11:22 Novels & Stories

Halos hindi na ako makahinga dahil sa kakatawa mula pa kanina. “Cut!” Napatingin kami parehas nang sumigaw si Director Grace, at ngayon ay isa-isa nang nag-aalisan ang mga tao sa gitna ng ginagalawan nila kanina. Kenzo walk towards us. “Anong oras na pala?” tanong ko kay Lloyd. Tiningnan naman niya ang kanyang orasan at saktong nandito na si Ken. “11:29” sagot niya.

sabi ni Adrian. Pumasok kami. Tahimik. Masyadong tahimik. Nakatayo pa rin ang mga lumang kasangkapan. Ang chandelier. Ang malaking hagdan. Pero may kakaiba. May malaking orasan sa dingding. Tumingin ako rito. 12:01 A.M. Nanlamig ako. “Adrian.” Lumapit siya. “Ano?” “Itong oras.” Napatingin siya sa orasan.

Pinindot ko ang answer button. "Hi, baby! I didn't know what time is it there but it's exactly 12:01 here so, happy birthday!" narinig kong sabi ng isang lalaki sa kabilang linya. Nanahimik ako lang ako. Nang hindi ako nagsalita ay parang napansin din ito ng nasa kabilang linya. "Um, baby... You still there?" Hindi pa rin ako sumagot.

I continued to where I left off. Ilang minuto ang lumipas nang mapansin ko ang unti-unting pag-alis ng iba ko pang kasama sa opisina. Once I'm done, I glanced at the time just below the screen. Agad na nanlaki ang mga mata ko nang makita ang oras. It's already 12:20 p.m. Diyos ko! Talagang pagagalitan ako ng tatlo mamaya. "Hindi ka pa kakain, Miss Aella? 12:20 na," ani Drake.

pagpapatuloy niya na hindi binago ang tono ng pananalita. Ilang sandali pa at gumalaw na nga si Lara. Ang nakangiti niyang mukha ang nabungaran nito nang magdilat ito ng mga mata. “Hey, anong oras na?” tanong nito sa kanya. “Eleven?” sagot niya. Sa narinig ay mabilis na bumalikwas ng bangon si Lara. “S-Sorry napasarap ang tulog ko at---.”

"Talagang sasakto mo sa twelve o'clock?" Tumango ako. "Just wait and see." Huminga siya ng malalim pero nakangiti at nagpatuloy sa pagkain. When it's already 11:50 PM, ten minutes before the countdown, I'm getting nervous now! Ngayon ko lang 'to gagawin. As the time passes by, I'm getting nervous too. Nanlalamig ang katawan ko habang nakatayo katabi siya at sasalubungin ang bagong taon kasama siya.

Ngumiti ako. "Salamat. Anong idinahilan mo at anong oras pasok ko?" tanong ko. "Huwag mo na isipin ang idinahilan ko. Basta, alam kong tatanggapin niya ang dahilan ko. Ahm, 11am. Yun ang ni-request kong oras mo." aniya. Nanlalaki ang mgaatang tiningnan ko siya. "Bakit 11?! Pwede namang 10 diba?" tanong ko. Tumawa siya sa naging reaksiyon ko.

Napapasulyap din ito sa rear mirror para matignan yung bata. "Opo. Dun po sa tinitirhan ko." Naexcite naman ako bigla. "Talaga?" "Opo. Yung 11:35, alam niyo po ba 'yon? Dun po ako kumakanta minsan pag walang ibang tutugtog." 11:35. . . Yung pub na kinalalakihan ni Fin. Yung pub kung saan tumutugtog si Fin.

Sasabihin ko ba? “Naglalakad lang kasama si Warren.” “Bumalik ka na kung ayaw mong ako mismo ang magsusundo sa ’yo,” aniya na ikinaangat ko ng kilay. “Mamaya na. Mga 12 gano’n.” “Again, umuwi ka na,” medyo may diin na. “Hanggang 12 nga, e. Maaga pa. Wala pang 11.” “Isa.” Nagsimula na nga siyang magbilang. “Dalawa.”

Nagsalubong ang kanyang mga kilay. Mariin naman siyang tinitigan ni Ashton bago sumagot. "It's already 12:01 in the morning, Amber. Araw na ng martes kaya sinusundo ko na kayo."