Semua Bab หวนคำนึง: Bab 21 - Bab 30

30 Bab

หอสุราของสามี 1

“หวงตี้เรียกจิ้นอ๋องให้เข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์หลังจากเสร็จประชุมเช้า ส่วนไท่จื่อยังคงไม่มีการเคลื่อนไหว”“อืม” รับคำรายงานจากคนสนิท สายตายังคงจับจ้องไปยังกระดาษรายงานอีกมากมายในมือ “จับตาดูไว้ให้ดี และจับตาดูขุนนางที่หนุนไท่จื่อองค์นี้ให้ดี”“ท่านกังวลสิ่งใดหรือ ความจริงตระกูลจ้าว ของจ้าวซือหงคือตัวตั้งตัวตีหนุนไท่จื่อองค์นี้มิใช่หรือ”“ทั้งใช่และไม่ใช่” หยางจื่อถงพูดพลางยกน้ำชาขึ้นมาดื่ม “ตระกูลจ้าวที่สนับสนุนไท่จื่อนั้นตายไปหมดแล้ว ที่เหลืออยู่นั้นความทรงจำก็หล่นหาย บัดนี้หากมีผู้ใดล่วงรู้ว่าจ้าวซือหงไร้สิ้นความทรงจำ ไม่แน่ว่าจะเกิดเหตุร้ายขึ้นมาได้”“สตรีนางเดียวจะก่อให้เกิดเรื่องใหญ่ได้หรือ จากที่เห็นนางไม่...” จางต๋ากลืนถ้อยคำมากมายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อสบเข้ากับดวงตาดุจพยัคฆ์ของท่านแม่ทัพ ที่มองมาอย่างไม่พอใจระคนตักเตือนเขาอยู่ในที“สตรีนางนั้นที่เจ้าว่าคือภรรยาข้าจางต๋า ภรรยาของแม่ทัพหยาง บุตรสาวจากตระกูลวีรชนที่รักษาแคว้นต้าเซี่ยเอาไว้ เจ้ามิอาจดูแคลนนางได้ ความจริงเจ้าไม่มีสิทธิ์เอ่ยถึงนางด้วยซ้ำไปจางต๋า”“ข้าน้อยขออภัยท่านแม่ทัพ” เมื่อตระหนักได้ว่าตนนั้นก้าวพลาดล่วงเกินข
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

หอสุราของสามี 2

“สุรา... ข้าเข้ามาในหอสุรา ไยข้าจะไม่ทราบว่าในจอกนั้นคือสิ่งใด ท่านคิดว่าข้าเลอะเลือนถึงขั้นไหนกัน”“เจ้า! รู้แล้วไยเจ้ายังคิดดื่มมันอีก” หยางจื่อถงเอ่ยเสียงดัง หากนางรู้แล้วไยเขาต้องมาห้ามปรามเช่นนี้เล่า หรือว่านางทำเพื่อยั่วโทสะของเขาเท่านั้น?!“ดื่ม? ข้าน่ะหรือจะดื่มสุรา”“ก็เจ้า...เมื่อครู่เจ้าจะยกจอกสุรานี่ขึ้นมา”“ใช่ข้ายกมันขึ้นมาจริง แต่ไม่ได้ยกมันขึ้นมาดื่ม แต่ยกมันขึ้นมาดม”“ดม?!” โทสะก่อนหน้าถูกแปรเปลี่ยนเป็นความสงสัย หยางจื่อถงก้มมองจอกสุราในมือสลับกับภรรยาของตนอย่างไม่เข้าใจ“ใช่ สุราที่นี่หอมนัก ทำเอาเสียข้าเจริญอาหารขึ้นมาทันตา”มองสตรีที่ตอบกลับด้วยรอยยิ้มกว้างก็ยิ่งทวีความไม่เข้าใจ หยางจื่อถงวางจอกสุราลงกับโต๊ะอย่างกระแทกกระทั้น ทิ้งกายลงนั่งของจ้าวซือหงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม “อะไรกัน...นี่เจ้าป่วยหรือ”“ไม่นี่ ข้าสบายดี”เมื่อจ้าวซือหงเอ่ยปัดเขาก็จนปัญญาจะเค้นความ จึงหันหน้าไปยังสาวใช้ที่ติดตามนายของตนไม่ห่างก็พบกับสีหน้ากล้ำกลืนไม่ต่าง จึงได้แต่โบกมือไล่นางออกไปให้พ้นเท่านั้น“แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่”“ข้าตื่นมาแล้วไม่พบท่าน บ่าวในจวนบอกว่าท่านมาที่หอสุรา”“เจ้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

หอสุราของสามี 3

หยางจื่อถงและจ้าวซือหงไม่แน่ใจเสียเท่าไรนักว่าสิ่งที่อบอวลอยู่รอบๆ กายทั้งคู่นั้นเรียกว่าสิ่งใด เพียงแต่พวกเขากลับสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติราวกับว่าทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นนี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นปกติ แต่ปกติอย่างไรนั้นคนที่สูญสิ้นความทรงจำนั้นก็ไม่อาจทราบได้แน่ชัด แต่ทว่าความรู้สึกนี้ก็คงไม่ต่างจากตอนที่นางได้รับความอบอุ่นที่หยางจื่อถงมอบให้เมื่อคืนนี้ ทุกอย่างเป็นธรรมชาติราวกับว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจนคุ้นชิน“อยากไปที่ไหนหรือไม่ ไหนๆ เจ้าก็ออกจากจวนมาแล้ว”“ไปได้หรือ”“ได้ เหตุใดจะไม่ได้”“คราแรกข้านึกว่าท่านจะบ่นข้าจนหูชาที่ออกนอกจวนโดยไม่บอกท่าน”“อยากบ่นใจจะขาด แต่เจ้าเอาลูกมาบังหน้า ข้าจะไปกล้าบ่นได้อย่างไร ไหนๆ เจ้าเด็กคนนี้ก็ดื้อด้านจริงอย่างที่เจ้ากล่าว ข้าก็คงต้องรับผิดชอบเสียแล้ว”เมื่อได้ยินเช่นนั้นรอยยิ้มกว้างก็พลันปรากฏบนใบหน้างาม พลางนึกถึงร้านรวงมากมายระหว่างทางที่นางมาที่นี่นับว่าคึกคักอยู่มากเอาการ ทั้งๆ ที่สามปีที่แล้วต้าเซี่ยประสบปัญหาคลาดแคลนอย่างใหญ่หลวง ร้านรวงปิดไปตั้งมากมาย พ่อค้าหลายคนหันหลังให้กับการค้าขายไปเลยก็มี แต่มาบัดนี้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

สิ่งสำคัญที่หายไปพร้อมกับความทรงจำ 1

ถึงยามอู่หยางจื่อถงก็ปลุกสตรีขี้เซาให้ลุกขึ้นมากินอาหารที่นางเอ่ยปากมาตั้งแต่เช้าว่ารสดีกว่าที่จวน แต่ทว่านางก็เอ่ยปฏิเสธอีกทั้งแสดงท่าทีพะอืดพะอมอยากจะอาเจียนออกมาหยางจื่อถงจึงได้แต่สั่งคนให้นำอาหารเหล่านั้นไปเก็บ และมานั่งคิดไม่ตกในเรื่องนี้ แต่สุดท้ายปัญหาที่คิดไม่ตกนั้นกลับแก้ได้ด้วยสุราเพียงหนึ่งจอก...สตรีตั้งครรภ์มักมีพฤติกรรมประหลาด ใช่ว่าเขาจะไม่เคยได้ยิน คนใกล้ตัวหลายคนที่ต่างเคยบ่น แต่ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งแม่ทัพผู้เกรียงไกรสยบข้าศึกมาทั้งใต้หล้าจะมานั่งจนใจให้กับสตรีที่ต้องดมกลิ่นสุรากู่จิ่งจึงรู้สึกอยากอาหารขึ้นมาบ้าง หยางจื่อถงเชื่อสนิทใจว่าบุตรของตนนั้นดื้อไม่เป็นรองใคร และหากให้เขาทำนายเจ้าก้อนแป้งที่นอนเล่นสบายใจอยู่ในท้องของจ้าวซือหงนั้นเป็นชายอย่างแน่นอน!พลันคิดว่าตนนั้นจะได้บุตรชาย รอยยิ้มก็ปรากฏอย่างไม่อาจซ่อนเร้นเอาไว้ มือคว้าเอาจอกสุราที่ทำหน้าที่ส่งกลิ่นหอมเรียกความอยากอาหารให้ภรรยาเสร็จแล้วมาดื่มจนหมดจอกในคราวเดียว กลิ่นหอมที่ซาบซ่านอยู่ในปากยิ่งทำให้หยางจื่อถงอารมณ์ดีเป็นเท่าทวี“เป็นอะไรของท่าน มีเรื่องน่ายินดีหรือจึงยิ้มออกมาเช่นนี้”“เปล่า...กลับกันเลยไหม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

สิ่งสำคัญที่หายไปพร้อมกับความทรงจำ 2

“เช่นนั้นไม่แย่หรือ ในเมื่อข้าจำสิ่งใดไม่ได้”“ข้ายังไม่เดือดร้อน เจ้าจะเดือดร้อนไปไย เอาเถิดอย่าไปคิดมากเลย หากใคร่ครวญให้ดีเจ้าจำความอะไรไม่ได้ก็เท่ากับว่าของสำคัญนั้นกำลังสูญหาย แต่จะหายไปเพียงชั่วครู่ หรือหายไปตลอดกาลนั้นขึ้นอยู่กับเจ้า”“ของสำคัญเช่นนั้น หากท่านสูญเสียมันไปจะเป็นเช่นไร”“ไม่เป็น มันจะสำคัญเมื่อข้าคิดที่จะใช้เท่านั้น บัดนี้ข้ายังไม่คิดใช้มันเลยไม่สำคัญ และไม่ส่งผลใดต่อข้า ตอนนี้ที่ข้าเป็นห่วงคือความปลอดภัยเท่านั้น หากคนพวกนั้นเข้ามารื้อค้นของถึงในห้องโดยที่คนในจวนไม่รู้นับว่าเป็นเรื่องอันตราย”“ข้าควรแปลกใจในเรื่องใด ระหว่างท่านมีความลับที่ดูยิ่งใหญ่จนข้าไม่วางใจ หรือเรื่องที่ท่านวางใจข้าให้เก็บรักษาของสำคัญนั้นไว้”“...แม้ความสัมพันธ์จะระหองระแหงแต่ก็ยังเรียกว่าความสัมพันธ์ไม่ใช่หรือ เจ้าอย่าตีความ ความสัมพันธ์ง่อนแง่นของเราในแง่ร้ายนักซือหง”“เช่นนั้นไยท่านไม่บอกว่าเรารักกัน เหตุใดจึงพูดอ้อมค้อมเสียทุกครั้ง มันคงง่ายกว่านี้หากข้าไม่ต้องมานั่งตีความคำพูดของท่านทุกครั้ง”เท้าที่ก้าวเดินชะงักอีกครั้งหนึ่ง หยางจื่อถงเพ่งพินิจใบหน้างามที่เต็มไปด้วยความสงสัย นัยน์ตาเจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

พิษลืมเลือนเจ็ดราตรี 1

หลังจากเรื่องในวันนั้นจวนของท่านแม่ทัพหยางก็มิต่างจากป้อมปราการ มีคนมากมายคอยคุ้มกัน คำสั่งมีเพียงอย่างเดียวคืออย่าให้ใครหน้าไหนเข้าจวนได้ทั้งสิ้นจนกว่าจะมีคำอนุญาตจากท่านแม่ทัพ แต่นั่นก็มิได้สร้างความเคลือบแคลงใจให้แก่ผู้เป็นภรรยาอย่างจ้าวซือหงแม้แต่น้อย เพราะนางมีเรื่องที่เคลือบแคลงใจมากกว่านั้นให้ครุ่นคิดจ้าวซือหงตั้งอาหารเข้าปากพลางมองบุรุษที่อยู่เคียงกายไม่ห่างตั้งแต่หลับยันตื่นนอน“วันนี้ไปที่หอสุรากับข้า”และนี่คือเรื่องที่นางฉงนสนเท่ห์เป็นไหนๆ เขาสั่งคนมากมายล้อมจวนไม่ให้ใครได้ย่างกายเข้ามาได้ แต่ทว่าหลังจากวันนั้นเขาก็ลอบพานางออกจากจวนด้วยทางลับที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในจวน และพานางไปอยู่ที่หอสุรากับเขาทุกวี่วัน ดั่งเป็นกับดักล่อลวงให้คนอื่นได้เข้าใจว่านางนั้นพำนักอยู่ที่จวนมิได้ออกไปไหนแม้แต่ครึ่งก้าว ท่านแม่ทัพประคองนางให้อยู่ในอุ้งมือราวกับสิ่งมีค่าจนนางไม่อาจปฏิเสธได้เช่นกัน“ท่านคิดทำแบบนี้ไปถึงเมื่อใด”คนที่ถูกทำก็ยังมีทีท่าไม่ยี่หระ เพียงแต่ชั่วขณะหนึ่งเขากลับนึกถึงคำพูดของใครบางคนขึ้นมา... “เมื่อข้ากำจัดปักษามีพิษใกล้ตัวไปได้”“ปักษามีพิษ?”“ใช่ ชุบเลี้ยงมันมาอย่างดี มันกล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

พิษลืมเลือนเจ็ดราตรี 2

“ไปกันเถิดขอรับฮูหยิน สายกว่านี้จะยิ่งผิดสังเกต” จ้าวซือหงหันมองเจ้าของเสียงที่หลายวันมานี้เข้านอกออกในห้องนอนของเธอและหยางจื่อถงด้วยความชำนาญ“หวางมู่ เจ้ามาตั้งแต่เมื่อใด”“ข้ามิได้ไปไหน ข้าเฝ้าดูฮูหยินอยู่ตลอด”จ้าวซือหงพลันทอดถอนหายใจเมื่อได้ยินในสิ่งที่ลูกน้องคนสนิทของสามีเอ่ยออกมา หากให้นางถามนี่ก็คงเป็นคำสั่งของสามีนางอีกเช่นเคย เขาไม่ยอมให้นางไกลหูไกลตาแม้แต่ครึ่งก้าว ประคองนางไว้ในอุ้งมือแต่ตบตาผู้อื่นว่าทิ้งขว้างนางอย่างสามีผู้ไร้คุณธรรม จนชั่วขณะหนึ่งจ้าวซือหงก็อดคิดไม่ได้ว่าความสัมพันธ์ง่อนแง่นก่อนหน้านี้ที่คนเล่าลือกันให้ทั่วของนางและเขานั้นเกิดจากการสร้างเรื่องมดเท็จเช่นในตอนนี้ เพื่อความอยู่รอดของทั้งเขาและเธอ แต่เหตุใดจึงต้องสร้างเรื่องเช่นนี้เพื่อความอยู่รอดนั้นนางก็ไม่อาจทราบได้ในตอนนี้เช่นกันในเมื่อไม่ทราบนางก็ได้แต่วางเรื่องชวนเวียนหัวนี้ลง และทำตามที่หวางมู่ต้องการ คือลอบออกจากจวนมุ่งหน้าไปยังหอสุราลี่ตง เมื่อถึงหอสุราก็ไม่มีใครทราบอีกเช่นกันว่านางมาหลบพำนักที่นี่ด้วยว่าหวางมู่พานางมายังที่นี่ด้วยเส้นทางลับ ที่มีปลายทางเป็นห้องนอนของหยางจื่อถงที่นายมาหลับนอนอยู่ท
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

พิษลืมเลือนเจ็ดราตรี 3

“แล้วเหตุใดจึงเป็นเพียงความทรงจำช่วงหนึ่งเท่านั้นเล่า” หยางจื่อถงตั้งคำถาม“เรื่องนั้นเป็นไปได้สองทางคือ ความทรงจำที่หายไปนั้นสำคัญมากจนฮูหยินระลึกถึงมันอยู่ตลอด ดังนั้นเมื่อรับพิษไปจึงลืมเลือนทุกอย่างทีละนิดโดยที่ท่านไม่รู้ตัว หรือไม่ก็เป็นความทรงจำที่น่าหวาดหวั่นจนหวนนึกถึงอีกครั้งในช่วงที่จิตใจหวั่นวิตก และยาพิษนั่นจึงลบเลือนมันไปอย่างที่ท่านต้องการ”“แล้วทางแก้เล่า”“มียาถอนพิษนี้...เพียงแต่ไม่อาจใช้กับฮูหยินได้”“ทำไม!” หยางจื่อถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เจือปนไปด้วยความไม่พอใจ อย่างไม่อาจข่มอารมณ์เอาไว้ได้“เพราะยาถอนพิษจะส่งผลเสียต่อเด็กในครรภ์ ฉะนั้นบัดนี้แม้มียาถอนพิษก็ไร้ความหมาย”เมื่อได้ยินมือของจ้าวซือหงก็พลันสัมผัสที่หน้าท้องของตนเอง ส่วนหยางจื่อถงนั้นก็ได้แต่กล้ำกลืนก้อนบางอย่างลงคอและเอ่ยถามในสิ่งที่เขาหวั่นวิตกมากที่สุด “แล้วพิษนี้จะส่งผลเสียอย่างไร”“ความทรงจำหล่นหาย เหนื่อยง่าย หายใจหอบเหนื่อย และค่อยๆ กัดกินหัวใจของฮูหยินจนหยุดเต้นในที่สุด”ทั้งห้องตกอยู่ในสภาวะเงียบงัน หยางจื่อถงกำมือทั้งสองข้างแน่นอย่างเผลอไผล จ้าวซือหงจมดิ่งสู่ความดำมืดในจิตใจ มีทางรอดแต่ก็เหมือนไม่มี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

ผู้ต้องสงสัย 1

หยางจื่อถงมองพินิจสตรีที่หลับใหลไปด้วยความเหนื่อยอ่อน มือกร้านลูบศีรษะของนางอย่างปลอบประโลม ทุกอย่างดูหนักหนาสาหัสกับนางเหลือเกิน ทั้งๆ ที่เป็นเพียงสตรีแต่กลับแบกเรื่องหนักหนาเอาไว้มากมาย แล้วก่อนหน้านี้เล่านางต้องเผชิญสิ่งใดบ้างยามที่เขาไม่อยู่ ยามที่เขาเอาชีวิตของตนเองปกป้องแผ่นดินนี้อย่างสุดกำลัง ภรรยาของเขานั้นต้องทนทุกข์อยู่กับสิ่งใดบ้าง“นายท่านขอรับ” เสียงจากคนสนิทเรียกให้หยางจื่อถงหลุดออกจากภวังค์แห่งความหม่นหมองภายในจิตใจ แต่ทว่าก็ยังไม่ละสายตาไปจากภรรยาที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง “ซ่งจื่อรุ่ยเขียนเทียบยาถอนพิษไว้แล้วขอรับ ท่านจะให้ข้าทำอย่างไรต่อไป”“ไปที่ร้านขายยา ถามหายาถอนพิษ สอบถามว่าภายในสองสามเดือนมานี้มีผู้ใดซื้อยาถอนพิษ หรือยาลืมเลือนเจ็ดราตรีบ้างหรือไม่ หากเขาไม่ยอมเปิดปากก็ใช้เงินทองทำให้พวกมันพูด หากยังไม่ยอมพูด ก็ทำตามที่เจ้าเห็นว่าสมควร”“ขอรับ”“แล้วเจ้านั่น...มันหายหัวไปไหน”“ไม่ทราบขอรับ หลังจากทำงานให้ท่านเรียบร้อยก็หายตัวไปที่ใดก็มิทราบ”“มันทำงานเสร็จแล้ว...คงต้องกำจัดทิ้งแล้วกระมัง”“นายท่าน...”“มันทำข้าก่อนหวางมู่ มันทำข้าก่อนทั้งสิ้น” นัยน์ตาแดงก่ำเอ่ยด้วยคว
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya

ผู้ต้องสงสัย 2

“ขายออกไปให้กับคนสองคน คนหนึ่งจ่ายด้วยตั๋วเงินสภาพยับเยินยากจะสืบหาเจ้าคน อีกคนหนึ่งจ่ายด้วยทองคำทั้งหมด ส่วนคนที่มาซื้อนั้นเป็นเพียงนกต่อเท่านั้น”สองสามีภรรยาที่คิดไม่ตกต่อเรื่องทั้งปวงที่ยุ่งเหยิงเกินพรรณนาต้องมานั่งใคร่ครวญในสิ่งที่หวางมู่หามาได้ คราแรกหยางจื่อถงต้องการยาถอนพิษมาไว้ในมือของเขา เผื่อเกินสิ่งใดขึ้นจะได้ทันการณ์ อีกทั้งจะได้สืบสาวถึงคนที่คิดร้าย แต่ทว่าสิ่งที่เขาได้รับทราบกลับสร้างเรื่องน่าวิตกขึ้นมาอีกเรื่องราวกับเป็นเรื่องราวที่ไม่รู้จบ“สภาพตั๋วเงินยับเยิน และทองคำทั้งหมด” หยางจื่อถงทวนสิ่งที่ได้ยิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด นึกถึงความเป็นไปได้ของเจ้าของทรัพย์สินเหล่านั้น และนั่นคือข้อมูลทั้งหมดในยามนี้ที่เขามี นอกจากนั้นล้วนว่างเปล่า หากอยากจะรู้ให้แน่ชัด ก็คงต้องเอ่ยถามจ้าวซือหงที่หลับใหลอยู่ที่ใดสักที่พร้อมกับความทรงจำสามปีที่ผ่านมากระมัง“คนรอบกายท่านที่คิดร้ายต่อเรา มีทั้งคหบดีและยาจกหรือ” เสียงของจ้าวซือหงเรียกความสนใจของบุรุษที่ใคร่ครวญทุกอย่างด้วยความเคร่งเครียดทันที “ยาจกผู้นั้นเพียรสะสมตั๋วเงินจำนวนมากเพื่อมาซื้อยาพิษและทำร้ายข้า ส่วนอีกผู้ก็มั่งมี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status