หากเรื่องนี้ล่วงรู้ไปถึงหูตระกูลเวิน ย่อมส่งผลร้ายต่อเวินฉีและหากตระกูลฟู่ล่วงรู้เข้า ตัวเขาเองก็คงไม่อาจหลีกเลี่ยงผลกระทบที่ตามมาได้เช่นกันในยามที่เขาต้องคอยปกป้องผลประโยชน์ของตนเอง กลับยังไม่ลืมที่จะเผื่อแผ่ความคุ้มครองนั้นไปถึงเวินฉีด้วยช่างเป็นคนที่รักใคร่ลึกซึ้งจริง ๆ เวินหร่านนึกสมเพชอยู่ในใจทว่าเธอกลับไม่ได้ปฏิเสธ“อืม ฉันเข้าใจแล้ว!”ด้วยยึดถือคติที่ว่าตัดไฟแต่ต้นลมดีกว่าหาเรื่องใส่ตัว จึงไม่ได้คิดจะปากสว่างนำเรื่องนี้ไปแพร่งพรายที่ไหนอีกอย่าง ในเมื่อเธอได้ประกาศตัดขาดกับตระกูลเวินไปแล้ว ส่วนฝั่งตระกูลฟู่นั้น รอเพียงแค่เขายอมจรดปากกาลงบนหนังสือหย่า ทุกอย่างระหว่างเขากับเธอก็จะถือเป็นอันสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์ฟู่จิ่งเฉิงจ้องมองเธอเขม็ง “โกรธเหรอ?”เวินหร่านยังคงสีหน้าเรียบเฉย “เปล่า”เมื่อเห็นว่าบนใบหน้าของเธอไร้ซึ่งร่องรอยของความขุ่นเคืองใด ๆ ฟู่จิ่งเฉิงจึงผ่อนคลายความกังวลลง“ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ เดี๋ยวผมไปส่งคุณที่บ้านเอง!”“ไม่จำเป็น ฉันขับรถมาเอง!” เวินหร่านตอบปฏิเสธเสียงเรียบเย็นสิ้นคำเธอก็หยิบกุญแจรถขึ้นมาปลดล็อกเดินตรงไปยังรถของตนแล้วเปิดประตูฝั่งค
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
