บทที่10 เลื่อนสถานะ 1/3

หลายวันต่อมา...

เอยได้รับคัดเลือกให้เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์คนใหม่ของสายการบินชาร์นแอร์เวย์ วันนี้เธอมีนัดถ่ายทำวิดีโอโปรโมตและถ่ายภาพนิ่งตั้งแต่เช้าตรู่ โดยมีปอร์เช่และนะโมตามมาคุมที่กองถ่ายด้วย

"ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง ตามรับตามส่งตามเฝ้าเป็นไข่ในหินขนาดนี้น่ะ!" นะโมเอ่ยหยอกเย้าปอร์เช่ที่ตามติดเอยไม่ห่าง

"นี่มันก็งานของฉันไหมล่ะ ฉันก็แค่มาดูความเรียบร้อย" ปอร์เช่ตอบพลางทอดสายตามองเอยที่กำลังทำงานอยู่หน้ากล้องด้วยสายตาชื่นชม

"จ้า... ดีใจแทนยัยเอยจริง ๆ ที่มีเจ้านายเป็นเพื่อนสนิทแบบนี้" นะโมประชดแกมหยอก ทำให้ปอร์เช่ไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ

"ถ้าเธอดูแลเอยดี ฉันจะตบโบนัสเพิ่มให้ด้วยเอาไหมล่ะ" นะโมถึงกับตาโตเมื่อได้ยินข้อเสนอ

"เจ้านายสุดหล่อของฉาน ใจดีที่สุดในโลกเลยค่ะ!" นะโมรีบประจบเสียงหวานจนปอร์เช่ต้องแกล้งกระซิบ "พี่รามเขาเลี้ยงยัยคนขี้งกอย่างเธอไม่ไหวแล้วมั้ง"

"ไอ้ปอร์!"

"อะ ๆ... วันนี้ฉันเป็นเจ้านายเธอนะนะโม" ปอร์เช่ขัดขึ้นขำ ๆ

"หึ่ย!" นะโมกอดอกทำหน้าหมั่นไส้ ก่อนที่เอยจะเดินตรงเข้ามาหาทั้งคู่หลังจากผู้กำกับสั่งคัท

"กัดอะไรกันอีกแล้วเนี่ยสองคนนี้"

"เปล่าเลย" ปอร์เช่รีบปฏิเสธทันควัน

"ก็ปอร์น่ะสิ มันว่าฉันขี้งก!" นะโมฟ้อง

"โธ่ ปอร์... อย่าแกล้งยัยโมนักสิ" เอยปรามยิ้ม ๆ ก่อนจะนั่งลงข้างเพื่อน "เป็นยังไงบ้างคะคุณผู้กำกับ"

"ดีมากเลยครับ เดี๋ยวขออีกเทคเดียวเราก็ปิดกองกันได้เลย" ผู้กำกับตอบด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ปอร์เช่มองเอยนิ่ง ๆ อย่างภาคภูมิใจ เพราะเธอทำงานได้อย่างมืออาชีพจริง ๆ

"โอเคค่ะ งั้นเอยไปเติมหน้าก่อนนะคะ" เอยขอตัวไปแต่งหน้าต่อโดยมีนะโมตามไปติด ๆ

"แกทำได้ดีมากเอย"

"ขอบคุณนะ" เอยยิ้มรับ

"ดีจนไอ้คนที่คุยกับผู้กำกับยิ้มขมไม่ขาดปาก" นะโมพูดด้วยน้ำเสียงหมั้นไส้ เอยจึงยิ้มบางเบาอย่างมีความสุข....

"คัท! เลิกกองได้คร้าบบ"

สิ้นเสียงประกาศ นะโมก็รีบวิ่งเข้าไปหาเอยทันที "เสร็จไปอีกหนึ่งงานแล้ว เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม?" เธอถามพลางช่วยซับเหงื่อให้เพื่อน

"สนุกดีนะโม" เอยตอบก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้องพักส่วนตัว ซึ่งปอร์เช่มานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"อ้าวปอร์ เข้ามาเมื่อไหร่อ่ะ"

"สักพักแล้วล่ะ ดูงานเอยแล้วไม่มีปัญหาอะไร เลยมารอในห้องดีกว่า ข้างนอกร้อน"

"อืม งั้นรอเอยเปลี่ยนชุดสักครู่นะ"

"ได้ครับ"

นะโมแอบแลบลิ้นใส่ปอร์เช่ก่อนจะตามเข้าไปช่วยเอยเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่นานสองสาวก็เดินออกมา ปอร์เช่จึงหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วถามทันที "วันนี้ทานอะไรกันดี?"

เอยชะงัก เอียงคอนึกครู่หนึ่ง แต่ปอร์เช่เสนอขึ้นก่อน "ก๋วยเตี๋ยวไหม เห็นเอยบ่นอยากกิน"

"ได้นะ! งั้นมื้อนี้เอยเลี้ยงเอง ฉลองที่ได้งานใหม่ด้วย"

"โอเค งั้นไปกันเลย!" นะโมยิ้มร่าเดินนำออกไปก่อนใครเพื่อน

ทั้งสามคนพูดคุยหยอกล้อกันไปตลอดทาง บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะที่สดใส เอยรู้สึกว่าตอนนี้ชีวิตของเธอกำลังเริ่มต้นบทใหม่ได้อย่างสวยงาม

ส่วนอะไรที่ไม่ดี... เธอควรทิ้งมันไว้ข้างหลัง และไม่ควรกลับไปนึกถึงมันอีก

**********

ฝากกดติดตาม กดใจ กดเข้าชั้น เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ พรีส~ */\*