5sos Amnesia Lyrics Novels & Stories

"They waited for you! They missed you! And they still f*cking need you, Dark!" Dark, habang tinatanggap ang mga salita ni Grey, tila nawawalan ng lakas na sumagot. Nakatayo lang siya, naguguluhan. Amnesia, oo, yun ang sinabi ng mga doktor. Bakit nga ba parang may nagpipigil sa kanya na maalala ang mga detalyeng sinasabi ni Grey?

Allysa Chloe: Yes, yes I think ako lang since wala din naman akong napapansin na ibang tao na tumatambay roon. Kent Liam: Ah okey, pwedeng puntahan mo na lang sa Engineering Department next monday. Hindi kasi ako makakalabas since we are doing some oral exams. Allysa Chloe: Yeah, sure. Thank you ah. Mabuti na lang at ikaw ang nakakita. Salamat❤ Kent Liam: Walang anuman. Don't worry safe na ang books mo😊

Puno ng luha ang pisngi nito habang nakatingin sa 'kin. "D-Don't cry for me, I'll be okay. Don't remember me with sadness. Don't remember me with tears. Just remember all the laughter we've shared through the years with your sisters. When you've got me in your mind. Just remember that I'm walking in your steps, only half a step behind. So please don't be unhappy. Just because I'm no longer with you and your sisters. Remember that your Mama is always be with her beautiful daughters... a-always..."

"Ayaw ko rin na mapunta ka sa iba, at baka pagsisisihan ko na hindi kita sinagot ngayong araw na ito. Baka bukas bigla kang magka-amnesia at kalimutan ako." Mahinang tumawa si Top. "Silly oh boy! Paano ako magkaka-amnesia? Laman ng utak mo ikaw lang. Maging sa pagtulog, mukha mo nakikita ko. Kung magka-amnesia man ako, makakalimutan kita, pero ang puso ay hinding-hindi nakakalimot. Tandaan mo iya." "At kapag nangyari iyan, araw-araw kong ipapaalala sa iyo na ako 'yong mahal mo? Mahal mo ba ako?"

Nang makalabas ako sa bahay, may humawak na lang bigla sa braso ko kaya mabilis akong umikot at susupalpalin ko sana ang mukha niya pero mabilis niyang nasangga ang kamay ko. Ang bilis niya! Shems! Si Architect Dela Cuesta pala! “P-pasensya na po. Akala ko, kalaban,” sabi ko. Hindi niya pa rin binibitawan ang kamay ko. "You have an amnesia, right?" tanong niya kaya hindi agad ako nakapagsalita. Nakatitig lang siya sa ‘kin at para akong malulunod habang nakikita ang halo-halo niyang emosyon sa mga mata. "Luna, I'm Sol. And I can help you to remember, everything. Please, come back. I miss you so much,” pagmamakaawa niya. Nagtutubig din bigla ang mga mata niya.

Ilang saglit pa ay nanubig din ang kanyang mga mata ngunit bakas ang pagpipigil niyang bumuhos iyon. "H-Hindi niya na po ako maalala dahil... m-may amnesia siya. Nagka-amnesia siya noong... n-naaksidente siya... nang iwan ko." Tuluyang nagsilandasan ang mga luha sa aking pisngi. Hindi ko na tiningnan si mama dahil sa hiya at guilt. "Ako ang may k-kasalanan, ma. Ako ang may kasalanan kaya n-nagka-amnesia siya. Hindi ko pa kinakausap ang mga m-magulang niya mula nang magkita kami ulit dahil... baka ilayo lang siya nang tuluyan sa akin. Mahal na mahal ko po si Amorah kaya... kahit sa malayo, kahit hindi maging kami, okay lang... Basta't makikita ko pa rin siya. B-Baka hindi k-ko na kakayanin pa

Malas lang nito dahil natuto na siya. "Bakit ka ba kasi nagmamadali? Sinabi naman na ng doktor na okay na si Fifth, e, at magpapagaling na lang siya." "Pero hindi tayo p'wedeng magpakampante na lang, Zoren. Paano kung bigla na lang bumalik ang alaala niya? Siguradong hindi siya matatahimik na mag-imbestiga sa nangyari." In fact, Zoren was right. Lately lang ay nagkaroon na nga ng malay si Fifth katulad nang sinabi sa kaniya ng neurosurgeon nito na si Dr. Arranguez. Pero ang labis na pinag-aalala niya ngayon ay kung hanggang kailan niya paninindigan ang kasinungalingan sa harap nito. Dahil na rin sa marami itong hindi natatandaan, especially si Rosette. Fifth is suffering transient global amn

Tapos ay kinuha ang piring ko sa mata. Tapos ay may narinig akong mahinang musika. Cause I took so much time to reset my life But in just one look, I'm back Forget that I could have anyone I like But now all I remember is what we had Nobody, nobody, nobody compares to you Somebody, somebody please help me get over you

Pero, kumurap-kurap siya upang hindi ito matuloy sa pagdaloy. "Soge na, inumin mo na ang gamot mo para makatulong sa iyong amnesia. Ibig kong bumalik na ang ala-ala mo. Ibig namin na bumakik na ang Alexander Blackwood sa aming buhay para maging panatag na ang aming kaisipan. Alex..I miss you and I love you..."

“Maybe we’re friends before. Who knows?” Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Ramdam niya ang pagpapaligoy-ligoy nito na para bang hindi ito interesadong sagutin ang kanyang mga katanungan. Mas lalo tuloy siyang naguguluhan. “I see,” she replied and sighed. “If you are though, I’m so sorry if I can’t remember you. I am suffering from amnesia and I couldn’t recall anyone from my past. If you are one of them, please let me know.”