12:30 Novels & Stories

Alam niyang hindi iyon matatapos ng eksaktong oras kaya dapat ay magsimula na siya agad. Sinipat niya ang oras, it's eight thirty, dapat ay may matapos na siya. --- Mabilis na nag-alas tres sa oras na iyon, hindi niya iniwan ang mga files, ni hindi na nga siya kumain ng lunch para lang matapos, may limang files na lang ang kulang at matatapos na niya sana iyon. Nag-ring ang alarm niya that time, telling na it's already 3 o'clock.

RING! Nagulat kaming lahat nang biglang tumunog ang buzzer. Napalinggon ako sa likod habang binibilang silang lahat. Ha? Asan si Reece at Jim? Bigla akong napatayo at napapunta kaming lahat sa bintana habang nakitang, 3:00 PM na pala. Bumabagal ang oras ko habang papunta sa bintana at nakita ko na may mga tao sa ground zero.

“S-Sabi mo we’ll go out, ‘di ba? Eh, ‘di tara na—” “I didn’t mean for it to be now. Maybe, next week. O baka bukas. I can’t deal with it now. May flight pa ako by three p.m.” Three p.m.? Agad kong kinuha ang cell phone para buksan at tingnan kung ano’ng oras na. Two-thirty-eight p.m.?!

Sa ibang araw na lang. Nagbukas ang pintuan at pumasok si Ziyad na mayroong bitbit na paper bags sa magkabilang mga kamay. "Lunch?" Pinakita niya ang mga bitbit kay Precious. Napatingin naman ang babae sa digital watch at doon pa lang niya napansin na past twelve na pala. Tumayo na din si Jacob. Nagpaalam na ito. Tango lang naman ang sagot ni Precious.

"Ano pang naka-schedule ngayong araw?" “May pakikipag-usap sa dalawang variety show celebrity ng 1:00 p.m., isang internal meeting ng kumpanya ng 2:30 p.m., at isang meeting kasama ang ilang mahahalagang media company mula 3:10 p.m. hanggang 5:00 p.m. para magkaroon ng isang.collaboration agreement. “May dinner din kasama ang mga agent mamayang 7:00 p.m. Naka-book na ang hotel sa city center, sa revolving restaurant sa pinakamataas na palapag.”

si Dianah na mukhang atat na rin. "Hindi pa ba kayo nagugutom? It's already 11:45AM. Lunch time," si Thirdy. Tila sinasadya na ibitin ang mga anak. "No, kailangan naming marinig daddy ang sasabihin niyo, please?" si Tharia, halatang excited na may halong frustrations. "Sweetie naman, binibitin mo ang mga bata. Ihahanda ko lang ang lunch natin," nakangising turan ni Gretel.

Tumingin siya sa kanyang wrist watch. "11:30 ay dapat nakauwi ka na," saad niya pa. Para siyang strict parent na nagbibigay ng curfew sa kanyang anak. 11:30 p.m naman iyon, 'di ba? Nag-isip naman ako. "Kahit 7:00 p.m pa lang ay nandito na ako," nakangisi kong saad pero kinunutan niya lang ako ng noo. "11:30 a.m bago mag lunch," pagtatama niya pa.

Natulog ang dalawa na hindi na napawi pa ang ngiti sa labi nila. Kinabukasan, naunang nagising si March dahil sa kakatawag ni Eya sa kaniya sa cellphone. “Oh?” sagot niya, inaantok pa. “Bangon ka na diyan at gagawa tayo ng lunch ngayon,” Tumingin si March sa orasan. It’s 10 a.m “Baka puyat pa at mukhang nakaisa si Rod kagabi,” rinig niya ang boses ni Clarissa sa kabilang linya.

turo pa ni Rhys sa malaking bahay na nasa harap nila. Natahimik naman si Astra. "Let's go,” pag aya sa kanya ni Rhys, ngunit umiling si Astra. “Hindi na, uuwi na lang ako." "It's already 3 am in the dawn, Astra." "I'll take a taxi; don't trouble yourself,” sagot ni Astra.

Shan. “Huh?”. Takang saad ko at sinundan ng tingin ang inginuso nito. Nag tama ang tingin naming ni Matias, itinuro nito ang kanyang orasan. Kumunot ang nuo ko at tumingin kung anong oras na. 1:30 ng hapon. What about this? Takang tanong ko sa sarili. Tiningnan ko ang cellphone ko wala namang text o chat si Jacob.