2 Timothy 1:7 Tagalog Novels & Stories

"basta isa lang ang hiling namin sa iyo, wag na wag mong sasaktan ang anak namin." "salamat po" malaking ngiti ang naging tugon niya sa mga matanda "congrats bro!" pagbati ni Timothy, tinapik pa nito ang braso ni Sebastian. "don't do anything that will cause heartbreak to my sister, kung hindi ako makakalaban mo. Uuwi ako ng Pilipinas at kahit saang korte ay lalabanan kita. hahaha" biro pa nito

Siniko niya pa ang binata. Naupo na nga ang lahat. "Bago tayo kumain ay magdasal muna tayo, ikaw na ang manguna Azi." Pag-uutos naman ni Timothy dito. "Lord salamat po sa lahat ng mga pagkain na nakahain sa aming harapan. Sa pagkakatupad ng hiling ko na muli kaming mabuo ng Mama at Papa ko. Sana po ay lagi niyo kaming patnubayan sa lahat ng sandali... Amen!"

ZENNARA “Okay ka lang ba?” Tanong ko kay Timothy. “I’m good, sorry hindi ko kasi napansin na red light na naman pala ulit.” Sagot niya sa akin kaya napatingin naman ako sa stop light. At tama siya naka-stop na naman pala. Medyo nag-overthink ako na baka may ibang ibig sabihin ang pag-preno niya. Malapit na kaming makarating sa office mga ten minutes na lang siguro. Naging tahimik siya kaya hindi na lang din ako nagsalita hanggang sa nakarating na kami sa tapat ng building.

Gigipitin kaming tatlo sa oras. Habang naglalakad palabas ay nasa kamay ko ang phone ko habang binabasa ang mga messages na natanggap ko. Ilang oras ko ding hindi ito pinansin dahil nagfocus ako sa review. Maraming message iyon. From: Sr. Tess May misa mamaya sa parokya. Bagong pari na ang nakatalaga. Magsimba kayong tatlo. From: Sr. Tess Daanan niyo ako sa kumbento sasabay ako. Nakakotse naman si Aquilino. Hehehe!

Gamit ang kanyang malaking kamay ay pinahid niya ang luha ko. “Damn, gusto ko silang saktan isa-isa.” Naggagalawan ang panga nito sa galit habang nakatingin sa akin na ngayon ay humihikbi na. “Sa susunod ay magsabi ka sa akin ng laman nito,” Itinuro ni Timothy ang tapat ng dibdib ko. “Handa akong makinig sa’yo kaya hindi mo kailangan sarilinin ang lahat. Nakakalimutan mo yata na nobyo mo ako.”

Napatiimbagang siya para pigilan ang sarili. "You know that I don't need an apology. Why? Of all people, ikaw ang huling taong alam kong tatraydor sa akin," mariing sumbat ni Timothy rito. Ang bigat lang sa dibdib niya habang tinitignan ang lalaking kaharap na para bang pasan-pasan ang mundo.

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Dumaan lamang kami sa kanila at habang naglalakad ay napapatitig naman ako sa batang si Timothy. Si Timothy ay ang nag-iisang anak nina Nanay Neneth at Mang Roque. Nasa labing limang taong gulang na ito at nag-aaral bilang isang grade 8 student sa maliit na bayan na ito. Ang mga magulang niya ang tanging nag-iisang kumupkop sa akin sa nakalipas na tatlong taon. "Nay! Tay! Nandito na po kami!" masayang sigaw niya nang nasa malapit na kami ng bahay nila.