Todos os capítulos de พันธนาการรักใต้เงากระบี่: Capítulo 21 - Capítulo 30

64 Capítulos

บทที่ 20 — ชื่อของนางในที่ประชุม

“ปราณต้นกำเนิด” เยี่ยจื้อหยวนตอบในที่สุด หลิงยวนยังวางมืออยู่บนแผ่นสำริด “เท่าใด” “ขึ้นอยู่กับว่าประตูเปิดกว้างเพียงใดและเปิดอยู่นานแค่ไหน หากใช้ฐานตามแบบเดิม ผู้ประคองภายนอกจะรับแรงย้อนตอนปิดประตู อาจเสียพลังทั้งหมด” “หรือชีวิต” เจ้าสำนักกล่าว เยี่ยจื้อหยวนพยักหน้า “หากเส้นปราณรับไม่ไหว” เจ้าสำนักดึงแผ่นสำริดออกจากใต้มือศิษย์ “เช่นนั้นเราจะไม่ใช้วิธีนี้” เยี่ยจื้อหยวนมองเขา “ข้ายังไม่ได้ขอให้เขาทำ” “แต่ท่านส่งเขาไปพบครอบครัวหลินโดยไม่บอกเหตุผลทั้งหมดมาแล้วครั้งหนึ่ง” ห้องเงียบลง หลิงยวนยกแขนซ้ายขึ้นดูรอยที่เพิ่งปิดผ้าทับ “รอยนี้เกิดจากผนึกที่ข้าทำเมื่อสิบสามปีก่อน เหตุใดจึงคล้ายฐานในแบบ” “เพราะวิชาผูกผนึกนั้นพัฒนามาจากหลักเดียวกัน” เยี่ยจื้อหยวนตอบ “บิดาของเยว่ซีรู้จักวิธีแยกแรงออกจากสายเลือด เขาจึงสอนเจ้าได้ แต่ความสามารถในการรับแรงไว้โดยไม่ถูกมันกัดกิน ข้าสงสัยว่าเป็นคุณสมบัติของปราณเจ้าตั้งแต่ก่อนหน้านั้น” “สงสัย ยังไม่ใช่ยืนยัน” “ใช่” หลิงยวนลดแขนลง “เช่นนั้นตรวจให้แน่ก่อน และห้ามนำชื่อข้าหรือเยว่ซีไปใส่ในแผนใดโดยไม่บอกพวกเรา” เยี่ยจื้อ
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 21 — คนที่ถูกส่งมารอ

“รับคนป่วยเข้ามาก่อน”เจ้าสำนักกล่าวทันทีศิษย์เฝ้าประตูรับคำแล้วรีบออกไป อาจารย์ฉินเรียกหมอสองคนตามลงไปด้วย ส่วนหลิงยวนหยิบแผ่นประกาศขึ้นตรวจอีกครั้งไม่มีตราสถานสงเคราะห์ ไม่มีชื่อผู้เขียนมีเพียงชื่อเยว่ซีที่เด่นอยู่กลางกระดาษ“ขอให้แยกถามผู้พามาว่าได้ประกาศจากที่ใด” เขาบอกศิษย์หอวินัย “อย่าถามเหมือนพวกเขาทำผิด และอย่ายึดของที่ต้องใช้รักษา”เจ้าสำนักหันไปหาผู้แทนสำนักที่ยังอยู่“คืนนี้ข้าต้องขอกำลังหมอเพิ่ม”ไม่มีผู้ใดคัดค้านคนที่เพิ่งถกเถียงว่าจะให้เยว่ซีอยู่ที่ใดลุกขึ้นช่วยจัดคนของตนทันที⸻ผู้ป่วยสองคนถูกพาไปยังเรือนรับรองที่เปลี่ยนเป็นห้องรักษาชั่วคราวคนแรกเป็นชายวัยกลางคน มีรอยสีคล้ำอยู่ใต้ผิวแขน อีกคนเป็นเด็กหญิงราวสิบขวบซึ่งหลับอยู่ในอ้อมกอดมารดาหญิงผู้นั้นเสื้อผ้าเปื้อนฝุ่น รองเท้าข้างหนึ่งขาดจนเห็นปลายเท้า เมื่อลูกถูกวางบนเตียง นางยังไม่ยอมปล่อยมือ“คนชื่อหลินเยว่ซีอยู่ที่นี่ใช่หรือไม่เจ้าคะ”อาจารย์ฉินนั่งลงตรวจชีพจรเด็ก“อยู่ แต่ข่าวที่ท่านได้รับยังไม่ใช่วิธีรักษาที่พิสูจน์แล้ว ตอนนี้ให้หมอดูอาการก่อน”“เขาบอกว่าแค่นางแตะก็หาย”มือของหมอหยุดไปเล็กน้อย“ผู้ใดบอก”“คนที
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 22 — คำตอบของคนถือกระบี่

“รู้”หลิงยวนตอบโดยไม่หลบตาเยว่ซีนั่งนิ่ง นิ้วที่กดอยู่บนจดหมายค่อย ๆ คลายออก ทว่ากระดาษยังติดอยู่กับผิวชื้นเย็นของนางก่อนถาม นางคิดว่าตนเตรียมใจไว้แล้วเมื่อได้ยินคำตอบจริง กลับไม่รู้ว่าจะวางมือไว้ที่ใด“แล้วท่านก็ยังตัด”“ใช่”“เพราะไม่มีทางอื่นหรือ”หลิงยวนมองนางอยู่ครู่หนึ่ง“เท่าที่ข้ากับพ่อแม่เจ้าหาได้ในเวลานั้น ไม่มี”นอกหน้าต่างมีเสียงศิษย์เวรเดินผ่าน เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ห่างออกไป เยว่ซีเพิ่งรู้ว่าตนกำลังรอฟังมันจนลับ ราวกับยังต้องการเวลาอีกเล็กน้อยก่อนถามต่อ“เล่าให้ข้าฟังเจ้าค่ะ”เขาขยับถ้วยน้ำเข้ามาใกล้นางเยว่ซีไม่ได้หยิบ“ตั้งแต่พวกเขายังมีชีวิต”หลิงยวนวางมือลงบนโต๊ะ“อาคมใต้เมืองใช้สายเลือดเจ้าเชื่อมกับประตู มันบังคับให้ปราณทั้งห้าตื่นขึ้นพร้อมกัน พ่อแม่เจ้ารับพลังออกจากตัวเจ้า แล้วใช้ร่างตนเองกั้นไว้”“กั้นไว้ตรงไหน”เขาแตะกลางอกตนเองสายตาของเยว่ซีเลื่อนตาม“พันธะผ่านหัวใจของทั้งสองคน หากปล่อยให้พวกเขาสิ้นใจก่อน พลังจะถูกดึงกลับเข้าสู่พิธีอีกครั้ง ต้องตัดในขณะที่พวกเขายังประคองมันอยู่”เยว่ซีได้ยินเสียงลมหายใจตนเองชัดขึ้นกระบี่ในความฝันเลือดที่หยดจากปลายคมมือของบิด
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 23 — คนที่ยืนอยู่หน้าท่าน้ำ

“ส่งคนไปก่อนฟ้าสาง”เจ้าสำนักวางประกาศลงบนโต๊ะ“ตั้งจุดรักษานอกท่าน้ำ ตรวจเรือทุกลำ และแจ้งนายอำเภอให้ช่วยกันคนออกจากสะพาน อย่าให้ผู้ป่วยไปรวมกันตรงนั้น”ศิษย์รับคำแล้วรีบออกไปหลิงยวนยังมองแผนที่ ลำน้ำสายเก่าแยกออกจากแม่น้ำใหญ่ผ่านประตูระบายน้ำสองแห่ง ศาลาที่ถูกเลือกตั้งอยู่ตรงคอคอด มีทางขึ้นฝั่งเพียงสะพานไม้แคบ ๆ“คนของเราต้องคุมประตูน้ำด้วยขอรับ”เจ้าสำนักเลื่อนสายตาตามนิ้วเขา“เจ้าคิดว่าเขาจะทำลายท่าน้ำ?”“หากต้องการแจกยา เขาเลือกตลาดได้ ที่นี่ขนคนป่วยเข้าออกลำบากเกินไป”“แล้วรถขนยา?”“ให้ทีมติดตามทำงานต่อ อย่าเรียกกลับมารวมกัน”เจ้าสำนักพยักหน้า ก่อนหยิบป้ายบัญชาการส่งให้หลิงยวนรับไว้ แต่ยังไม่ออกจากห้อง“เผยเหวินซูต้องอยู่ที่เดิม เพิ่มคนเฝ้าซึ่งไม่เกี่ยวกับภารกิจท่าน้ำ คำสั่งย้ายตัวทุกฉบับให้ตรวจจากท่านโดยตรง”“ข้าจะเฝ้าสำนักเอง”คำตอบนั้นทำให้เขาวางใจบนโต๊ะข้างแผนที่มีสมุดเย็บด้ายเล่มหนึ่ง หมึกหน้าสุดท้ายยังไม่แห้ง หลิงยวนปิดมันอย่างระวัง แล้วฝากศิษย์เวรนำไปให้เยว่ซีตอนเช้าเขาเขียนเรื่องคืนนั้นเสร็จแล้ว⸻เยว่ซีอ่านได้เพียงสองหน้าประโยคที่ทำให้นางหยุดไม่ใช่เรื่องกระบี่ก่อน
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 24 — ยาที่ไม่ควรถูกซ่อน

“อย่าเพิ่งเคลื่อนตู้”เจ้าสำนักกล่าวทันทีที่เห็นตราห้ากลีบบนฝาสำริดศิษย์สองคนหยุดมือ หลิงยวนก้มตรวจฐานตู้ ส่วนเสิ่นซูเหอประคองเจียงซู่ให้นั่งลงบนเก้าอี้เยว่ซีวางโคมใกล้โต๊ะแสงไฟเผยให้เห็นรอยไหม้เก่ารอบข้อมือชายชรา ผิวหนังบริเวณนั้นแข็งจนขยับนิ้วได้ไม่เต็มที่“ท่านบอกว่าแม่ข้าทำยาถอนสำเร็จ” นางถาม “ถอนสิ่งใดหรือเจ้าคะ”“สิ่งที่ติดมากับปราณจากหลังประตู”เจียงซู่หายใจช้า ๆ ก่อนกล่าวต่อ“ตอนแรกพวกเราเรียกมันว่าคราบปราณ คิดว่าเป็นของเสียจากการหลอมโอสถ จนคนเฝ้าเตาเริ่มล้มป่วยทั้งที่ไม่เคยกินยา”เสิ่นซูเหอขมวดคิ้ว“ข้าเคยตรวจคนเฝ้าเตาสามคน เจ้าเป็นผู้ส่งพวกเขามา?”ชายชราพยักหน้า“ท่านชิงหลันให้ข้าพาไปเงียบ ๆ นางสงสัยว่ารายงานอาการถูกแก้ไข”เยว่ซีเลื่อนเก้าอี้เข้าไปใกล้“แล้วเหตุใดท่านอาจารย์จึงไม่เคยรู้ว่ามียาถอน”“ข้าได้รับเพียงสูตรที่ยังใช้ไม่ได้” เสิ่นซูเหอตอบแทน “หลังจากนั้นแม่เจ้าก็ออกจากหุบเขา จดหมายของนางหลายฉบับมาไม่ถึงข้า”เจียงซู่ก้มหน้าลง“ฉบับสุดท้ายถูกยึดจากตัวข้า”ห้องเงียบไปครู่หนึ่ง“ข้าช่วยนางต้มยา จำขั้นตอนหน้าเตาได้ แต่ไม่รู้สมุนไพรที่นางเตรียมมาล่วงหน้าทั้งหมด ท่านเจ้า
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 25 — ราคาที่เจ้าหุบเขาจ่าย

มู่เฉิงเจ๋อดึงแขนเสื้อลง แต่ช้าเกินไป ผู้อาวุโสหุบเขาทั้งสองเห็นเส้นดำบนข้อมือแล้ว คนหนึ่งลุกขึ้นทันที อีกคนยังนั่งนิ่ง ทว่ามือที่วางบนหัวไม้เท้ากำแน่นจนข้อนิ้วซีด “ท่านเคยบอกว่าอาการป่วยเกิดจากฝึกวิชาผิดพลาด” มู่เฉิงเจ๋อไม่ตอบ เขามองบัญชีโอสถบนโต๊ะ ก่อนหันไปทางเจ้าสำนัก “ข้าต้องการคุยเป็นการส่วนตัว” “เรื่องใด” “เรื่องที่เกี่ยวกับความปลอดภัยของหุบเขา” เสิ่นซูเหอหัวเราะเบา ๆ “ตอนขอให้ข้าลงนามรับรองว่าคนตายเพราะทนยาไม่ไหว เจ้าก็ใช้คำนี้” ใบหน้ามู่เฉิงเจ๋อแข็งขึ้น เยว่ซีเห็นเขาเลื่อนสายตาไปทางประตู แล้วกลับมาหาตน “เจ้าคงไม่อยากให้ชื่อแม่ถูกลากลงไปด้วย” นางวางมือทับสมุดของมารดา “นางทำอะไรเจ้าคะ” “นางเป็นคนเริ่มศึกษาโอสถจากปราณชนิดนั้น” “แล้วพบว่ามันทำร้ายคน จึงหาวิธีถอนออก” เขาเงียบ “ส่วนท่านรู้แล้วว่ามันทำร้ายคน แต่ยังใช้ต่อ” เยว่ซีกล่าว “สิ่งที่แม่ทำกับสิ่งที่ท่านทำ ไม่ได้เหมือนกันเพราะใช้เตาเดียวกัน” มู่เฉิงเจ๋อมองนางอยู่นาน ความอ่อนโยนที่เคยพยายามแสดงหายไปจากใบหน้า “ชิงหลันก็พูดเช่นนี้ ก่อนพาทุกอย่างที่หุบเขาลงแรงไปทิ้งไว้ข้างหลัง” “ทุกอย่
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 26 — สิ่งที่ออกมาจากรอยแยก

เสียงเล็บขูดสำริดหยุดลง เซี่ยจิ้งเหิงยืนห่างจากประตูเพียงหนึ่งช่วงแขน ฝ่ามือยังแนบอยู่บนตรากลางบาน เส้นสีดำใต้ผิวค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำ ผู้คุมเตาถอยไปถึงบันได “ท่านเซี่ย ถอนมือก่อนเถิดขอรับ” รอยต่อระหว่างบานประตูแยกออกเท่าเส้นผม ความเย็นพุ่งผ่านห้องใต้ดิน โคมที่เหลือดับพร้อมกัน ชายผู้คุมเตาหันหลังวิ่ง ทว่าข้อเท้ากลับถูกบางอย่างเกี่ยวไว้ เขาล้มลงบนขั้นหิน สิ่งที่ลอดออกจากประตูมีรูปร่างคล้ายแขน แต่ยาวเกินกว่าจะเป็นของมนุษย์ ผิวของมันบางจนมองเห็นพื้นด้านหลัง ปลายนิ้วทั้งห้าฝังเข้าไปในเงาของชายผู้นั้น “ช่วยข้าด้วย!” เซี่ยจิ้งเหิงมองมัน แล้วกดฝ่ามือลงบนตราแรงขึ้น แสงจากสายแร่ใต้พื้นพุ่งเข้าสู่แขนโปร่งใส มันหันกลับอย่างรวดเร็ว ราวกับสัตว์ที่ได้กลิ่นอาหารซึ่งมากกว่าเดิม ชายผู้คุมเตาดิ้นหลุด รีบคลานขึ้นบันไดโดยไม่กล้าหันมอง เซี่ยจิ้งเหิงแสยะยิ้ม สิ่งที่อยู่หลังประตูตอบสนองต่อปราณ และเขามีปราณจากสายแร่ทั้งภูเขาให้มันกิน ⸻ หลิงยวนออกจากชิงเสวียนก่อนยามสาม ผู้ร่วมทางมีเยี่ยจื้อหยวน ผู้อาวุโสฝ่ายอาคม และศิษย์อาวุโสอีกสี่คน ส่วนกำลังจากสำนักพันธมิตรแยกไปย
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 27 — กระบี่ที่ไม่ยอมเป็นกุญแจ

เสียงจากปากเซี่ยจิ้งเหิงยังไม่ทันจาง หลิงยวนก็ถอยพ้นวงอักขระใต้เท้า เส้นสีเงินบนพื้นสว่างตามเขา มันเคลื่อนเข้าหาปลายรองเท้าราวกับรากไม้กำลังหาน้ำ “อย่าเหยียบร่องด้านซ้าย” เยี่ยจื้อหยวนกล่าวทันที “มันกำลังรับปราณจากเจ้า” หลิงยวนกดลมหายใจ ลดปราณที่แผ่ออกจากร่างจนเหลือเพียงพอประคองตนเอง แสงบนพื้นอ่อนลง หลังประตูสำริด เสียงหัวเราะหยุดไปชั่วขณะ เซี่ยจิ้งเหิงยกแขนสีเทาขึ้นอย่างกระตุก ดวงตาข้างหนึ่งยังเต็มไปด้วยความโกรธ แต่อีกข้างกลับมองหลิงยวนด้วยความสนใจที่ไม่เหมือนมนุษย์ “เจ้าหนีมาได้นานนัก“ หลิงยวนไม่ได้ตอบคำพูดนั้น เขามองเส้นบางซึ่งทอดจากหลังคอเซี่ยจิ้งเหิงไปยังรอยแยก ก่อนเลื่อนสายตาลงสู่แท่นควบคุม รากของเส้นทั้งหมดไม่ได้อยู่ในร่างคน มันรวมกันตรงฝ่ามือสีเทาที่เซี่ยจิ้งเหิงยังวางค้างบนขอบแท่น “ท่านตรวจกลไกประตู ข้าจะกันเขาไว้” เยี่ยจื้อหยวนพยักหน้าแล้วเคลื่อนไปตามผนัง เซี่ยจิ้งเหิงหันตามทันที แขนสีเทาสะบัดออก เส้นดำสามสายพุ่งตัดอากาศ หลิงยวนก้าวเข้าขวาง ใช้คมกระบี่ตัดสายแรก แล้วพลิกฝักรับอีกสองสายลงพื้นหิน เสียงแตกดังลั่น เศษหินกระเด็นขึ้นถึงชายเสื้อ เข
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 28 — ชื่อที่ต้องนับให้ครบ

“อย่ารอให้ถึงรุ่งสาง”เจ้าสำนักเลื่อนบัญชีเด็กให้หัวหน้าศิษย์เวร“ให้ผู้อาวุโสฝ่ายวินัยนำคนไป ตรวจทางออกทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แยกผู้ดูแลออกจากเด็กก่อนถามเรื่องใด”ศิษย์รับคำแล้วออกไปทันทีเยว่ซียังมองตัวเลขสี่สิบสองบนกระดาษ“บัญชีนี้เกือบหนึ่งเดือนแล้วเจ้าค่ะ อาจมีคนถูกพาออกไปก่อนหน้านี้”“ข้าจะให้ตรวจบันทึกเกวียนและเรือของเมืองด้วย”“และชื่ออาจไม่ตรง”เจ้าสำนักเงยหน้านางแตะหมายเหตุเล็ก ๆ ข้างรายชื่อเด็กคนหนึ่งเปลี่ยนชื่อเพื่อสะดวกแก่การดูแล“หากถามแต่ชื่อในบัญชี เด็กอาจไม่รู้ว่ากำลังเรียกตน”เจ้าสำนักอ่านแล้วขมวดคิ้ว ก่อนเรียกศิษย์อีกคนไปส่งคำเตือนเยว่ซีขอสำเนารายชื่อไว้หนึ่งชุด จากนั้นจึงคารวะลานางไม่ได้อยู่ในกลุ่มเข้าช่วยเหลือ แต่คนที่ถูกพากลับมายังต้องมีเสื้อผ้า อาหาร และที่นอนสี่สิบสองคนนางต้องเตรียมให้พอ⸻เผยเหวินซูถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งก่อนยามสามผู้สอบสวนวางแผนผังเรือนพักเด็กหลิวซีลงบนโต๊ะ“ทางลับอยู่ที่ใด”เขาชี้ด้านหลังโรงครัว“มีประตูออกสวนผัก คนเฝ้าประตูผลัดเวรกันหลังระฆังยามสาม”“นอกจากทางนี้”เผยเหวินซูมองกระดาษอยู่นานปลายพู่กันของผู้สอบสวนหยุดรอ“มีช่องส่งฟืนติ
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais

บทที่ 29 — ทางที่ข้าเลือกเอง

“ข้าอยากถามเซี่ยจิ้งเหิง” เยว่ซีกล่าวหลังอ่านแผ่นไม้เป็นครั้งที่สาม หลิงยวนไม่ได้ห้ามทันที เขาเลื่อนโคมเข้ามาใกล้ แล้วชี้รอยหมึกตรงหมายเหตุด้านล่าง “ข้อความนี้เขียนเพิ่มภายหลัง” นางก้มมอง หมึกตรงชื่อหมู่บ้านซีดจนเกือบกลืนกับเนื้อไม้ ส่วนคำสั่งให้ยืนยันว่าผู้ผนึกยังมีชีวิตกลับเข้มกว่าอย่างเห็นได้ชัด “เขาอาจไม่ได้รู้ทุกอย่างตั้งแต่เก้าปีก่อน” หลิงยวนกล่าว “ตอนนั้นยังเขียนว่าไม่ยืนยันตัว” เยว่ซีพยักหน้า นางเกือบปล่อยให้ประโยคสุดท้ายกลืนรายละเอียดทั้งหมดไปแล้ว “เช่นนั้นข้าจะถามว่าเขารู้อะไร เมื่อใด และทำอะไรต่อ” ผู้สอบสวนรับแผ่นไม้กลับไปเก็บ “พรุ่งนี้เช้า ข้าจะจัดห้องให้ แต่เขาอาจไม่ตอบ หรือจงใจให้คำตอบที่ทำร้ายเจ้า” “ข้ารู้เจ้าค่ะ” นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ “แต่ข้าไม่อยากให้เขาเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเหตุใดจึงส่งหนังสือเล่มนั้นมา” ⸻ ห้องสอบสวนมีหน้าต่างสองบาน เยว่ซีเลือกเก้าอี้ที่หันข้างให้แสงเช้า แทนการนั่งตรงหน้าผู้ต้องขังพอดี ระหว่างทั้งสองมีโต๊ะยาวกับม่านอาคมบางกั้นไว้ เจ้าสำนักนั่งหัวโต๊ะ ผู้สอบสวนอยู่ด้านข้าง ส่วนหลิงยวนนั่งใกล้ประตูตามคำสั่
last updateÚltima atualização : 2026-10-19
Ler mais
ANTERIOR
1234567
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status