“ไม่ต้องกลัว ตราบใดที่เธอยังอยู่กับฉัน ไม่มีใครแตะต้องเธอได้ แม้แต่ปลายเล็บ”ประโยคนั้นฟังดูเรียบง่าย แต่กลับมีอำนาจมากพอที่จะทำให้เซเรน่าอุ่นใจ โดยไม่รู้ว่าทั้งหมดกลับตกอยู่ในสายตาของมือขวาอย่างศรันเช่นกัน เขาเกือบสำลักน้ำลายหลังจากเห็นนายเหนือหัวเปลี่ยนไปราวกับผีเขาไม่ต้องเดาก็ทราบดี ว่าผู้หญิงคนนี้คงจะกลายเป็นนายหญิงของมันในอนาคตเมื่อเวลาล่วงเลยไปนับชั่วโมง รถก็แล่นผ่านป่าสนเข้าสู่เส้นทางริมทะเล เสียงคลื่นกระทบฝั่งเริ่มดังขึ้นทีละน้อย จนกระทั่งถึงท่าเรือลับที่มีเรือสปีดโบ๊ทจอดรออยู่“พวกเรากำลังจะไปไหนเหรอ?” เซเรน่าถามขณะลงจากรถ“เกาะของฉัน”ไซรัสตอบสั้น ๆ ก่อนจะพาเธอขึ้นเรือ การเดินทางกินเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง ลมทะเลพัดแรงจนผมของเซเรน่ายุ่งฟู พร้อมได้กลิ่นเกลือทะเลกับแสงแดดอุ่น ๆ ปะทะผิว โดยที่ไซรัสยืนข้างเธอในท่าทางผ่อนคลายหากแต่แววตายังจับจ้องรอบข้างอย่างระแวดระวังเมื่อเรือเทียบท่า ภาพเกาะเล็ก ๆ ที่มีแนวปะการังสีฟ้าคราม และบ้านพักตากอากาศหรูหลังใหญ่ก็ปรากฏตรงหน้า ทำเอาดวงตาคู่สวยของเซเรน่าเบิกกว้าง ตกตะลึงกับบรรยากาศงดงามกับอยู่ในอีกโลกหนึ่ง“นี่มัน…ฉันคิดว่าเซฟเฮ้าส์ของนายจะเ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-27
เข้าสู่ระบบ
