روايات وقصص ضمن 6cyclemind Sandalan Lyrics

​Natahimik si Lucienn sandali. ​Alam niyang mali siya, kaya kumalma siya, lumuhod, kinuha ang kamay ni Caelith, at dahan-dahang hinaplos ito, "Caelith, kasalanan ko, huli na ako!" ​"Kumusta na ang pakiramdam mo ngayon? Masama pa rin ba ang pakiramdam mo?" Lubos na nadismaya si Caelith sa kanya.

I've become so numb, I can't feel you there I'm tired of being what you want me to be I've become so numb, I can't feel you there I'm tired of being what you want me to be Sandali kong inihinto ang aking kotse sa tabi. Sumandal ako at tumingala. The rain starts falling at nakadagdag pa iyon sa pagiging emosyonal ko ngayon. Pero syempre hindi ako nagpadaig sa emosyon ko. Muli kong pinaandar ang aking sasakyan kaso ayaw umandar. Kapag minamalas ka nga naman, oo!

Sa huling sandali, lalong bumigat ang paghinga ng lalaki bago nauwi sa isang mahinang ungol. “Sandra…” Ang pangalang iyon, na binanggit nang halos walang kamalayan, ay parang matalim na patalim na bumaon sa kanyang dibdib, dinudurog ang huling bakas ng kanyang panlilinlang sa sarili. Nang matapos ang lahat, naging ibang tao na naman si Lucien, na tila ang init kanina ay hindi kailanman nangyari.

singit ni Ruel Hindi makapaniwalang lumingon si Alyanna sa kanya, namumula ang kanyang mga mata. Sinasabi na ang mga magulang ang pinakamalakas na sandalan ng anak. Pero siya, “lakas” lang ang mayroon. Walang “sandalan”… Nag-atubili ang kanyang ina, saka nagngitngit. “Alyanna… tulungan mo na lang ang kapatid mo.”

Kundi para sabay kaming maglakad— pasulong. At habang palabas kami ng maliit na bakuran— may konting liwanag na sumalubong sa amin. Hindi maliwanag, hindi perpekto. Pero sapat. Sapat para makita ko—na kahit magulo ang mundo—may mga sandali pa rin na payapa. At ngayon—isa iyon sa mga sandaling hawak namin. ‎

Inalalayan naman ni Kuya Isaac si Lola Isadora, habang ang Lola naman ni Sandro ay inalalayan ng kapatid niyang si Vincent. Ilang sandali pa ay naramdaman kong hinawakan ni Sandro ang kamay ko at hinila ako patungo sa gitna. Hawak pa rin niya ang microphone at sa kabilang kamay niya ay naroon ang ilang piraso ng bulaklak. Nakangiti niyang inabot iyon sa akin. “Para sa akin talaga ito?” Tumango naman siya. Nakarinig pa kami ng hiwayan galing sa aming mga kaibigan kaya napasimangot ako.

"Hinahanap na niya ako. Please, take good care of yourself. Always. And I hope you find the right one for you. I'm not asking for forgiveness dahil alam kong walang kapatawaran 'tong ginawa ko sa 'yo. But I hope someday, mapagbabayaran ko rin ito. Maybe we had the right love at the wrong time...? Goodbye, Sandy." Ilang sandali pa ang lumipas na nanatili akong nakalugmok sa isang tabi. Daig ko pa ang batang inagawan ng laruan sa pag-iyak. Pinisil-pisil ko pa ang braso ko hoping na magigising ako sa isang panaginip. Pero nang masilip ko siyang naglalakad na ngang palayo ay natauhan ako. So he really did say goodbye. Goodbye for good.

ILANG sandali pa ay nakita na lamang ni Almary ang sariling nakatitig sa life size na salamin. "Is that beautiful lady is really me?" mahinang bulalas niya sabay turo sa sarili niyang repleksiyun. "Oo, day, ikaw iyan. Ang ganda-ganda mo talaga, wala talaga kaming panama sa iyo, ikaw na talaga!" bulalas ni Sha na nakatayo sa gilid niya. "Oo nga! Siguradong lalo maglalaway sa iyo si sir Cenon, ang seksi-seksi mo. Ano ang sekreto mo? I-share mo naman, auntie," hirit naman ni Sandra.

Ang isa-isa ang sandalan at pahinga ng bawat isa sa amin. “And then if you can remember. Keep smillin’, keep shinin’ Knowing you can always count on me for sure. That’s what friends are for. For good times and bad times. I’ll be on your side forever more. That’s what friends are for.” Hindi na kami makatugon sa pagkanta dahil mga hikbi na lamang ang tanging lumalabas sa mga bibig namin habang yakap ang isa’t-isa.

’ “Good luck on trying to win your Limnescate shares back.” “Ho-how did . . .” Namula agad ang mukha ni Sandra at hindi makapaniwala na alam niya kung ano ang sadya ng mga ito.