5sos Amnesia Lyrics Novels & Stories

“What? How come? Amnesiac ka nga, ‘di ba? Are you hallucinating—” Huminga ako ng malalim. “Look, hindi na ako amnesiac. Kagabi lang. And I am saying this because… I actually want to ask you for help. Hindi ko alam kung mapagbibigyan mo ako given na magkaibigan kayo ni SJ and as for me, you just met me for the first time. But let me say my side first, please. ‘Tapos, hahayaan na kitang magdesisyon. I just… need someone to be with me right now. Could you be that someone, please?”

Dahan-dahan akong lumapit rito, nagbabakasaling marinig ulit ang ingay na iyon, ngunit naka-abang na ako ng ilang oras, wala paran ang hinihintay kong tawag. Sa pagbaling ng tingin ko sa ibang direksyon, nagtatanong sa aking isipan kung ang daang tinatahak ko ba ngayon ay tama. Ngunit, dito ko na narinig muli ang huling ingay na iyon. Pumihit ang ulo ko pabalik sa aing pinanggalingan kanina, umaasang sa oras na bumalik ang mga paa ko roon baka hindi na ako dayain ng aking konsensya at muli ko ulit marinig ang kakat'wang ingay na aking naririnig. "Terese?!" at mukhang hindi nga ako nagkamali. I once finally hear that strange voice once again, na hindi ko alam ang ibig sabihin ngunit alam kong

Subalit wala ni isa man sa mga ito ang nakakuha ng atensiyon niya. Umismid si Miranda habang nakatingin sa billboard. “Hanggang ngayon, hindi ko pa rin makuha kung bakit patay na patay ka sa lalaking iyan. Oo nga at sobrang guwapo, ubod naman ng palikero. That guy's a disgusting manwhore. Then and now.”

Noon pa man alam niyang may gusto na ito sa kanya pero Ngayon Hindi malaman sa anung kadahilanan kung bakit Hindi niya ito nasuklian noon. May kung ano sa kanyang dibdib na nadarama niya ngunit Hindi maipaliwanag ng kanyang isip. Palagay niya'y normal lang ito dahil sa aksidente. Dahil na rin sa may amnesia Siya. Kulang kulang Ang kanyang ala ala. Para bang lyrics ng kanta na putol putol at Hindi buo.

Nang makalabas ako sa bahay, may humawak na lang bigla sa braso ko kaya mabilis akong umikot at susupalpalin ko sana ang mukha niya pero mabilis niyang nasangga ang kamay ko. Ang bilis niya! Shems! Si Architect Dela Cuesta pala! “P-pasensya na po. Akala ko, kalaban,” sabi ko. Hindi niya pa rin binibitawan ang kamay ko. "You have an amnesia, right?" tanong niya kaya hindi agad ako nakapagsalita. Nakatitig lang siya sa ‘kin at para akong malulunod habang nakikita ang halo-halo niyang emosyon sa mga mata. "Luna, I'm Sol. And I can help you to remember, everything. Please, come back. I miss you so much,” pagmamakaawa niya. Nagtutubig din bigla ang mga mata niya.

When there's madness, when there's poison in your head When the sadness leaves you broken in your bed I will hold you in the depths of your despair And it's all in the name of love In the name of love, name of love In the name of love, name of love In the name of (In the name, name) (In the name, name) I wanna testify Scream in the holy light You bring me back to life And it's all in the name of love I wanna testify Scream in the holy light You bring me back to life And it's all in the name of love In the name of love, name of love In the name of love, name of love In the name of (In the name, name)

“Ewan ko d’yan. Pati nga po sa attending nurse ko ay sinabi niyang may amnesia daw ako.” Naguluhan ang nagsumbong. Nataranta. Sa kanya lang ba umaarte si Sophie na may amnesia ito? Nakatingin sa kanya si Sophie. Nginitan siya , sabay kindat sa kanya ng nurse. Alam na dis!

Kinaway ni Lisa ang kamay at nakangiitng sinabi, “Alam kong hindi mo ako naaalala, pero ayos lang yun. Naiintindihan ko.” Kumunot ang noo ni Nollace. ‘Tinatawag niya ako sa pangalan ko. Mukhang nag-aral nga talaga ako dati sa Zlokova. Pero paano niya nalaman na may amnesia ako?’ Nang makitang naguguluhan siya, tinikom ni Lisa ang mga labi at nagpaliwanag, “Ang totoo, sinabi sa akin ni Daisie ang tungkol sa amnesia mo. Hindi mo man naaalala, pero dati kaming best friends ni Daisie.”

"Ang sakit Lucas. Minahal kita ng totoo habang ikaw kunwari lang. Alam mo ba kong gaano kasakit un. Hindi kapa talaga na kontento, ginawa mo pa akong tanga, ginawa mo akong katawa tawa. Nagpanggap kang meron kang amnesia t*ngina Lucas hindi mo alam kong gaano kasakit un. Ang sakit sakit Lucas." Humagulgul ako sa harapan ni Lucas at wala na akong pakealam kong nakikita niya ako. Sunod sunod umagos ang luha ko. Ang sakit sakit habang binabalikan ko ang lahat. Ang sakit habang inalala ko kong gaano ako katanga habang binabalik ko ang ala ala niya na akala ko totoong nagkaroon ang amnesia.

Ilang buwan na niya itong pinahanap pero wala pa rin siyang balita sa lalaki. “Magpahinga ka kaya, hindi kaba napapagod? Lalo na at malaki na ‘yang t’yan mo.” Wikang muli ni Daisy, kaya napahaplos siya sa kanyang t’yan. Sinadya niya noon na magpanggap na may amnesia, para makuha ang loob ni Ezra, at hindi nga siya nabigo, dahil madali niya itong napaniwala pati ang mga taong nakapaligid sa kanila. Ang hindi lang niya matanggap ay niloko siya ng lalaki. Ang akala niya ay totoo ang kasal nila pero hindi pala.