Semua Bab เงาใจในเพลิงพรหม: Bab 91 - Bab 100

หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้นณชญาดาพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าธนวรรธน์ โชคดีที่เขางานยุ่งมากจนไม่มีเวลาแม้แต่จะกลับมาร่วมโต๊ะอาหารด้วยกันเหมือนเช่นเคย เธอจึงไม่ต้องพบหน้าเขา ทำให้เธอหายใจทั่วท้อง เพราะไม่ต้องคอยระวังตัวทุกฝีก้าว “คุณหลบหน้าผมทำไม” ณชญาดาสะดุ้งสุดตัว เธอรีบหันกลับไปมองเจ้าของเสียงนั้น แล้วก็ต้องเสียหลักเพราะเขาเข้ามายืนประชิดอยู่ทางด้านหลัง ธนวรรธน์รีบคว้าตัวเธอไว้ก่อนที่เธอจะเซล้ม “ระวังหน่อยสิ” หญิงสาวรีบผละออกจากตัวเขา “ฉันระวังเสมอ” “แล้วเมื่อกี้อะไร ถ้าผมไม่ดึงตัวคุณไว้มีหวังคุณได้ลงไปกองกับพื้นแน่” “ก็คุณนั่นแหละที่ทำให้ฉันตกใจ” ธนวรรธน์ยิ้มก่อนจะถามย้ำ “คุณยังไม่ได้ตอบผมเลยว่าทำไมถึงหลบหน้าผม กลัวอะไรเหรอญาดา” “ฉันเปล่า ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ฉันจะต้องหลบหน้าคุณ และฉันก็ไม่กลัวคุณด้วย” “แน่ใจเหรอ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงคุกคามสั่นประสาทเธอ “แน่ใจ” ณชญาดาเชิดหน้าตอบ เขาก้าวเดินเข้าไปหาเธอทีละก้าวอย่างช้า ๆ ทุกครั้งที่เขาก้าวเข้า

สิ่งที่ธนกฤตเล่าให้เธอฟังนั้นเป็นเรื่องที่น่าตกใจไม่น้อย “เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นคะ” “หลังจากที่พ่อจับได้ว่าแม่มีชู้ พ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันอย่างรุนแรง พ่อบันดาลโทสะหยิบปืนมายิงแม่ตายคาที่ พี่พีทเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นทั้งหมด เขาช็อกไม่ยอมพูดอะไรกับใครอยู่หลายวัน พ่อของผมมอบตัวกับตำรวจเพื่อรับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป ศาลพิพากษาจำคุกพ่อห้าปี หลังจากนั้นไม่นานพ่อของผมก็เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน เราสูญเสียเสาหลักของครอบครัวไปโดยไม่มีโอกาสได้เอ่ยคำลา เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้พี่พีทโทษว่าเป็นความผิดของแม่ เพราะแม่ไม่ซื่อสัตย์กับพ่อ ทำให้เกิดเรื่องราวเลวร้ายอย่างที่เห็น จากนั้นพี่ชายผมก็ไม่เคยเชื่อใจผู้หญิงอีกเลย เขาคิดเสมอว่าผู้หญิงเป็นเพศที่ไว้ใจไม่ได้ และพร้อมที่จะทรยศต่อความรักได้ตลอดเวลา” ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงมีอคติกับผู้หญิงแบบนั้น นั่นเป็นเพราะเรื่องราวที่เขาต้องเผชิญในวัยเด็ก ทำให้เขามีมุมมองในแง่ลบอย่างที่เห็น “พี่พีทไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน จนกระทั่งมาพบคุณ คุณเป็นผู้หญิงคนแรกและเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่พี

ธนวรรธน์เดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง และกลับมาอีกครั้งพร้อมซองเอกสารบางอย่าง เขายื่นมันไปตรงหน้าเธอ “อะไรคะ!” “หลักฐานที่ยืนยันว่าผมเป็นพ่อของลูกคุณ” ณชญาดารับมาเปิดดูแล้วก็หน้าถอดสีเมื่อเห็นเอกสารฉบับนั้น “คุณรู้เรื่องนี้นานหรือยัง” “ไม่นาน ที่จริงผมไม่จำเป็นต้องตรวจดีเอ็นเอก็ได้ เพราะผมมั่นใจว่าญาณินเป็นลูกของผม แต่ที่ต้องทำเพราะคุณไม่เคยยอมรับ ผมจึงต้องการหลักฐานมายืนยัน ทำไมคุณถึงใจร้ายนัก ไม่ใช่แค่ผมแต่กับลูกของเรา ญาณินควรรู้ว่าใครเป็นพ่อของเขา ทำไมถึงต้องปิดบังผมเรื่องลูก” น้ำตาของณชญาดาไหลอาบแก้มเมื่อได้ยินคำพูดของเขา แววตาของเธอเจ็บช้ำ เมื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีต จากนั้นก็พูดในสิ่งที่ถูกเก็บกดไว้ในใจมานานออกมาจนหมดสิ้น “แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง จะให้ฉันใช้ลูกเป็นเครื่องมือดึงตัวคุณมาอยู่กับฉันอย่างนั้นเหรอ แล้วคู่หมั้นของคุณละคะ คุณเคยนึกถึงความรู้สึกของเธอบ้างไหม คุณวันเธอไม่มีความผิด ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ ฉันยอมรับว่ามันยากที่จะต้องเดินออกไปจากชีวิตคุณ และฉันเจ็บมากที่ต้องทำแบบนั้

“ดาขอโทษที่ต้องปิดบังพี่เรื่องนี้” “เราอย่าพูดเรื่องที่มันผ่านไปแล้วเลยนะ มาพูดเรื่องปัจจุบันของดากันดีกว่า สรุปว่าดาตอบเขาไปว่าไง” “ดายังไม่ได้ให้คำตอบเขาเลยค่ะ ดาขอปรึกษาเรื่องนี้กับพี่พัดก่อน และก็จะต้องคุยกับญาณินด้วย พี่พัดคิดยังไงคะเห็นด้วยไหมถ้าดาจะตอบตกลงแต่งงานกับเขา” “ถ้ามันเป็นความสุขของดา พี่ก็ต้องเห็นด้วยอยู่แล้ว และคุณพีทเองก็รักดากับลูกมาก พี่มั่นใจว่าเขาจะดูแลและปกป้องดากับญาณินได้อย่างแน่นอน ญาณินจะได้มีครอบครัวที่อบอุ่น อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูกเสียที แล้วคุยเรื่องนี้กับลูกหรือยัง” “ยังเลยค่ะพี่พัด ดาอยากได้คำปรึกษาจากพี่พัดก่อน ดาตั้งใจจะคุยกับลูกคืนนี้ พี่พัดไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะถ้าดาจะแต่งงานกับเขา” “อะไรที่เป็นความสุขในชีวิตของดา พี่สนับสนุนเสมอ และก็ดีใจที่ดาจะได้คู่ชีวิตที่ดีอย่างคุณพีท ดากับลูกจะได้มีความสุขเสียที” “ทีนี้ก็เหลือแต่ญาณิน” “ญาณินต้องดีใจมากแน่ ๆ เพราะญาณินรักคุณพีท แต่งงานกันแล้วจะอยู่ที่ไหน” “ดายังไม่ได้คุยเรื่องนี้เลยค่ะ”

ในขณะที่ไร่ธนวรรธน์กำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดเตรียมงานมงคลอยู่นั้น วันวรุณซึ่งหายหน้าไปพักใหญ่หลังจากที่มีข่าวถูกถอนหมั้น เพราะมัวหลงระเริงอยู่ที่บ่อนการพนันพร้อมกับไอ้ใหญ่จนหมดเนื้อหมดตัว เงินที่ได้จากการขายที่ละลายหายวับไปกับตา แต่แทนที่จะเลิกเล่นกลับถลำลึกมากกว่าเดิม ทั้งคู่ได้ไปกู้เงินจากเจ้าของบ่อนคาสิโนเป็นจำนวนเงินก้อนโตเพื่อหวังจะนำมาต่อทุน แต่เงินที่ยืมมาก็เสียให้กับสถานที่แห่งนั้นไปจนหมดสิ้น สุดท้ายเจ้าของบ่อนได้ส่งคนมาทวงหนี้ และขู่ว่าถ้าไม่ชำระเงินคืนภายในสามวันจะมาฆ่าไอ้ใหญ่ ส่วนผู้หญิงก็จะส่งไปขายซ่อง ทั้งคู่มืดแปดด้านเพราะไม่รู้ว่าจะหาเงินจำนวนมากขนาดนั้นได้จากที่ไหน ก็เลยหนีกลับมาตั้งหลักที่คอนโดของวันวรุณ และนั่งปรึกษากันด้วยความกลุ้มใจ “เงินตั้งมากมายขนาดนั้นจะไปหามาจากที่ไหน” หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยความวิตกกังวล “แต่ถ้าเราไม่มีเงินไปคืน พวกมันต้องตามล่าเราแน่นอนเลยครับคุณวัน” “ก็ช่วยกันคิดสิว่าจะแก้ปัญหานี้ยังไง” “ขายทรัพย์สินที่มีเอาเงินไปคืนพวกมันก่อนดีไหมครับ” “ทรัพย์สินอะ