11:22 Novels & Stories

Having this girl is a such of miracle and blessings. "Ashton, pag ba humingi ako ng isang hiling...papayag ka?" She ask me habang nakatingala sa kalangitan. I response and nodded. Hawak ko ang malamig nyang palad. Pinagtiklop ko ang aming mga kamay para mag share ng init. Nilalamig na rin kasi ako. "It's already 11:11 mahal" Nakangising sabi nya. Lagi syang humiling basta pumatak na ang 11:11 ng gabi.

Agad akong kumatok sa pinto ng kotse n'ya nang makalapit ako rito. Narinig ko naman ang pag-unlock no'n kaya naman agad na lang akong pumasok. Medyo hinihingal pa ako nang makapasok ako rito. "So, balak mo talagang pumunta ng 8:20, huh?" agad nitong sabi. Tiningnan ko naman ang oras. "8:19. At least may one minute pa ako," mataray na sabi ko rito dahilan para tingnan ako nito nang matalim na s'yang kinaigtad ko.

Tzvi look at the hallway we were running earlier . "Someone knew there will be some poeple who will do this" i can see Travis eye brows almost bridging in together. "Let's just go and talk about this tomorrow.We shouldn't be talking this morning"nilingon niya ang orasan niya. "It is already 2:00 am" Kung nandoon si Mazio ,Two AM ?Mag-isa sure ba? Bakit mas nakakapanghinala naman ang mga pinaggagawa niya ngayon.

sagot ko at tumango lang siya. “O, siya. Kumain ka na ba?” tanong ni tita Belle at sinulyapan ko siya. “Hindi pa nga po!” sagot ko at napasapo siya bigla sa noo. “Ay sus, jusmeyo! Anong oras na ba?” at nilingon ni tita ang wall clock. “Alas 11 na pala e.” usal niya at tahimik lang ako.

I said as I turned to him. "Where is that?" He asked and opened his phone to search for its location. "But it says here that it will open at 6 PM, but the time is still 2:48 PM." 2, what? Goodness! I almost forgot what Wyatt and I talked about on the phone this morning. Damn.

dinampot ko ang pagkain ko at bumalik na rin naman sya sa pwesto n'ya kanina. I dont want to look at him right now, nakakailang. "ah, yung aso mo nga pala pinakain na ni Jonas" he suddenly said "Oh, thanks" i smiled at him refusing to look on his eyes. "Anong oras na?" tanong ko sa kan'ya "6:25" he said while looking on his phone "Let's go" He said and wait for me to stand. Sumabay ako sa kan'ya sa paglalakad

Nagpabaling-baling sa higaan si Lily. Lagi niyang naaalala ang halikang nangyari kanina. Sh-t! Napasulyap siya sa orasan. It's already 11:30PM in the evening. Hindi siya dinadalaw nang antok.

Napasulyap ako sa relo na nakalagay sa table sa gilid ng kama namin. Alas 11:30 na ng gabi, napakunot-noo pa kami. Dahil wala naman sigurong tatawag ng ganitong oras kay Luke kapag hindi importante. " Pick-up your phone,Luke. Baka importante iyan." paos kong boses. Kinuha naman niya. Napakunot-noo paa siya ng makita niya ang tumawag. " Yes,hello... what's the problem?" sagot nito sa katawag.

At halos lumuwa ang kanyang mata ng makita ang oras. It's already 11:45 in the evening. Gosh, ganoon na sila katagal roon? Or am I just too occupied not to notice the time? Isang hakbang ni Harper ang pagitan nila. “I’ll be going now.” Mahina ang pagkakasabi nito. Naramdaman ni Amari ang pagdampi ng labi nito sa kanyang noo, dahilan para mapapikit siya ng mga mata.

Kabanata 22 MATULIN na lumipas ang tatlong araw. Ngayon ay pabalik na sila sa bahay ni Fabio, pero pupunta siya sa dati nilang tirahan ng mga magulang niya. Kukunin lang niya ang kotse niya at lalarga na siya. Hindi niya mapapalipas ang araw na ito na wala siyang nagagawa. Maaga pa naman. It's just 12:00 P.M. darating sila roon nga trenta minutos na lang siguro o wala pa.