“หวงตี้เรียกจิ้นอ๋องให้เข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์หลังจากเสร็จประชุมเช้า ส่วนไท่จื่อยังคงไม่มีการเคลื่อนไหว”“อืม” รับคำรายงานจากคนสนิท สายตายังคงจับจ้องไปยังกระดาษรายงานอีกมากมายในมือ “จับตาดูไว้ให้ดี และจับตาดูขุนนางที่หนุนไท่จื่อองค์นี้ให้ดี”“ท่านกังวลสิ่งใดหรือ ความจริงตระกูลจ้าว ของจ้าวซือหงคือตัวตั้งตัวตีหนุนไท่จื่อองค์นี้มิใช่หรือ”“ทั้งใช่และไม่ใช่” หยางจื่อถงพูดพลางยกน้ำชาขึ้นมาดื่ม “ตระกูลจ้าวที่สนับสนุนไท่จื่อนั้นตายไปหมดแล้ว ที่เหลืออยู่นั้นความทรงจำก็หล่นหาย บัดนี้หากมีผู้ใดล่วงรู้ว่าจ้าวซือหงไร้สิ้นความทรงจำ ไม่แน่ว่าจะเกิดเหตุร้ายขึ้นมาได้”“สตรีนางเดียวจะก่อให้เกิดเรื่องใหญ่ได้หรือ จากที่เห็นนางไม่...” จางต๋ากลืนถ้อยคำมากมายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อสบเข้ากับดวงตาดุจพยัคฆ์ของท่านแม่ทัพ ที่มองมาอย่างไม่พอใจระคนตักเตือนเขาอยู่ในที“สตรีนางนั้นที่เจ้าว่าคือภรรยาข้าจางต๋า ภรรยาของแม่ทัพหยาง บุตรสาวจากตระกูลวีรชนที่รักษาแคว้นต้าเซี่ยเอาไว้ เจ้ามิอาจดูแคลนนางได้ ความจริงเจ้าไม่มีสิทธิ์เอ่ยถึงนางด้วยซ้ำไปจางต๋า”“ข้าน้อยขออภัยท่านแม่ทัพ” เมื่อตระหนักได้ว่าตนนั้นก้าวพลาดล่วงเกินข
Terakhir Diperbarui : 2026-01-30 Baca selengkapnya