Library

Search

Home / Romance / Guilty of Loving You / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of Guilty of Loving You : Chapter 1 - Chapter 10

20 Chapters

1

Ang amoy ng lumang kahoy, aircon, at ang mabigat na presensya ng kaba ang bumabalot sa buong session hall ng Saint Jude College. Para sa karaniwang estudyante, isa lang itong requirement o isang event na kailangang daloan para sa extra credits. Pero para kay Danah Elise Laureano, ito ang kaniyang entablado. Ito ang laro kung saan siya ang reyna.Naka-upo si Danah sa dulo ng mahabang lamesa, suot ang kaniyang pinakamalinis na white blazer. Maayos ang pagkaka-pusod ng kaniyang buhok. Sa harap niya ay ang kaniyang laptop at ang makapal na folder na naglalaman ng kaniyang mga argumentong ilang linggo niyang ppinagpuyatan."Kaya mo 'to, Danah. You are a Laureano. Failure is not in your vocabulary," bulong niya sa sarili habang hinihintay ang pagsisimula ng Inter-College Debate Championship.Lumingon siya sa kabilang panig ng hall. Ang ingay ng mga estudyante mula sa San Sebastian University ay tila isang babala. Doon, nakita niya ang kaniyang magiging katunggali. Ang usap-usapan ng lahat.

2

Paglabas ni Danah sa auditorium, parang sumikip ang dibdib niya sa dami ng hangin na kailangang ilabas. Ang bawat hakbang niya sa hallway ng Saint Jude College ay tila may kasamang bigat na hindi niya maipaliwanag. Hindi lang ito basta pagkatalo sa isang debate. Ito ay ang pagguho ng kaniyang mundo .Hindi siya sanay matalo. Sa loob ng tatlong taon, siya ang pambato. Siya ang boses na hindi nanginginig. Pero kanina, sa harap ng lalaking iyon, tila naging marupok ang bawat salitang binitawan niya."Danah! Sandali!" sigaw ni Mia, ang kaniyang best friend, habang hinahabol siya.Tumigil si Danah pero hindi lumingon. "Mia, please. Gusto ko lang mapag-isa.""Danah, it was a split decision! Isang point lang ang lamang nila. You were brilliant out there," pag-alo ni Mia nang makalapit ito. Inabutan siya nito ng bottled water pero tinitigan lang iyon ni Danah."Isang point o isang daang point, Mia, talo pa rin. Talo ako kay Salazar," mariing sabi ni Danah. Ang pangalan ni Lucas ay parang lason

3

Isang linggo na ang nakalipas matapos ang gabing iyon sa Saint Jude, pero ang bawat hibla ng utak ko ay nakakandado pa rin sa bawat salitang binitawan ni Lucas Sebastian Salazar. Hindi ko matanggap. Hindi ko maproseso kung paanong ang isang taong tinitingnan ang batas bilang isang laruan ay siyang nakakuha ng parangal na pinaghirapan ko nang buong tatlong taon."Danah, stop it. You’re going to burn a hole through that page," bulong ni Mia sa tabi ko.Napatingin ako sa librong hawak ko. Halos mapunit ko na nga ang pahina ng Constitutional Law Review book sa higpit ng hawak ko. Huminga ako nang malalim at pilit na kinalma ang sarili."I’m fine, Mia. Nag-aaral lang ako," sagot ko, kahit alam naming dalawa na kanina ko pa binabasa ang iisang sentence nang hindi ito pumapasok sa isip ko."No, you’re not. Simula nang matalo tayo, para ka nang laging sasabog. Move on na, girl. Graduation is just around the corner. Focus na tayo sa review for the Bar," payo niya habang nililigpit ang kaniyan

4

Ang graduation day ay dapat masaya. Dapat puno ito ng tawanan, iyakan ng katuwaan, at ang matamis na lasa ng tagumpay matapos ang ilang taong pagpupuyat sa ibabaw ng makakapal na codals. Pero habang sinusuot ko ang itim na toga sa harap ng salamin, wala akong ibang maramdaman kundi ang bigat sa aking dibdib."Danah, anak, napakaganda mo sa suot mo," sabi ni Mama habang inaayos ang kulyar ng toga ko. "Sabi ko na nga ba, magiging ganap na abogado ang anak ko."Pilit akong ngumiti sa repleksyon ni Mama sa salamin. "Hindi pa po, Ma. Review pa po para sa Bar.""Sus, ikaw pa ba? Top 1 ka nga sa batch niyo, 'di ba?" pagmamalaki niya.Iyon na nga ang problema. Kahit ako ang Top 1 ng aming unibersidad, kahit ako ang may pinakamataas na GPA sa buong College of Law, ang pakiramdam ko ay palaging may kulang. Parang may isang malaking batik sa record ko na hindi mabura-bura. At ang batik na iyon ay may pangalan—Lucas Sebastian Salazar.Ang graduation ceremony ay ginanap sa isang malaking conventio

5

Magtatanghali na, at ang kalsada sa labas ng paborito kong coffee shop sa siyudad ay abala sa mga taong nagmamadaling pumasok sa kani-kanilang trabaho. Pero ako, heto, nakakulong sa apat na sulok ng kapihang ito, sinusubukang lunukin ang lahat ng probisyon ng Civil Law habang lumalaklak ng kape.Isang buwan na ang nakalipas simula noong graduation, at ang review para sa Bar Exam ang tanging bagay na nagpapanatili sa akin na maging matino. O baka naman ito rin ang unti-unting sumisira sa akin."Excuse me, Miss? Pwede bang maki-share ng table? Wala na kasing bakante," tanong ng isang lalaki.Hindi ako nag-angat ng tingin. "May nakaupo na rito," pagsisinungaling ko, kahit ang totoo ay ang bag ko lang naman ang nasa tapat na silya."Talaga? Ang pagkakaalam ko, ang mga bag ay walang karapatang bumoto o umupo sa mga public spaces, Atty. Laureano."Halos mabitawan ko ang highlighter ko nang marinig ko ang boses na iyon. Dahan-dahan kong inangat ang tingin ko, nanalangin na sana ay namamali l

6

Ang library ng City Hall ay ang pinakamatahimik na lugar na alam ko sa buong siyudad. Dito, ang tanging ingay na maririnig mo ay ang paglipat ng mga pahina, ang mahinang pag-ugong ng lumang aircon, at ang paminsan-minsang pag-ubo ng librarian. Walang music, walang malakas na tawanan, at higit sa lahat, walang distraction. O iyon ang inakala ko.Alas-otso pa lang ng umaga ay narito na ako. Pinili ko ang pinakasulok na table, iyong malayo sa bintana para hindi ako maakit tumingin sa labas. Nakalatag na ang aking Codals, ang aking mga makukulay na highlighters, at ang aking notebook na puno ng mga mnemonics na ako lang ang nakakaintindi. Criminal Law ang focus ko ngayong araw. Kailangan kong kabisaduhin ang bawat elemento ng bawat krimen."Rebellion, Sedition, Treason..." bulong ko sa sarili ko habang sinusulat ang mga keywords.Maayos na ang lahat. Naka-focus na ang utak ko. Pero makalipas ang isang oras, naramdaman ko ang pagbukas ng mabigat na pinto ng library. Hindi ko sana papansini

7

Narito kami ngayon sa isang prestihiyosong hotel ballroom na pansamantalang ginawang review center hub para sa isinasagawang Mock Bar Exam. Ito ang ultimate simulation bago ang totoong giyera sa Nobyembre. Ang bawat isa sa amin ay tila mga sundalong naghihintay ng hudyat para sumabak sa madugong labanan, bitbit ang aming mga ballpen at ang mga utak na halos sumabog na sa dami ng impormasyon.Sa harap ko, nakalatag ang test booklet para sa Remedial Law—ang subject na sinasabi ng marami na siyang pumapatay sa pangarap ng mga kumukuha ng Bar. Pinagpawisan ang mga palad ko. Lumingon ako nang bahagya sa aking kanan, dalawang upuan ang layo, at doon ko siya nakita.Si Lucas Sebastian Salazar.Kahit sa gitna ng matinding pressure, mukha siyang kalmado. Naka puting t-shirt lang siya at shades na nakasabit sa kulyar niya. Ang kaniyang mahabang binti ay nakapatong sa ilalim ng lamesa, at ang kaniyang kamay ay mabilis na nagsusulat. Parang wala lang sa kaniya ang lahat. Parang ang pagsagot sa m

8

Matapos ang madugong Mock Bar na iyon, tila nawalan ng kulay ang paligid ko. Paglabas ko ng testing center, sinalubong ako ng malamig na simoy ng hangin na may kasamang amoy ng paparating na ulan. Ang langit ay kulay abo, tila nakikiramay sa bigat ng nararamdaman ko. Ito na ba talaga 'yon? Pagkatapos ng apat na taong paghihirap, pagkatapos ng graduation na puno ng pait, heto ako—durog ang kumpiyansa dahil sa isang simulation at sa mga salita ni Lucas.Habang naglalakad ako sa parking lot, hindi ko mapigilang mag-isip. Graduation should have been a clean break, a fresh start. Pero ang nangyari, parang isa lang itong seremonya ng paglipat mula sa isang kulungan patungo sa isa pa. Ang kulungan ng expectations, ng pressure, at ng walang katapusang anino ni Lucas Sebastian Salazar."Danah! Wait up!" sigaw ni Mia mula sa malayo.Huminto ako pero hindi ako lumingon. Nararamdaman ko ang pananakit ng aking mga mata. "Mia, please. I just want to go home.""Girl, we need to debrief! Ang hirap ng

9

Ang init ng sikat ng araw sa labas ng UST ay tila nakikipag-unahan sa apoy na nagliliyab sa loob ng dibdib ko. Ito na 'yon. Ang apat na Linggo na magdedetermina kung ang lahat ba ng puyat, iyak, at paglunok ko ng pride sa harap ni Lucas ay may paututunguhan. Ang Bar Exam. Ang huling gatekeeper bago ko tuluyang matawag ang sarili ko na Attorney Danah Elise Laureano.Sa paligid ko, nagkakagulo ang mga bar operations ng iba’t ibang school. May mga kulay asul, pula, at dilaw na banners. Maririnig ang mga cheer, ang mga dasal na pabulong, at ang hagulhol ng mga pamilyang naghahatid sa kanilang mga anak sa loob ng gate. Pero sa gitna ng lahat ng ingay na iyon, pakiramdam ko ay nasa loob ako ng isang vacuum. Ang tanging naririnig ko ay ang sarili kong hininga at ang mabilis na tibok ng puso ko."Danah! Relax! Your face is turning pale," sita sa akin ni Mia habang inaabutan ako ng huling candy at tubig. "You studied for this. You survived the mock bar. You can do this.""I have to, Mia. I don

10

Hinatid ako ni Lucas hanggang sa tapat ng condo ko. Sa loob ng sasakyan niya, ang tanging naririnig ay ang mahinang tugtog ng radyo at ang tunog ng ulan na nagsisimula nang pumatak sa windshield. Pagod na pagod ang katawan ko, pero ang utak ko ay gising na gising. Ang pakiramdam ng kaniyang mga bisig sa paligid ko kanina sa España... hanggang ngayon, tila nanunuot pa rin sa balat ko ang init niyon."Nandito na tayo," mahina niyang sabi habang ititigil ang makina.Tumingin ako sa labas. Ang gusali ng condo ko ay tila isang malaking anino sa dilim. Humarap ako sa kaniya. "Salamat, Lucas. Sa paghatid... at sa lahat.""Sa lahat?" bahagya siyang ngumiti, ang kaniyang mga mata ay pagod pero may kakaibang lambot. "Kasama ba doon 'yung pang-iinis ko sa'yo sa loob ng apat na taon?"Natawa ako nang mahina, isang tunog na hindi ko akalaing lalabas sa bibig ko sa harap niya. "Siguro. Dahil kung hindi mo ako binwisit, baka hindi ako naging ganito katapang."Tinitigan niya ako nang matagal. Ang dis

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status