2 Timothy 1:7 Tagalog の小説・ストーリー

dagdag pa niya. “Tama lang iyan,” sagot ni Timothy at saka siya bumuntong hininga. “May tiwala ako sa’yo na mapapatino mo siya kaya sa’yo ko siya ipinagkatiwala. Kaya nga sobrang pasasalamat ko na pumayag ka sa gusto kong mangyari. Alam ko na hindi biro ang hiniling ko na iyon sa’yo pero pinagbigyan mo pa rin ako kaya sobrang pasasalamat ko talaga sa’yo,” pagpapatuloy pa niya.

Pagtatapat ng dalaga. Halata sa ekspresyon ng mga mukha ni Timothy na nasaktan siya sa narinig niya. There's a pain in his chest that makes him hard to breathe. Ini-expect naman niya ito, e. Pero sinubukan niya pa ring magbakasakali. "Dahil ba sinaktan kita noon? Dahil ba sinabi kong hindi ka kailan man magiging si Heilen? Dahil ba sa ginawa kitang basura na tinapon pagkatapos gamitin?"

paliwanag ko " Then asked them ". he said " Magtatanong na dapat po kasi ako kaso.. sinabihan nila akong malandi daw po ako katulad ng mga dating secretary niyo ". nakayuko kong patuloy sa sinasabi ko kanina " What? Timothy, Rica, Fatima and Gabriella is it true? ". tanong niya sa apat So yun ang mga pangalan nila? Timothy? Baka Timathy? chart

At nang magtagpo ang kanilang tingin ay hindi niya mawari ang emosiyong makikita sa mga mata nito. “Hindi na tayo babalik. Mananatili na tayo rito sa Pilipinas," ang pahayag ni Timoteo. "Ha? Bakit hindi na tayo babalik, ‘Lo? Anong problema?” “Sigurado akong siya ‘yun. Kahit ilang taon nang lumipas ay hindi ako maaaring magkamali…” “Nakita ko si Ramon.”

biro ko habang minamasahe ang batok ko. Tumawa ang lahat ng nasa paligid, maliban kay Timothy. Kitang-kita ko ang pagkataras ng kanyang mga mata. He couldn’t understand the full context of our conversation in Tagalog, pero ramdam ko ang galit at selos na lumalabas sa kanya. Nilapitan ko siya nang dahan-dahan, sinusubukang pagaanin ang sitwasyon. “Tim… what are you reading there? You look so serious,” tanong ko nang mahina at malambing.

turan nito at nakangiti pang naglakad patalikod. Diko alam bat nakaramdam ako ng kakaibang feelings, para bang Love at first sight ba to? Sinundan ko siya ng tingin habang naglalakad papa alis. At para bang gusto ko itong makita muli at mas makilala pa. "Timothy Michael pala sige aasahan ko yang see you soon" anang ko sa sarili at tumayo't naglakad papuntang masion.

“Vernice, bakit tila ba problemado ang itsura mo?" “Ikaw pala, anong kailangan mo? Kanina ka pa ba diyan?" “Hindi, kanina pa ako naghihintay sa pagbabalik mo. Kaya lang umalis ako." pabalang at mapagbiro pa rin itong sumagot sa tanong ko. “Bakit ba ang tagal mo?" “Baliw! Kanina ka pa nga dito. Bakit ba ang taray mo? Ano bang kailangan mo?"

dagdag ko Tinanggal niya ang pagkakayakap sa akin at tinitigan ako bago sabihin ang salitang ito. "Tama Tim," marahan at seryoso niyang sabi. "Patuloy kang mabuhay kahit anong mangyari." ___________________________ 🦋

CHAPTER 27 HINDI kami nagkikibuan ni Arken simula nang nagkasagutan kami. Ayoko ring lunokin ang pride dahil hindi ko naman kasalanan ‘yon. Ngunit sa araw na ito’y nakatanggap ako nang hindi inaasahang tawag.

saad ni papa. "Talaga sa akin pa talaga pa?" Sagot ko na kinatawa sa akin at akbay. "Oo. Tsaka nadadaan yan sa magandang usapan at hindi yung lalayasan mo siya at hindi kayo mag-uusap ng ilang oras o araw. Tandaan mong hindi sa lahat ng oras maiintindihan ka niya. Gaya ngayon, nakatulugan kamo tapos tampo ka ng tampo eh pagod pala ang tao."sermon ni papa.