10 Seconds Rule Mga Nobela at Kwento

I suggested but even if he scowls at me, I will insist to set rules between us. Tumango naman siya at pumabor siya sa aking sinabi. Mabuti naman at umayon siya kundi baka masasapak ko na talaga ang kupal na 'to. “Okay, rule no. 1: The three-meter rule. Dapat dumistansiya ka ng tatlong metro mula sa akin kapag magkasama tayo--” Hindi ko pa natatapos ang aking sasabihin nang bigla-bigla siyang sumabat.

Dapat lang planuhin. Pagsapit ng gabi, pinakain siya ng light dinner—sopas at tinapay. Dinala rin ang isang maliit na kit na may kasamang soap at toothbrush. Ipinakita ng staff ang mga rules: WALANG mga gadget maliban sa oras ng visiting, walang sharp objects, mga visits ay tatakbo 9am–5pm, at may mga CCTV sa pasilyo. Makikita ang CCTV sa hallway, pero hindi sa loob ng room.

sagot ng driver. Talagang matagal na nga ang kanyang pagkakaluhod. Ngunit sa mga taong nais talaga siyang patawarin, ang isa hanggang sampung minutong pagkakaluhod ay sapat na upang mapatawad siya. Para naman sa mga ayaw siyang patawarin, kahit buong gabi kang nakaluhod sa pintuan, walang pakialam ang iba.

putol ko sa paliwanag ko hanggang mag salita si Boss Lance. “Kailangan mo na bumilang ng sampung segundo ulit dahil ang lakad ng target mo ay mag sisimula sa 10 seconds count. Kapag natapos doon mo sila barilin lahat pati ang sasakyan, may sampung segundo ka pa ulit upang ubusin silang lahat..” ngumisi ako sa paliwanag ni Boss Lance.

"Tight turn sa unahan. Kailangan ng isang mabilis na hakbang paglabas natin." "Raz," sabi ni Zeus. "Move steady. First contact, no sound. Only attack when seen." Tahimik wkaming gumapang, halos magkakadikit na ang paghinga namin. Ang ingay ng bawat paggalaw sa vent ay parang kidlat sa tahimik na mundo. Pero wala na kaming ibang opsyon—'to na ang pagkakataon namin. "Ten seconds," ani Miles. "Get ready."

Dinaig ko pa ngayon ang nawowork-out sa gym. "30 minutes, when one of the glasses falls you repeat in 30 minutes if the bowl falls, it will be 1hr, you will learn from what you did," huli niyang sabi at binigay ang stopwatch kay Philip at saka na siya umalis. "Wahahahahahahaha!" "Halaaa kawawa naman kayo wahahahahha!" "Hahahaha, ano? Kotse ko pa talaga ang ginamit niyo huh?"

Malapad ang ngiti nilang tatlo. "Ito ang patakaran. Una- kailangan ninyo akong mapabagsak sa loob ng sampung minuto. Pangalawa- libre kayong gumamit ng kahit ano. Pagtatlo- kung mapabagsak ninyo ako hindi pagtapos ang 10 minuto ay malaya kayong makaalis sa lugar na ito. Panghuli, pang-apat ngising paghinto ko sa pagsasalita. "Pang-apat, kayo ang aking papatayin at papahirapan lalo kana."

"Sa'kin ka nagta-trabaho. Which means, I am your boss. And that means you'll obey my rules." Hindi ako sumagot. Hindi ako tumango. Hinayaan ko lang siyang magsalita. "Rule number one, do not disturb me, especially when I'm working." Tinaas niya ang hintuturo. "Rule number two, don't talk to me or call on my phone unless it's an emergency. And when I say emergency, it means the house is burning or China invaded the Philippines. Rule number three, don't acknowledge my presence and I won't acknowledge yours. Pretend that I'm not here and I'll pretend that you're not here. Rule number four–"

Mabilis akong napatingin sa wrist watch at makitang limang minuto na lang ang natitira sa akin bago sumabog ang unang bomba na inilagay ko sa may captain's quarter. First bomb is connected to other bombs na inilagay ko sa iba't-ibang bahagi ng cruise. Every bombs has a ten minutes span para may oras ang iba kong kasama para makaalis rito. Exactly ten bombs in every ten minutes ang sasabog. I set the first bomb in thirty minutes para may oras pa ako sa pag-set ng iba pang bomba. And I have a five fucking minutes left para sa panghuling bomba nailalagay ko rito sa engine room at ayokong mamatay rito.

Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isip ni Tripp. Pagtapak namin ng first floor, "10 seconds before the third blow." The automated voice started to do a countdown. We don't have any idea what it was but something inside me has been yelling at me, telling me to get out of that building as soon as we can. "3... 2... 1..."