18th Roses Novels & Stories

"Hayaan ko muna siyang matulog, she thought, tucking the blanket around him. Pagod din siguro siya." She quietly opened the door and stepped out, leaving the master bedroom behind. She walked down the grand staircase and headed straight for the back of the mansion, towards the sprawling garden that she had always loved tending to. The fresh air hit her face, cooling her heated skin. The garden was in full bloom, filled with different kinds of flowers, but her eyes were immediately drawn to the roses red, pink, and white, standing tall and proud.

NAPANGANGA na lang si Adelyn nang makarating sila sa greenhouse ni Don Juan. Napakaaliwalas doon at magaganda ang mga tanim nitong bulaklak. Some of the flowers were in full bloom. Nilapitan niya ang aisle ng mga pulang rosas at inamoy-amoy iyon. Ilang sandali pa at katabi na niya ang matanda na may dalang gunting. Ginupit nito ang isang stem at iniabot sa kanya ang roses. Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya.

Isang madilim na kislap ang lumitaw sa mga mata ni Zayne. ... Sa sandaling ‘yon sa Fragrant Vessel Court. Ang mahinang amoy ng tamis ng osmanthus ang bumabalot sa tahimik na patyo. Umuupo sa rocking chair, sinandal ni Rose ang kaniyang pisngi sa isang kamay habang hinihinga niya ang nakakatulalang amoy ng tamis ng mga osmanthus na bulaklak sa paligid niya. Nang bigla, napa-isip siya, ‘Tapos na ang Agosto. Saan nanggagaling ang amoy ng osmanthus?’

Chapter 11 Kinabukasan, dumating ang bagong impormasyon tungkol sa nangyari kagabi. Habang binabasa ko ang ulat, hindi ko maiwasang mag-isip nang malalim. Ang Red Roses—isang organisasyong bihirang kumilos nang walang matinding dahilan. Ang operasyon nila ay eksakto, walang palpak, at hindi nila pinapayagang may makalabas ng buhay kung hindi nila gusto. Pero bakit tila sila ang sumira sa plano ni Mila?

Mas lalong tumingkad ang kagandahan nito. "Ang ganda niya, Sir..." "Always," Pinaulanan si Rose ng papuri ng tatlo habang si Nikolas ay pinagmamasdan lang siya. Bagay na bagay sa kanya ang damit na dinisenyo ni Donya Evasha, it was so elegant. It represents her, the blooming rose. Halos hindi niya makilala ang sarili sa salamin, para siyang nag-evolve. "You look gorgeous," sa wakas ay nagsalita na rin si Nikolas.

Ang ganda pala nitong tingnan. "Ipapatanggal ni, Madam Alethra ang mga rosas dahil ayaw niya sa mga pula." Naglaho ang ngiti sa labi ko nang marinig iyon at tila may bikig sa lalamunan ko. Ang mga rosas na iyon ay hindi lamang normal na bulaklak para sa akin. Diyan kumuha si Asmodeus ng bulaklak na ibinigay sa akin noong magtapat siya at inalok ako ng kasal. At ang mga rosas na iyan ay sadyang tinanim ni Lola.

anito, Bigla kong naalala ang pangalan ng iba’t ibang klase ng rosas na nandodon dahil madalas ko itong makita sa living room namin. Meron ditong Bourbon rose, Damask rose, Boscobel at ang paboritong klase ni mommy na Getrude Jekyll. Ang halimuyak na nagmumula sa sariwang talutot nito, ay nakapagbibigay gaan sa pakiramdam. Hindi nakapagtatakang ito ang pinakagustong uri ng bulaklak ni mommy.

he whispered, brushing a strand of hair behind her ear. “Because you look adorably red.” --- PRINCESS GRACE ROSE GARDEN – PRIVATE ACCESS Pagdating nila sa garden, sinalubong sila ng soft breeze and the scent of thousands of blooming roses—pastel pink, white, champagne, and rare hybrid varieties. The entire place felt like stepping into a royal dreamland. Psyche froze. It was breathtaking. “Harrison…” she whispered, mesmerized. “Ang ganda… parang fairytale.”

Lahat ng dumalo sa party ay magagara ang suot, pero sadyang namumukod-tangi ang kay Zoelle-- isang umaalong mahabang gown na may mga palamuting totoong diyamante. May mga kaibigan siya na nagbigay ng mahahabang wishes habang may hawak na kandila sa harap niya. May mga nagkuwento ng mga memories nila kasama siya habang may dalang cupcakes. Nakakainggit sa dami ang regalong natanggap ni Zoelle noong araw na 'yon. At marami pang ibang gawain na may eighteen sa katawagan. At syempre, ang pinaka-highlight ng debut ay ang eighteen roses.

Oo beware talaga kayo dito, lakas mang-ano, oo basta 'yon na 'yon HAHHAHAHAHA. Time had passed. It's Laurence Montefalco, my 15th rose. Pagkadating niya, hinawakan niya agad ako sa baywang and put my hand on his shoulder. "Happy Birthday Jane. Wish you all the best," And my 16th rose from Kajic, and my 17th from Kuya Clause, kuya ni Xyrus.