ANMELDENTeilen
บทที่ 14 ก่อกบฏ
Zuletzt aktualisiert:
27.02.2026 15:38:24สืบสานที่ตื่นนอนลงมาทานอาหารเช้าก็แปลกใจที่ไม่เห็นทศวรรษ รวมไปถึงสานฝัน บ้านคุณาปกรมีกฎที่ว่าสมาชิกทุกคนต้องลงมาทานข้าวพร้อมกันในทุกเช้า แม้ว่าจะไม่มีธุระให้ออกไปไหนมาไหนก็ตาม ตอนนี้ทอฝันเองก็ดูแลในส่วนของเครื่องดื่ม Non-Alcohol ส่วนสานฝันเองเป็นน้องเล็กที่ลงทุนทำร้านเล็บและร้านเบเกอรี่กำลังไปได้ดี ตอนนี้ก็ไม่ปรากฏตัวที่โต๊ะอาหารเช่นกัน ยกเว้นพรรณพิลัยที่ยังดื้อเงียบไม่เลิก
“สานฝันไปไหน” ท่านเจ้าสัวเอ่ยถามลอย ๆ ขณะที่วางแก้วกาแฟดำที่จิบไปหนึ่งคำลงบนที่รองแก้ว
“ออกไปตั้งแต่เช้ากับคุณทศวรรษแล้วค่ะ” หนึ่งในแม่บ้านเอ่ยตอบ คำตอบของแม่บ้านทำให้สมาชิกที่เหลือต่างมุ่นคิ้วเข้าหากัน นี่เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้า สองคนนั้นออกไปไหนกันตั้งแต่เช้าตรู่ขนาดนั้น
“ออกไปไหน?” ทั้งท่านเจ้าสัวและสืบสานเอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกัน สองพ่อลูกสบสายตากันก่อนที่ท่านเจ้าสัวจะเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง
“นั้นสิ เช้าขนาดนี้ออกไปไหนกัน”
“ไม่ทราบค่ะ เห็นเพียงทั้งสองท่านเร่งร้อนออกไป อีกทั้ง…”
“อีกทั้งอะไร ทำไมต้องอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ด้วย แล้วฉันจะรู้เรื่องราวทั้งหมดเมื่อไหร่” แม้น้ำเสียงจะราบเรียบแต่สายตากลับตวัดมองมาที่แม่บ้านเพื่อเค้นคำตอบ แม่บ้านรีบก้มหน้าเอ่ยรายงานต่อทันที
“ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ คุณทศวรรษวิ่งไปเคาะห้องคุณสานฝันด้วยสีหน้าไม่สู้ดี หายไปในห้องสักพักก็กลับเข้าห้องนอนไป ตอนเช้าทั้งสองท่านก็เร่งร้อนออกไป คุณสานฝันเหมือนคนไม่มีสติ รีบร้อนแม้กระทั่งรองเท้าในบ้านก็ไม่ได้สวมลงมา” มื้อเช้ามื้อนั่นทุกคนที่ได้ยินท้องไส้ที่ว่างเปล่ากลับเต็มตื้อกลืนอะไรแทบไม่ลง ข้าวต้มในชามแต่ละคนพร่องลงไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
“คุณพ่อให้หนูโทรหาน้องดีไหมคะ” ทอฝันเอ่ยถามในขณะที่ใบหน้าฉายความกังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“แกก็ไม่รู้เรื่องนี้?” ท่านเจ้าสัวหันมาถามลูกชาย
“ผมไม่ทราบจริง ๆ ครับ เมื่อคืนผมเข้านอนไว”
“แล้วคุณหญิงล่ะ?”
“คุณท่านตั้งแต่คราวนั้นก็แทบไม่ลงมาเลยค่ะ เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องนอน มีลงไปที่สวนหลังบ้านบ้างแค่นั้นค่ะ” ท่านเจ้าสัวพยักหน้าเป็นอันว่ารับทราบก่อนจะประสานมือเข้าหันกันบนโต๊ะ
“ทานต่อเถอะ รอยัยสานฝันกลับมาค่อยถามก็แล้วกัน” ท่านเจ้าสัวรู้นิสัยลูกสาวคนเล็กดี หัวขบถเหมือนลูกชายคนโตไม่มีผิด โทรไปตอนนี้ก็คงไม่ยอมรับสายแน่ ๆ ต้องรอให้เจ้าตัวใจเย็นลงก่อนถึงจะยอมเปิดปากเล่าออกมาเอง ปากหนักเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง ท่านเจ้าสัวส่ายหน้าให้อย่างระอา หวังว่าเรื่องราวทั้งหมดจะไม่เกี่ยวข้องกับพรรณพิลัย
ระหว่างทางต้นตาลเป็นสารถีขับรถ มะเดี่ยวและปลายฟ้าขับตามมาอยู่ข้างหลัง ระหว่างทางก็แวะทานส้มตำรสแซ่บข้างทางดูเหมือนว่าน้องสาวสืบสานจะเข้าคนง่ายและมีเหตุผลพอสมควร ดูเหมือนว่าอาหารมื้อบ้าน ๆ นี้จะละลายพฤติกรรมระหว่างพวกเขาทั้งห้าคนจนหมด ก่อนหน้านี้ทั้งสามคนมะเดี่ยว ต้นตาลและปลายฟ้ายังอคติและรู้สึกระแวงลูกคุณหนูอย่างสานฝัน
“ร้านนี้เป็นร้านลับ” ปลายฟ้าพูดพลางขยิบตา มันเป็นร้านแบบแพของใครของมันแบ่งเป็นซุ้ม หลังคาก็มุงต่ำลงมาแทบจะมองไม่เห็นแพด้านข้างทั้งสองฝั่ง อีกทั้งน้ำยังใสเห็นฝูงปลา
“ลับบ้าอะไรละ มากันตั้งกี่คน” มะเดี่ยวว่าพลางกลอกตา
ปลายฟ้า : “เอ้าอีนี่ ถ้ากูไม่นำทางพวกมึง ๆ จะมาถูกไหมฮะ อยู่ในหลืบซะขนาดนี้” สานฝันหัวเราะคิกคักที่พี่สาวทั้งสองจิกกัดอย่างเจ็บแสบ แม้ไม่ได้สวมวิกอย่างพี่ต้นตาลแต่ทั้งสองก็ทาสีเล็บสีสะท้อนแสงแสบตาสานฝันจึงเรียกว่าพี่สาวได้อย่างไม่มีตะขิดตะขวงใจ
มะเดี่ยว : “ชะนีน้อยหัวเราะเยาะพวกเราแหละ” ปลายฟ้าและมะเดี่ยวต่างเปลี่ยนเป้าหมายจากจิกกัดกันเองพุ่งเป้ามาที่หญิงสาวที่นั่งตรงข้าม สานฝันหน้าเจื่อนก่อนจะโบกมือปัด ๆ
“ขอโทษด้วยค่ะ”
ต้นตาล : “ช่างเถอะ เป็นไงมาไงล่ะอีทศ” เมื่อวานที่อีทศโทรหาเขานึกว่ามีคนตาย พูดแทบไม่เป็นภาษาจนเขาต้องบอกให้มันใจเย็น ๆ ค่อย ๆ เล่า ทีละสเต็ป กว่าจะรู้เรื่องรู้ราวก็ปาไปยี่สิบกว่านาที หลังจากวางสายก็รีบทักไปหาแอดมินที่ดูแลคิว ก็คือเด็กวัดที่มาเรียกพวกเขาให้เข้าไปหาหลวงพ่อที่กุฏินั่นแหละ ตอนแรกต้นตาลคิดว่าเร็วสุดคงอีกสองสามวันข้างหน้า ที่ไหนได้…
“พรุ่งนี้เข้ามาหาที่วัดได้เลยครับ” ตอนที่ได้อ่านคำตอบเขานึกว่าตัวเองตาฝาด ปกติทางเพจวัดไม่ตอบคำถามตอนกลางคืนด้วยซ้ำไป แต่ตอนที่จะออกจากวัดเขาแอบกระซิบถามได้คำตอบที่เอาขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว อีกอย่างหลวงพ่อท่านไม่ได้รับทำทุกเคส บางทีคนมีเงินมีอำนาจบารมีมาขอร้องท่าน ท่านก็ไม่ทำให้มีถมเถ แม้วัดแห่งนี้จะมีผู้คนทยอยเข้ามากราบไหว้มากมายแต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่ามีหลวงพ่อที่สามารถทำนายทายทักได้อย่างกับตาเห็น
ตอนแรกต้นตาลคิดว่ามันไม่ใช่กิจของสงฆ์ด้วยซ้ำไป แต่ตอนนั้นเขาเจอเรื่องราวหนักหนาสาหัสบ้านแตกจู่ ๆ เพื่อนพี่น้องกะเทยที่รู้จักกันก็พามากราบไหว้พระที่นี่ จนได้มาเจอกับหลวงพ่อที่เปรียบเสมือนแสงสว่างที่นำทางชีวิตที่มืดมนในตอนนั้นให้กลับมามีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกครั้ง เงินทองที่นำมาถวายท่านก็ไม่รับไว้แม้แต่บาทเดียว บอกให้ใส่หีบบริจาคค่าน้ำไฟวัดทั้งหมด
“หลวงพ่อท่านบอกไว้ล่วงหน้าแล้วถ้าพี่ติดต่อมาเมื่อไหร่ให้เข้ามาหาที่วัดได้เลย” เรื่องนี้เขาก็ไม่ได้เล่าให้เพื่อนคนอื่น ๆ ฟังเช่นกัน
Aktuellstes Kapitel
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
Das könnte dir auch gefallen
My little boy ปูนปั้นน้อยของเฮีย
Plearn91.8K Aufrufeเกิดใหม่เป็นมารดาใจร้าย
ฉินหลานฮุย1.3K Aufrufeย้อนเวลามาหาผู้ชายยุค90 ภาค2
ต๋อง น่ะ1.1K Aufrufeสัมปทานอาญาเถื่อน
หลงจุ้นถิง2.1K Aufrufeเสี่ยครับ… อย่าเพิ่งฟื้น
มะลิซ้อน ซ่อนใจ55 Aufrufeโออิรันในกรงสีคราม(Mpreg)
Kayra/จาลี15 Aufrufeเกิดใหม่เป็นนายซินแบบงง ๆ
Black Rose in the forest776 Aufrufeปลาซิวเด็กเสี่ยเข้
นรกสร้าง691 Aufrufe
