่บังเกิดเกล้า นี่ก็แม่ผัว แม่ผัวยังว่าเป็นแม่คนอื่นนะ แต่อย่างสานฝันมันก็น้ำท่วมปากจริง ๆ นั่นแหละต้นตาล : “แล้วมึงจะทำยังไงต่อไปอีทศ ศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงยิ่งนัก”ปลายฟ้า : “สละค่ายบางระจันเสียเถอะ ปืนใหญ่แตกฉิบหายหมดแล้ว” แล้วสายตาทุกคนก็จ้องไปที่ปลายฟ้าเป็นตาเดียว ก่อนจะหลุดขำออกม

หน้าเกตก่อนขึ้นเครื่อง“ฝันโทรบอกที่บ้านก่อนดีกว่าไหม” ทศวรรษที่นั่งด้านข้างเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วง ลูกสาวคนเล็กของคุณาปกรที่ถูกเลี้ยงประคบประหงมตั้งแต่เล็กจนโตออกจากมาบ้านมาตั้งแต่เช้าตรู่ไม่มีวี่แววว่าจะกลับบ้านจวนจะข้ามไปอีกวันหนึ่ง พ่อแม่ที่ไหนบ้างจะไม่ใจร้อนโดยเฉพาะแม่อย่างพรรณพิลัยที่นั่งแทบจะไม่ติดเก้าอี้ ต้องคอยชะเง้อมองที่หน้าบ้านเกือบตลอดทั้งบ่าย“ไม่ค่ะ ปล่อยให้พวกท่านร้อนใจซะให้เข็ด ฝันจะกบฏ” ทศวรรษได้แต่ถอนหายใจ ชั้นนี้มีแต่พวกเราแค่ห้าคนเท่านั้น แหงล่ะเรียกได้ว่าจ่ายเงินซื้อหน้าเคาน์เตอร์กันเลยทีเดียว แต่ก่อนจะแวะขึ้นเครื่องก็แวะชอปปิ้งเสื้อผ้ากันกระหน่ำ สานฝันที่สวมเบลเซอร์ชุดสีดำอย่างเป็นทางการกับบอดีการ์ดหน้าโหดหนวดเฟิ้มอีกสามคนติดสอยห้อยท้ายอยู่ด้านหลัง ส่วนอีกคนก็เหมือนบัตเลอร์ ตอนเดินเข้าเกตมีแต่คนมองแต่สานฝันไม่สนใจแถมพวกเขายังถ่ายวิดีโออีกหลายคลิป ตัดเป็นมีมต่าง ๆ พวกต้นตาล มะเดี่ยว ปลายฟ้าทำช่องและเพจด้วยกันเป็นอินฟลูฯ ท่านหนึ่งที่มีผู้ติดตามร่วมแสนคน มีโฆษณาเข้ามาบ้างสองสามตัวต้นตาล : “กูคิดคอนเซ็ปโฆษณาเจลลี่คอลลาเจนได้พอดี อีมะเดี่ยวมึงทำยังงี้ ๆ นะ ส่วนอีป