Crazy

HA! HA! HA! HA! HA! Cheerful sounds of laughter echoed inside the Xstacy club which is known to be one of the most exclusive and the most ᙭- rated clubs in Abuja. Here inside the club, Rich pot bellied men and handsome playboys enjoy themselves as they lavish and squander bundles of cash both in naira, dollars and pounds on strippers that dance n--kedly before them. While some of them were busy focusing on strippers, some were busy playing cards, while some were busy discussing shady business deals and some were discussing top government secrets. Here in the VIP lounge, Commissioner Badmus and some politicians discuss and argue amongst themsleves about a current government project that didn't sit well with either of them ; Badmus who was more disturbed showed his resentment towards the project. What is the project and made them not to have interest in it is what we are going to find out next...

I suffer from extreme mental illness. My sister, Ava Monroe, became a facial model to earn money for my expensive medical treatment. She was 5’3” tall but was noticed because of her beauty by a wealthy young man by the name of Dominic Pierce with a leg obsession. He imprisoned her. “This is the most beautiful face I’ve ever seen. If only your legs were a bit longer, I’d die with a smile.” Ava was forced to have leg-lengthening surgery. After the operation, her legs began to rot. Dominic found her disgusting and locked her in the basement. He tortured her until she died. I got kicked out of the mental health institute because I could not pay the medical fees. I found Dominic surrounded by beautiful women with long legs. “Those are the prettiest legs I’ve ever seen. If only your face were a little cuter, I’d die with a smile!” I pointed to the painting of Ava and scoffed, “What if I become her?”

Karena penyakit yang diderita sang Ibu, Riyan dengan sangat harus sering mengunjungi Ibunda di rumah sakit. Saat kepulangannya dari rumah sakit itu, perhatian Riyan teralihkan pada kamar nomor 8. Dari balik pintu ia melihat seorang gadis yang terbaring lemah dengan banyaknya selang di tubuh. Selain karena paras cantik yang dimiliki, saat pertama kali melihat Riyan merasa bahwa ia sudah menemukan jodohnya. Rumah sakit yang letaknya tidak jauh dari pusat kota itu, seorang pasien bernama Elina menarik hati Riyan. Orang-orang mengatakan bahwa kamar dengan nomor 8 tersebut tidak pernah digunakan lagi baik untuk sebagai kamar pasien maupun yang lain. Lantas, siapa gadis yang terbaring di kamar tersebut?

รักครั้งนี้เขาเสนอข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้เธอมา และรักครั้งนี้เขาก็เจ็บปวดไปมากเหมือนกันเมื่อต้องเสียเธอไป

เธอถูกส่งมาขัดดอกแทนเงินกู้ที่พ่อเลี้ยงของเธอกู้มา ทว่าชายเจ้าของเงินกูนั้นดันเป็นผู้มีอิทธิพล แถม เธอยังตกอยู่ในสถานะ นางบำเรอ!

แม่กับพ่อเลี้ยงของฉัน ให้ฉันมาอยู่บ้านหลังเดียวกับพี่ชายต่างพ่อต่างแม่! เพราะฉันพึ่งจะขึ้นปี 1 และมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนอยู่ก็ใกล้บ้านของเขา แถมเขาเป็นเจ้าของหอพักและผับชื่อดังในย่านนี้อีกด้วย

ความรู้สึกที่เก็บไว้ตลอด คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขา กลายเป็นคนแบบนี้ “ไอ้เลว” | “กูก็ไม่เคยบอกใครนะว่ากูเป็นคนดี” ความสัมพันธ์ที่ หวานแต่ไม่อม ขมแต่ไม่คาย

โอบกอดสตรีอื่น มิหนำซ้ำสตรีผู้นั้นยังตั้งครรภ์ แต่ท่านกลับมิยอมถอนหมั้นข้า ท่านกล้าเหยียบย่ำหัวใจของข้าเช่นนี้ อย่าหมายคืนดีเลย

لا تفتح الرسالة.. الفضول هنا هو اللعنة! ✉️🌑 ​"الرسالة أمانة.. والفضول لعنة.. من يفتح الورق، يفتح عينيه على ما لا يُحتمل." ​(يونس) ليس ساعي بريد عادياً، هو الوريث الوحيد لـ "البريد الآخر".. بريد لا يحمل فواتير أو خطابات غرام، بل يحمل وصايا الموتى وصرخات الأرواح التائهة. ​لكن ماذا تفعل حين تجد في صندوق "قبو الموتى" رسالة باسم حبيبتك التي دُفنت قبل ثلاثة أيام فقط؟ 🥀 ​هل تلتزم بالعهد؟ أم يقتلك الفضول فتمزق الحجاب بين عالمنا وعالمهم؟ يونس ارتكب الخطأ الأكبر.. والآن، "السر" بدأ يزحف في عروقه ليتحول هو نفسه إلى.. رسالة! ​رواية: ساعي بريدي للموتى 📖 قريباً.. هل أنت مستعد لفتح المظروف الرمادي؟ قريبا

Je m’appelle Freiya. Enfin… c’est le nom que je me suis choisi pour recommencer à zéro à New York. Mon vrai nom, lui, est resté enfermé derrière les barreaux de mon passé. Si je suis ici, c’est pour Cody. Mon frère. L’homme à qui je dois la vie. Après plusieurs années en prison, il vient enfin de retrouver la liberté… mais je sais que le monde qui l’attend dehors n’a rien oublié. Et je refuse de le voir replonger dans les magouilles qui l’ont détruit. Pour garder un œil sur lui et payer les dettes qu’il pourrait laisser derrière lui j’ai trouvé un travail chez Carter Corp. Ma règle est simple : survivre en silence. Être invisible. Pas d’amis. Pas d’attaches. Pas de vagues. Mais cette règle n’avait pas prévu Matt. Matt, mon binôme… le genre de mec qui attire les problèmes aussi facilement qu’il attire les regards. Regard sombre, sourire insolent, attitude provocante. Un vrai bad boy qui semble se moquer des règles autant que du danger. Il parle trop, se bat parfois, et cache derrière ses blagues un côté sombre que je devine sans vraiment le comprendre. Tout ce que je sais, c’est qu’il refuse de me laisser tranquille. À force d’insister et de me provoquer avec ce sourire qui semble lire à travers mes mensonges il réussit l’impossible : me convaincre d’assister au concert du groupe de ses amis. Je pensais juste m’accorder une pause. Une soirée pour oublier que je vis sous une fausse identité. Je ne savais pas dans quoi je m'engageais.