Avenge แผนแค้นทวงคืน のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“จะ...จริงเหรอ! แกรู้ได้ไงแล้วแกมั่นใจได้ยังไงว่าพี่แดนทำแบบนั้นจริง” ฉันเข้าใจนางแรนด้านะที่จะไม่เชื่อเพราะนั้นก็คือพี่ห่าง ๆ ของมัน“ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันกำลังจะพูดมันดูไม่น่าเชื่อสักเท่าไหร่ แต่รู้แค่ว่าฉันไม่ได้โกหกแล้วกัน ฉันสืบหาข้อมูลมาดีแล้ว” นางแรนด้าไม่ได้ตอบอะไรกลับมาเพียงแต่มองฉันด้วยสายตานิ่ง ๆ แทนสองชั่วโมงต่อมา“ถ้าไม่ติดประชุมนะคงได้เมาท์กับแกยาว ๆ แน่” ฉันมองนางแรนด้าที่กำลังจัดเอกสารอยู่ ดูเหมือนอีกไม่กี่นาทีเธอกำลังมีประชุม“ยังมีเวลาให้เมาท์อีกเยอะจ้ะ ยังไงฉันก็ได้เข้าทำงานที่นี้แล้ว” ฉันพูดเชิ่ด ๆ ใส่นางไปแบบที่ชอบทำใส่กันสมัยยังเรียนด้วยกันอยู่ พูดแล้วก็คิดถึงสมัยนั้นเลย สมัยที่ทุกอย่างมันดีไปหมด“ผ่านด่านพี่ชายฉันให้ได้ก่อนเถอะ เห็นไล่คนออกอย่างกับสั่งขี้มูก” นางแรนด้าพูดพร้อมเบะปากใส่ฉัน“ค่อยดูแล้วกันฉันไม่ยอมทำให้ตัวเองโดนไล่ออกมาง่าย ๆ หรอก ไม่งั้นทุกอย่างที่ฉันอุตส่าห์ทำมาต้องเสียเปล่านะสิ” ใช่แล้วถ้าฉันโดนไล่ออกสี่ปีที่ผ่านมาก็ไม่มีค่าเลยนะสิ เพราะงั้นฉันไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นหรอกนะ“แกมั่นใจแล้วใช่ไหมว่าการแก้แค้นมันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นมาจริง ๆ ฉันไม่อยา

นั้นจึงทำให้ฉันกับน้ำขิงอาศัยอยู่ด้วยกัน ลุงนายเองก็เห็นด้วยเพราะน้ำขิงเป็นพยาบาลจะได้ดูแลฉันได้ฉันเพิ่งมารู้ทีหลังว่าน้ำขิงกับลุงนายเป็นญาติห่าง ๆ กันก็ถึงว่าทำไมน้ำขิงถึงตามมาได้ในตอนที่เกิดเรื่องอีกเรื่องที่เป็นไม่หายเลยก็คือฉันมักจะสะดุ้งตื่นเพราะฝันร้ายทุกครั้ง ในช่วงแรกฉันติดยานอนหลับมากและอาการก็เริ่มดีขึ้นจนฉันไม่ต้องพึ่งยานั้นอีก“ใช่ค่ะ ให้น้ำขิงทำอะไรให้กินดีไหมคะ” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธเธอไป แม้ในตอนแรกที่เราเจอกันฉันจะแสดงท่าทีออกไปกับเธอไม่ดีแต่น้ำขิงก็ทำดีกับฉันมาตลอด มันเลยทำให้ฉันไม่อยากใช้อะไรเธอเลยสักนิด“ไปพักผ่อนเถอะ” ฉันพูดจบก็หันไปสนใจทีวีที่เปิดอยู่ต่อพลางคิดในหัวด้วยว่าพรุ่งนี้จะทำยังไงดีให้ไม่โดนไล่ออก อีกอย่างการเจอกันครั้งแรกของฉันกับเขาก็ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ด้วย นี่ถ้าพรุ่งนี้เขารู้ว่าฉันคือคนคนเดียวกับที่จ้องเหมือนจะฆ่าเขานี่จะไม่โดนไล่ออกตั้งแต่ยังไม่ขยับตัวทำอะไรเลยเหรอ“นางมิราเอ๊ย แกนี่มันไม่ดูตาม้าตาเรือเล้ยยย!!!” พอคิดถึงเรื่องแบบนี้ก็เครียด กินอะไรต่อก็ไม่อร่อยเลย เฮ้อ ~ ฉันว่าฉันไปนอนดีกว่าก่อนที่จะคิดฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ช่วงดึกภายในห้องนอนของมิรา

จะว่าไปแล้วหมอนี่ก็ตายยากแฮะ มาตรงเวลาชะมัด ที่นี่เริ่มงานเจ็ดโมงเช้าแต่ประธานจะเข้ามาราว ๆ เก้าโมงซึ่งในตอนนี้ที่ฉันกำลังยืนดูนาฬิกาอยู่ก็คือเก้าโมงตรงเป๊ะ ๆ ไม่ขาดไม่เกินไม่เลยหนึ่งนาทีเลยด้วยซ้ำ“เอกสารทุกอย่างที่ต้องเซ็นในวันนี้ ผมวางไว้ที่โต๊ะแล้วครับ” เป็นพี่ราเดลที่พูดขึ้นมาเนื่องจากนายแดนนั้นเอาแต่จ้องหน้าฉัน หมอนี่คงจำฉันได้สินะ แต่แล้วไงค่อยมาปรับจูนกันตอนทำงานก็ได้นี่“เธอเป็นใคร” เสียงจะนิ่งไปไหนพ่อคุณ“เธอชื่อมิราเป็นเลขาคนใหม่ครับ เธอเพิ่งมาเข้ามาเริ่มงานวันนี้เป็นวันแรก” พี่ราเดลอธิบายต่อเมื่อนายแดนถามถึงฉัน“พูดไม่ได้? ทำไมต้องให้คนอื่นพูดผมถามคุณอยู่ไม่ได้ยินหรือไง?” ดูเหมือนนายแดนจะไม่สนใจสิ่งที่พี่ราเดลพูดออกมาเลยสักนิด กลับจ้องแต่ฉันพร้อมกับพ่นคำต่อว่าออกมา“ขออภัยค่ะท่าน ดิฉันชื่อมิราค่ะเพิ่งมาเริ่มงานวันนี้เป็นวันแรกค่ะท่าน” อดทนไว้มิรายิ้มเข้าไว้สิ“ก็แค่นั้น” ว่าจบนายแดนก็เดินผ่านฉันไปเลย ฉันจึงหันไปมองพี่ราเดลพี่เขาก็ท่ามือประมาณว่าฉันโอเคไหม ฉันจึงพูดออกไปแบบไม่มีเสียงโดยการทำปากว่า โอเคมากค่ะ ตอบกลับไปแทนและแล้วงานก็เริ่ม นายแดนไม่ได้ลุกขึ้นมาหาเรื่องอะไรฉ

บทที่ 6มิรา Talkเหอะ!! ให้ตายสิ หัวสมองฉันมันกำลังจะระเบิดแล้วเหลืออีกแค่ไม่กี่นาทีก็ต้องเข้าไปหาหมอนั้นแล้ว ถามว่าเริ่มจำได้บ้างไหมบอกเลยว่าฉันจำได้แล้วแต่ที่ต้องมานั่งปวดหัวอยู่ในตอนนี้ก็เพราะว่ากลัวตัวเองจะตื่นเต้นจนลืมทุกสิ่งอย่างที่อุตส่าห์ท่องมานะสิ“มิรา” เสียงเรียกของพี่ราเดลเอ่ยขึ้นฉันจึงหันไปพยักหน้าให้พี่เขาพร้อมกับลุกขึ้นยืนก่อนจะนำแฟ้มเอกสารแนบกับลำตัวไปด้วยระหว่างทางที่เดินใจฉันมันก็เต้นตุบ ๆ ไปด้วย ฉันได้แต่เตือนสติตัวเองซ้ำ ๆ ว่าฉันมาที่นี้เพราะอะไรฉันมาถึงจุดหมายนี้ได้มันเพราะอะไร ถ้าฉันมาตื่นเต้นจนลืมทุกอย่างไป ทุกสิ่งอย่างที่อุตส่าห์ทำมาตลอดหลายปีมันจะเสียเปล่า เธอจะรับมันได้เหรอมิราถ้าเธอจะเป็นคนทำลายโอกาสนั้นเองกับมือ“พร้อมนะ” ก่อนที่พี่ราเดลจะผลักประตูกระจกเข้าไป พี่เขาก็หันมามองฉันด้วยสายตาเป็นห่วงนั้นอาจจะเป็นเพราะว่าบนใบหน้าฉันคงจะแสดงความเครียดออกไปเต็มเปี่ยมเลยสิท่า“พร้อมซะยิ่งกว่าพร้อมอีกค่ะพี่ราเดล” ฉันยกยิ้มขึ้นอย่างมั่นอกมั่นใจแบบที่ชอบทำแต่หารู้ไม่ว่าภายในใจของฉันได้แต่ก่นด่าหมอนั้นรัว ๆ มันต้องกลั่นแกล้งฉันเพื่อหาทางไล่ออกให้ได้แน่แต่น่าเสียดาย

“ทันสิค่ะ นี่ใครคะพี่ราเดลมิราเองนะเตรียมตัวมีมิราเป็นคู่หูเลขาที่ยืนยาวได้เลย” ฉันอมยิ้มพูดขึ้นพร้อมกับจ้องมองข้อความในมือถืออย่างสบายใจ คิดไม่ผิดจริง ๆ ที่อุตส่าห์ไปขอความช่วยเหลือจากคนนี้“ถ้ามิรามั่นใจขนาดนั้นพี่เองก็ไม่ว่าอะไรครับ เรานี่อารมณ์เปลี่ยนแปลงรวดเร็วจริง” ฉันหันไปยิ้มแห้งให้กับพี่ราเดลเมื่อพี่เขาลุกขึ้นไปนั่งในที่ของตัวเอง พี่เขาคงเห็นฉันไม่เป็นอะไรแล้วสินะถึงได้กลับไปในที่ของตัวเองแทนแดน Talk“ตรวจสอบประวัติของผู้หญิงคนนี้ ถ้าเป็นไปได้ยิ่งไวก็ยิ่งดี” ผมโยนเอกสารสมัครงานและประวัติคร่าว ๆ ของเลขาคนใหม่ที่เข้ามาฝึกงานไปให้กับลูกน้องของตัวเองที่กำลังปลอมตัวเป็นพนักงานบริษัทผมถ้าไม่ให้ปลอมตัวเข้ามาคงมีคนรู้แน่ว่าเบื้องหลังของผมไม่ได้เป็นเพียงแค่เจ้าของบริษัทปู่ของผมเป็นผู้มีอิทธิพลระดับสูงในโซนยุโรปส่วนพ่อของผมท่านได้พบรักกับแม่ที่เป็นคนไทยทว่าปู่ไม่ยอบรับความรักของพ่อและแม่ผม พ่อจึงพาแม่หนีปู่มายังประเทศไทยจนในที่สุดหลายปีที่หนีปู่ได้ผมก็เกิดมาปู่ตามตัวพ่อผมมาหลายปีจนในที่สุดปู่ก็หาพวกเราเจอจากนั้นทั้งสองจึงตกลงกันว่าเมื่อไหร่ที่ผมลืมตาดูโลกจะต้องส่งผมไปอยู่กับปู่จ