All Chapters of อย่าเพิ่งตกหลุมรักกันเลย (Let's not fall in love): Chapter 1 - Chapter 8

“ฉันว่าพี่ลิสมองแกมาสักพักละนะ เดี๋ยวพี่ฉันต้องเรียกให้แกออกไปแน่ ๆ” อลินเพื่อนร่วมรุ่นกระซิบบอก ฉันจึงแอบเงยหน้าขึ้นมองใบหน้ารุ่นพี่คนที่อลินพูดถึง เธอชื่อพี่อลิส สาวร่างเล็กไซซ์มินิ ผู้มีหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตาบาร์บี้ เธอเป็นดาวคณะของเราเมื่อปีก่อน ฉันแอบมองแวบเดียวก่อนจะก้มหน้าก้มตาต่อเพราะไม่อยากจะโดนเรียกชื่อให้ออกไปยืนแถวด้านหน้าเพื่อโหวตคัดดาวคณะปีนี้ฉันไม่ชอบเป็นจุดสนใจและไม่ชอบทำอะไรที่มันวุ่นวาย ไม่อยากทำอะไรที่ไม่ใช่ตัวเอง ครั้นจะให้ตัวเองเดินโบกไม้โบกมือ ยิ้มหวาน ๆ ฉันทำไม่ได้หรอก ทำไม่ได้เลย ที่สำคัญฉันไม่อยากเป็นความหวังของคณะด้วย ไม่ชอบให้ใครต้องมากดดัน มันเครียดยิ่งกว่าตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสียอีกอีกอย่างหน้าตาฉันมันก็ไม่ได้เรียกว่าสวยบาดตาบาดใจหรือมีเสน่ห์ดึงดูดเท่าเพื่อนคนอื่น ๆ ในรุ่นอย่างนิลลาหรืออลิส เรียกว่าหน้าตาพอไปวัดไปวาได้ ยิ่งตอนทำหน้านิ่ง ๆ ไม่ยิ้ม คนมองก็หาว่าฉันหยิ่ง ตอนอยู่โรงเรียนมัธยมเคยมีรุ่นพี่เดินเข้ามาหาเรื่องเพราะไม่ยิ้มด้วยนะ พวกรุ่นพี่ถามว่าฉันมีปัญหาอะไรกับพวกเธอหรือเปล่า บอกว่าเห็นฉันมองหน้าแล้วเหวี่ยงใส่อย่างนี้ ทั้ง ๆ ที่ฉันแค่มองเฉย ๆ ไ

“นิลลาก่อนก็ได้ค่ะ” ฉันรีบเอ่ยบอก อย่างน้อยถ้านิลลาได้ผลโหวตเกินครึ่ง มันก็ไม่จำเป็นต้องโหวตอีกต่อไปแล้ว แนวโน้มของคนที่ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะเลือกใครมักจะยกมือโหวตคนแรกมากกว่าคนลำดับต่อไปอยู่แล้ว“โอเค ถ้าอย่างนั้นใครอยากให้น้องนิลลาเป็นดาวของคณะเราปีนี้ ช่วยยกมือด้วยค่ะ” สิ้นเสียงพี่อลิส ฉันรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างทิ่มแทงมาจากด้านหลังเดาว่า คงเป็นพวกเพื่อน ๆ ที่กำลังส่งกำลังใจและลุ้นกันจนตัวโก่งส่วนฉันขอให้นิลลาชนะทีเถอะ คนแรกที่ยกมือโหวตเลือกนิลลาคือพี่น้ำฟ้าคนสวยนั่นเอง เมื่อเห็นอย่างนั้นฉันก็รู้สึกโล่งใจ ในเมื่อพี่น้ำฟ้าเลือกนิลลาคนอื่น ๆ ก็ต้องเห็นพ้องต้องกันยกมือตามคนที่มีดีกรีเป็นถึงดาวมหา’ ลัยอย่างแน่นอนนิลลาได้คะแนนที่สองจากพี่เทคและรุ่นพี่คนอื่นทยอยยกมือขึ้นตาม นับรวมตามสายตาคร่าว ๆ ก็น่าจะเจ็ดคะแนนหืม?เจ็ดคะแนนมันยังไม่พอสำหรับชัยชนะ เมื่อจำนวนรุ่นพี่ของเราที่นั่งอยู่ตรงนี้มีทั้งหมดสิบห้าคน อย่างน้อยถ้านิลลาจะชนะโดยที่ไม่ต้องโหวตกันอีกรอบคือแปดคะแนน โล่งอกได้ไม่นานก็ต้องกลับมาวิตกกังวลอีกแล้ว ฉันได้แต่ถอนหายใจยาวอย่างคนผิดหวัง ได้แต่ภาวนาในใจวขอให้ใครสักคนยกมือขึ้นม

ฉันไม่ได้คาดหวังปฏิกิริยาอะไรหรอกนะ เพราะมันเป็นอย่างที่คิด พี่ไลฟ์ไม่ได้ตอบกลับอะไร เขาเป็นคนหล่อที่เข้าใจยากจัง เขาเหมือนจะสนใจฉัน แต่ก็เหมือนไม่สนใจในเวลาเดียวกันเอาแต่จด ๆ จ้อง ๆ กันอยู่แบบนี้ ถ้าฉันเป็นปลาทองคงท้องไปแล้วเสียงพี่มุ่งดังแทรกขึ้นมาจังหวะที่ฉันกำลังคุยกับแม่ซื้อตัวเองอยู่“เพื่อนพี่ก็โสดนะ” พี่มุ่งกล่าวพลางยกยิ้มเหล่ตามองเพื่อนทั้งสองคนของเขาเพื่อนคนไหนโสดอย่างนั้นเหรอ ฉันมองที่พี่เทคเป็นคนแรก ดูจากในกลุ่มแล้วพี่เทคเป็นคนหล่อนะแต่หล่อแบบทั่วไป อารมณ์แบบเจอได้ตามมหา’ ลัยถ้าจะอธิบายให้เห็นภาพแบบเข้าใจง่ายขอเปรียบเทียบสัดส่วนหน้าตาเป็น สินค้า OTOP ละกันพี่เทคคือหนึ่งผลิตภัณฑ์ หนึ่งตำบลพี่มุ่งคือหนึ่งผลิตภัณฑ์ หนึ่งอำเภอส่วนคนสุดท้ายพี่ไลฟ์นั้นพรีเมียมสุด ๆ หนึ่งผลิตภัณฑ์ หนึ่งจังหวัดไม่เกินจริง อย่างที่พูดเมื่อเทียบกับเพื่อนอีกสองคน ฉันไม่ได้อยากใจร้ายกับพี่เทคแต่พี่เขาหล่อน้อยสุดในกลุ่มเลย ถ้ามีผู้หญิงมองเข้ามาพี่เทคคงโดนรัศมีออร่าความหล่อของพี่มุ่งกับพี่ไลฟ์กลบจนมิด แต่เขาก็มีเสน่ห์ในแบบของเขานะ ผู้หญิงหลายคนก็ต้องการคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ยิ้มเก่ง ชวนคุยเก่งเ

อืม...ก็น่าจะเรียกว่าแฟนได้แล้วละมั้ง เพราะความสัมพันธ์ทางกายพัฒนาแบบก้าวกระโดดอย่างไม่ที่คาดไม่ถึงเลยล่ะก้าวกระโดดแบบที่ฉันเองยังตกใจ อยู่มาวันหนึ่งเพื่อนส่งแชตมาบอกขอให้ไปส่งซื้อยาคุม ฉันยังจำภาพตัวเองทำหน้าเหวอในตอนนั้นได้เป็นอย่างดี ความรู้สึกแบบ รถไฟชินคันเซ็นที่เขาเคลมว่าเร็วที่สุดในญี่ปุ่นยังไม่เท่าความสัมพันธ์ของอลินเลยอย่างที่บอกถึงสไตล์อลินกับฉันจะไม่ค่อยตรงกัน แต่พวกเราไม่เคยจะก้าวก่ายหรือล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวของกันและกันเรื่องไหนอลินอยากบอกฉันก็ทำหน้าที่รับฟัง ถ้าอยากได้ความคิดเห็นฉันก็พร้อมจะเสนอแนะจากมุมมองของตัวเองแต่ถ้าเรื่องไหนไม่อยากบอก..ฉันก็ปล่อยผ่านถ้าหากเรื่องไหนที่เราเห็นว่ามันไม่ถูกต้อง เราอาจจะมีเตือนกันด้วยความเป็นห่วงโดยไม่ใช้ไม้บรรทัดของตัวเองเป็นบรรทัดฐาน พยายามมองให้เป็นกลางมากที่สุด ฉันว่าอลินคบกับพี่มุ่ง เธอดูมีความสุขมาก สมกับที่อลินยอมตัดหนุ่ม ๆ ในสต็อกทุกคนเพื่อคุยกับพี่มุ่งเพียงคนเดียวทันทีที่เราเดินเข้ามาในร้าน พี่มุ่งคนดีของอลินเดินออกมาต้อนรับด้วยสีหน้าอารมณ์ดี เขาพาพวกเราไปนั่งตรงโต๊ะมุมหนึ่งที่สามารถเห็นเวทีได้ชัดมาก เมื่อได้ที่นั่งกันเร