5sos Amnesia Lyrics Novels & Stories

Dahan-dahan naman ako lumapit at tumigil sa kanyang harapan. “Bulag ka?” tanong ko at iginiwayway ang kamay ko sa kanyang mukha. “Yes. Anong nangyari sa’yo?” Huminga naman ako ng malalim. “May temporary amnesia ako. Nabangga kasi ang sasakyan ko ng isang truck wheeler. Almost six na-comatose. By the way may I know you? And the way call me, parang kilalang-kilala mo ako. Mga malapit sa buhay ko lang ang tumatawag sa akin na Dove.”

Quiscelle here-" Gun shots. All I hear were gunshots. Nangibabaw ang tunog ng mga putok ng baril sa sistema ko. I couldn't see anything but I heard everything. They are dying, they are slowly dying. "ROHESIA WAKE UP! IDIOTA, DO YOU KNOW WHAT TIME IS IT HUH?!" agad akong napabalikwas sa kinahihigaan ko at tinitigan si mommy. Agad kong ineksamina ang paligid. I am inside my room, at… walang masakit sa katawan ko. "Stop babbling something and get up Rohesia. You'll be late for your class, idiota." "Mi, did I go somewhere last night?"

For him, for the man I thought of never gonna hurt me. I want to forget you. I hope I could wake up tomorrow with no worries, tomorrow that I will no longer remember you, Trevor. I wish I could forget how I gave my whole stupid heart to you.

Hindi ako titigil sa pag-inom hanggang sa hindi ko makalimutan ang lahat ng sakit na nararamdaman ko. “So hindi mo na ako bibigyan ng isa pang shot, gano’n?” sabi ko habang nakataas ang isang kilay. “Don’t you know me?” Itinuro ko pa ang daliri sa sarili. Goodness! Akala ko ba kilala ako ng mga tao na taga rito? Ano nang nangyari? Nagka-amnesia ba sila kaya hindi na nila ako makilala?

dagdag nya sabay silay ng nakaka uyam na ngiti. "mayabang kalang, may pera ka nga hindi ka naman mahal ng taong mahal mo." ganti ni Veron sa ng iinis na boses. "well, maybe your right but then I think I must owe you big time coz I guess tama lang na si tadhana na ang pumutol ng walang ka kwenta kwentang relasyon nato, thanks to you any way for keeping my trash." "Tash please stop, let's fix this." tila maamong tupa na pakiusap sa kanya ni Devon.

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

tanong naman nito at saka lumapit ito sa kanya. Binulungan naman niya ito, na agad nagsalubong ang mga kilay nito. "Wag kang magpapahalata," wika niya kay Santos. Pagkatapos ay dahan-dahan na lumapit ito sa iba nilang mga kasamahan.

”, hindi makapaniwalang tanong nito na tila ba nalalagay siya sa alanganing sitwasyon. ‘’I don’t fucking who you are. Buzz off!”, malamig nitong tugon at sinundan na ang boss ni Liros. Oh great. Walang nakakaalam na ibang tao na ang kaharap niya at hindi na ang pinsan niya. Nagpakawala ng malalim na buntong-hininga si Liros. ‘’I forgot, nabaril ka nga pala sa ulo at baka iyon ang naging cause kung bakit may amnesia ka.”

Sumigaw ako dahil biglang naninikip ang aking dibdib. Hello, can you hear me? I'm in California dreaming about who we used to be When we were younger and free I've forgotten how it felt before the world fell at our feet There's such a difference between us And a million miles Hello from the other side I must've called a thousand times To tell you I'm sorry for everything that I've done But when I call, you never seem to be home Hello from the outside At least I can say that I've tried To tell you I'm sorry for breaking your heart

"Maybe it's because, that person was the only one in your mind during the accident. You've been thinking about her before and during the accident happened." Napaangat siya nang mukha sa tinuran ng doktor sa kanya. "W-what do you mean?" Nagkasalubong na ang kanyang mga kilay habang gulong-gulo naman ang kanyang isipan. "Kung sino 'yong taong nasa isip mo during the accident they are often the ones you forget." "Bakit hindi mo na ako naaalala? Bakit ako pa ang nakalimutan mo?"