คู่หมั้นอย่าหมายหวนคืน

คู่หมั้นอย่าหมายหวนคืน

last updateLast Updated : 2025-06-28
By:  moonlight -miniCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
5.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

โอบกอดสตรีอื่น มิหนำซ้ำสตรีผู้นั้นยังตั้งครรภ์ แต่ท่านกลับมิยอมถอนหมั้นข้า ท่านกล้าเหยียบย่ำหัวใจของข้าเช่นนี้ อย่าหมายคืนดีเลย

View More

Chapter 1

บทนำ

Inside a private room overlooking the arena, a young man stood silently behind a wall of glass.

Below him, the stadium was already packed. Wealthy patrons filled the seats, their voices blending into a restless roar as they waited for the match to begin.

This was not a basketball arena.

Nor was it meant for professional boxing.

This place existed for something far darker.

An illegal underground ring where fights did not end with knockouts or referee counts. Victory came only when one fighter could no longer stand or breathe.

Most of the audience consisted of powerful figures, businessmen, gang leaders, mafia representatives, and members of underground syndicates. Money flowed as freely as blood in this place.

The young man watched calmly from the safety of the lounge, a glass of wine resting loosely in his hand as guests continued to arrive below.

Then his gaze stopped.

A young woman entered the arena alongside a middle-aged man and another younger escort. Fear was unmistakable on her face. Her steps were hesitant, her eyes searching the unfamiliar surroundings as if looking for escape.

The man followed them with quiet interest.

He watched as the two escorts approached a businessman dressed in an expensive suit. The man inspected the girl openly, lifting her chin with his fingers before smiling in satisfaction.

The young man’s grip around his wine glass tightened slightly.

“What do we have for tonight’s match?” he asked without taking his eyes off the scene.

Another man in a suit stepped beside him respectfully.

“Mr. Valdez wants to recover from his previous loss,” the assistant replied.

“Does he still have money left to bet?” the young man asked calmly. “I heard he already lost all his properties.”

“Not money this time, boss.”

The assistant glanced toward the businessman below.

“He’s offering his daughter as collateral. And he requested the Boxing King to fight under his name.”

The young man’s expression barely changed, but his eyes sharpened.

Daughter?

He continued watching the trembling girl as she was guided toward a seat near the ring.

“He’s that desperate to win back what he lost?” he asked.

“He has nothing left to lose.”

The young man finally turned his head slightly.

“You said, daughter. Everyone knows Valdez doesn’t have one.”

“He recently registered a girl under his family name. The council approved it, so the Boxing King is allowed to represent him.”

Silence filled the room.

Below, the businessman placed an arm around the girl’s shoulders, guiding her possessively toward the front-row seats.

The young man slowly swirled the wine in his glass.

“Daughter, I see,” he murmured.

“Your decision, boss?” the assistant asked carefully.

After a brief pause, the young man smiled faintly, a smile that carried no warmth.

“Arrange for the Boxing King to fight under Mr. Valdez.”

The assistant hesitated. “Are you sure?”

“It’s fine,” the young man replied, eyes never leaving the frightened girl. “I know exactly what to do with him.”

 As ordered, the undefeated champion known as the Boxing King entered the ring that night as Mr. Valdez’s representative.

He was the undisputed ruler of underground boxing, a fighter no one had ever defeated. Wealthy patrons competed fiercely just for the chance to hire him, but only those with immense fortunes could afford his price.

Tonight, however, a single girl had convinced the council to grant Valdez that privilege.

The first two matches ended quickly.

Victory after victory pushed Valdez into visible excitement as enormous sums of money accumulated under his name. If he won the next fight, fifty million would be his.

The number flashed brightly across the massive screen above the arena.

The crowd buzzed with anticipation.

Then suddenly. A new bid appeared.

100 million.

Gasps spread across the arena like wildfire. No one had ever dared challenge the undefeated champion at such a price.

Whispers erupted everywhere as spectators searched for the identity of the person bold or reckless enough to oppose the Boxing King.

And somewhere above them, behind the glass wall, the young man finally smiled.

The entire arena fell silent the moment a young man in a simple polo shirt — sleeves rolled neatly to his elbows began walking toward the ring.

The laughter and conversations faded one by one, replaced by confusion and curiosity.

Mr. Valdez, who had been smiling triumphantly moments ago, suddenly froze. The smile vanished from his face as he abruptly stood up, eyes widening at the sight of the approaching figure.

The spectators followed his gaze, whispering among themselves in disbelief.

Who was this man?

Seated between Mr. Valdez and the two men accompanying her, the young woman looked up in shock.

She recognized him.

“Are you sure you want to do this?” the assistant asked quietly as the young man climbed the steps toward the ring.

The young man gave no reply. He simply stepped through the ropes.

The moment he entered, loud laughter erupted throughout the arena. Mockery echoed from every corner as the crowd compared his lean frame to the massive, undefeated champion waiting inside.

The young man ignored them completely.

His gaze rested briefly on the Boxing Champion before shifting toward Mr. Valdez and finally to the girl, whose expression was frozen in disbelief.

The champion smirked.

“Are you certain about this?” the boxer said, cracking his knuckles. “You know I’m undefeated. You saw what happened to my last two opponents. They could barely walk out alive.”

Mr. Valdez scoffed loudly.

“Are you really going to waste that much money?” he asked. “Don’t you have anything better to do with your fortune?”

The young man smiled faintly.

“I have plenty to spare,” he replied calmly. “The real question is… you. What else do you still have left to offer?”

Mr. Valdez burst into laughter.

“Didn’t you hear earlier?” he said arrogantly. “I’m willing to give the girl.”

He grabbed the young woman’s arm and forced her to stand.

“You can see it yourself. She’s young, beautiful, untouched. Any man would want her.” His grin widened. “I’m sure that includes you. That’s probably why you bid such a ridiculous amount.”

The young man’s expression did not change.

“I bet even the new Head of the De Luna Syndicate would fight for her,” Valdez continued mockingly. “They say he likes young girls, enjoys destroying their innocence until death becomes their only escape.”

A quiet hum escaped the young man.

“You speak as if this new head is an absolute lunatic.”

His eyes shifted to the girl. When their gazes met, she quickly looked away.

“He’s called the Young Tiger of the De Luna Syndicate,” Valdez went on. “Mysterious. Ruthless. Even crueler than his predecessor.”

“You seem to know quite a lot about him,” the young man said mildly. “Do you know him personally?”

“Of course not,” Valdez snorted. “No one has ever seen that elusive psycho.”

He waved dismissively.

“But this isn’t about him. I’ll ask you again whether you are really willing to throw away that much money. Look at you. Compared to my champion, you’ll be devoured whole.”

“I appreciate your concern,” the young man replied calmly. “But size has never been an accurate measure of strength.”

He stepped closer, voice lowering slightly.

“How about this… If you win, you keep the girl, the hundred million, and your life.”

A pause followed. “But if I win, I take everything.”

His eyes hardened. “Even your pathetic little life.”

Mr. Valdez’s jaw tightened. Irritation flickered across his face. He didn’t know this young man, and that ignorance unsettled him more than the challenge itself.

“What do you say?” the young man asked.

Silence.

Valdez hesitated, clearly calculating his losses. Another defeat would leave him with nothing.

The young man tilted his head slightly.

“What’s wrong? Are you afraid now? Your champion is undefeated. Compared to him, I should be easy to kill. You said it yourself, the size difference alone guarantees your victory.”

Valdez narrowed his eyes.

“Why are you doing this?”

The young man shrugged lightly.

“I was dying of boredom watching these fights,” he said. “A death match should be thrilling, don’t you think?”

His gaze drifted toward the girl again.

“And betting your daughter’s life, now that’s interesting. I want to see how far you’re willing to go.”

He smiled faintly.

“Besides, I have more money than I know what to do with. I’m starting to enjoy this game, assuming you still want to play. You’ve already won fifty million. You could walk away now. Your daughter would remain safe.”

“Oh, please,” Valdez sneered. “Spare me the drama. A boy like you simply needs a proper beating to learn his place.”

“You think so?” the young man replied softly. “Then educate me.”

“You will learn soon enough,” Valdez said coldly as he sat back down, pulling the girl harshly into her seat. “Just hope your parents won’t cry over the hundred million you’re about to waste.”

The young man chuckled.

“Don’t worry,” he said. “I built my own fortune.”

He turned toward the girl once more.

She looked back at him hesitantly.

His eyes were cold, unbearably cold.

And beneath that coldness, she sensed anger.

An anger she did not understand.

An anger she did not know was meant for her or for the man beside her.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
บทนำ
บทนำนางหมั้นหมายกับคนรักมาถึงสามปี แต่เพราะถูกครอบครัวของอีกฝ่ายกีดกัน เพราะฐานะระหว่างเขากับนางแตกต่างกัน เขาเป็นถึงบุตรชายคนเล็กของคหบดีที่รวยที่สุดของแคว้น ส่วนนางเป็นเพียงบุตรสาวคนขายหมูในตลาด ด้วยความรัก คู่หมั้นของนางหวังจะใช้ผลงานของตนแลกกับการแต่งงานกับนางเข้าบ้าน ครอบครัวของเขาจึงให้เขาเดินทางไปยังแคว้นฉงชิ่งเพื่อสร้างฐานการค้าใหม่ หากประสบผลสำเร็จจะยอมให้แต่งงานกันนางซึ่งรอด้วยความหวัง เฝ้ารอเพียงแต่เขา จนเมื่อมีข่าวว่าแคว้นฉงชิ่งมีโรคระบาด ด้วยความเป็นห่วงคนรัก นางจึงรีบเดินทางไปหาเขาโดยมิได้แจ้งข่าวล่วงหน้าสามปีแห่งความรักและคำสัญญา ดูเหมือนจะเป็นเพียงภาพลวงตาที่ทำให้นางเฝ้ารอคอยด้วยความหวังและศรัทธาในคนที่ตนรัก ทว่าความจริงที่ปรากฏกลับทำลายทุกอย่างในหัวใจของนางจนแตกสลายผู้ใดจะคิดว่าคนที่เขียนจดหมายส่งให้นางทุกเดือนตลอดสามปี บอกรัก และให้นางรอ กลับยืนโอบกอดสตรีท้องโตด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้ติดโรดระบาดอย่างที่นางนึกกังวล เขาโอบกอดสตรีท้องโตด้วยแววตาอ่อนโยนและสายตาที่เคยมองนางอย่างรักใคร่กลับเต็มไปด้วยความเฉยเมยการมีอนุ หรือมีภรรยามากกว่าหนึ่งในสังคมนี้เป็นเรื่องปกติ แต่เป็
Read more
บทที่ 1 รอคอย
บทที่ 1 รอคอย ย้อนกลับไปเมื่อเกือบเดือนเศษลี่ถังตื่นมาตั้งแต่ยามยามอิ๋นเพื่อช่วยงานในร้าน นางเป็นบุตรสาวคนเล็กของลี่เจียง บิดาของนางเปิดเขียงขายหมู หรือจะเรียกว่าโรงเชือดก็ไม่ผิด เพราะจะซื้อเป็นจินก็ขาย จะซื้อเป็นชั่งก็ได้ หรืออยากจะซื้อยกทั้งตัว บิดาของนางก็นำไปส่งถึงจวน“พี่ใหญ่ วันนี้ต้องไปส่งที่จวนสกุลมู่” นางชะโงกหน้าเข้าไปยังห้องแล่เนื้อที่มีคนงานกำลังใช้มีดแบ่งเนื้อออกเป็นส่วน ๆ โดยมีบิดายืนสั่งงาน และพี่ชายของนางกำลังลงมือช่วยคนงานทำงานอยู่อย่างขะมักเขม้น“คราวนี้สั่งกี่ตัวล่ะ” ลี่เจียงหันมาถามบุตรสาว“สามตัวเจ้าค่ะ เห็นท่านป้าบอกว่าจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับคณะขนส่งสินค้าที่กลับมาจากเมืองฉงชิ่ง” นางตอบกลับด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก แต่คนเป็นบิดามีหรือจะไม่รู้ว่าคนที่เลี้ยงมากับมือตั้งแต่แรกคลอด ลึก ๆ แล้วรู้สึกเช่นไร แต่ด้วยความเป็นบุรุษมือเปื้อนเลือด ใช้เพียงแรงงานแลกเงินเพื่อมาเลี้ยงดูบุตรชายและบุตรสาวเพียงลำพัง นิสัยจึงแข็งกระด้างปากหนัก ทำเพียงพยักหน้าตอบรับคำของบุตรสาวลี่ถังยืนมองบิดาและพี่ชายขะมักเขม้นกับการจัดเตรียมเนื้อหมูที่ต้องส่งไปยังจวนสกุลมู่ นางเติบโตมากับกลิ่นคาวเล
Read more
บทที่ 2 แตกสลาย
บทที่ 2 แตกสลาย ลี่ถังเดินออกมาจากจวนของมู่เฉิน หญิงสาวมองแทบไม่เห็นหนทางข้างหน้าเพราะม่านน้ำตาบดบังทุกสิ่ง ยิ่งก้าวเท้าเดินออกมาไกลเท่าไรดวงใจก็ยิ่งหนักอึ้ง ริมฝีปากก็ไม่อาจเอ่ยอะไรออกมาได้อีกเท้าเรียวกำลังก้าวเดินไปยังรถม้ารับจ้างตรงหน้า ความคิดเดียวที่อยู่ในหัวของลี่ถังในตอนนี้คือกลับบ้านให้เร็วที่สุด หนีให้ไกลจากที่แห่งนี้และชายคนนั้น คนที่ทำให้หัวใจของนางต้องแตกสลายลมฤดูหนาวพัดโชยผ่านตรอกแคบของเมืองฉงชิ่ง เสียงฝีเท้าของหญิงสาวที่เร่งเดินฝ่าลมหนาวไปข้างหน้าแผ่วเบาแต่หนักแน่น นางมิได้หันกลับไปมองเบื้องหลังแม้แต่น้อย ราวกับกลัวว่าหากเผลอเหลียวหลัง น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้อาจไหลรินออกมามือของนางกำแน่นจนเล็บจิกลงไปในฝ่ามือ หากเป็นเมื่อก่อนเพียงแค่ได้รับจดหมายของเขา หัวใจของนางก็พองโตไปด้วยความหวัง แต่บัดนี้ทุกสิ่งทุกอย่างพังทลายลงต่อหน้าต่อตา นางเพิ่งเข้าใจว่า… ความรักที่นางเฝ้าทะนุถนอมนั้น เป็นเพียงภาพลวงตาที่อีกฝ่ายวาดขึ้นเพื่อให้นางหลงเชื่อนางจะไม่อ่อนแอให้ใครเห็น โดยเฉพาะบุรุษคนนั้น ที่แม้แต่ความเสียใจหรือสำนึกเพียงเสี้ยวเดียวก็ไม่มอบให้นางแต่จู่ ๆ หญิงสาวก็รู้สึกได้ถึงแรงฉ
Read more
บทที่ 3 ความทรงจำที่หายไป
บทที่ 3 ความทรงจำที่หายไป แม้จะได้ฟังคำของพ่อบ้านแล้วแต่มู่เฉินก็ยังนึกอะไรไม่ออกอยู่ดี เขาขมวดคิ้วแน่นและเมื่อยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว พ่อบ้านจึงรีบเอ่ยขัด“นายท่านอย่าได้กังวล และอย่าเพิ่งคิดมาก ข้าจะเร่งตามท่านหมอมาดูอาการ แต่เรื่องนี้ไม่ควรแพร่งพรายออกไปเพราะอาจส่งผลต่อกิจการการค้าที่เพิ่งเริ่มต้น ขอให้นายท่านทำตัวนิ่ง ๆ เข้าไว้ ข้าจะจัดการทุกอย่างให้เอง”มู่เฉินพยักหน้า ตอนนี้เขารู้ว่าตนคือใครและทำอะไร แต่เขากลับนึกหรือจำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่นิด ถึงกระนั้นคำของพ่อบ้านเขาก็เข้าใจ บางทีความทรงจำของเขาอาจจะไม่ได้หายไปเสียหมด “หากมีเรื่องใดที่ข้าควรรู้ เจ้าก็ช่วยบอกข้าทีแล้วกัน” เพราะอีกฝ่ายดูเอาใจใส่ เขาเลยคิดว่าคงเชื่อใจได้ หารู้ไม่ นั่นคือความผิดมหันต์ปัจจุบันในเรือนพักรับรอง ลี่ถังนั่งกระวนกระวายใจอยู่ในห้องพักของตน ไม่นานนักประตูก็เปิดออกพร้อมพ่อบ้านและสตรีคนนั้นที่ตั้งครรภ์กับคู่หมายของนาง “นายท่านให้แม่นางพักที่นี่ นายหญิงเลยตามมาดูแลแม่นางด้วยตัวเองกลัวว่าจะมีอะไรไม่เรียบร้อย” ลี่ถังกัดปาก นายหญิงเช่นนั้นหรือ ดวงตาสวยสั่นระริกเมื่อได้ยินคำนั้น“หากแม่นางต้องการอะไรก็บอกได้” แม
Read more
บทที่ 4 กักขัง
บทที่ 4 กักขัง ทุกวันพ่อบ้านจะต้องนำบัญชีการค้าของกิจการมาให้มู่เฉินตรวจสอบ ถึงจำเรื่องราวไม่ได้แต่สัญชาตญาณด้านการค้าของชายหนุ่มยังคงเฉียบแหลม การตรวจสอบบัญชีจึงยังเป็นหน้าที่ของเขา วันนี้ก็เช่นกัน พ่อบ้านเข้ามาในห้องของชายหนุ่มพร้อมกับบันทึกบัญชีเล่มหนาพวกเขาพูดคุยกับเกี่ยวกับกิจการและเรื่องต่าง ๆ ในเรือน จนมู่เฉินถามว่าลี่ถังเป็นอย่างไร พ่อบ้านจึงตัดสินใจพูดสิ่งที่อยู่ในใจตน “นายท่าน ข้ามีเรื่องจะต้องขอพูด…”มู่เฉินละสายตาจากตัวเลขในบันทึกบัญชีแล้วหันไปมองพ่อบ้านของตน พ่อบ้านลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมา “ข้าคิดว่าการขังแม่นางลี่ถังไว้ในจวนเช่นนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องดี หากเรื่องล่วงรู้ไปถึงเมืองหลวงอาจจะเป็นเรื่องใหญ่ นายท่านควรปล่อยให้นางกลับไป”มู่เฉินได้ยินก็หายใจแรง เขาแสร้งทำเป็นสนใจบันทึกบัญชีตรงหน้าและไม่สนคำพูดของพ่อบ้านพ่อบ้านอดรู้สึกกังวลไม่ได้ ช่วงนี้นายท่านของเขาเชื่อฟังเขามาตลอดแทบทุกเรื่อง แต่ตั้งแต่หญิงสาวปรากฏตัว นายท่านก็ทำอะไรตามใจตัวเองและยังแสดงท่าทางดื้อดึงผิดปกติ“ไหน ๆ นางก็อยู่ที่นี่แล้ว ถือโอกาสตอนนี้ยกเลิกสัญญาหมั้นหมายกับสตรีมากรักอย่างนาง และแต่งกับแม่
Read more
บทที่ 5 เกลียดกันเท่าไร ก็ยิ่งหนีไปไม่ได้
บทที่ 5 เกลียดกันเท่าไร ก็ยิ่งหนีไปไม่ได้"ช่วงนี้นายท่านช่างอ่อนโยนกับซูปี้เหลือเกิน" เสียงสาวใช้ดังแว่วเข้าหูลี่ถังแต่หญิงสาวก็มิได้เอ่ยอะไร "พวกเราต้องทำดี ๆ กับนางเอาไว้นะ นายท่านรักใคร่เอ็นดูนางเช่นนี้ อีกไม่นานต้องแต่งนางแล้วยกให้เป็นฮูหยินแน่ ๆ วาสนานี่นะแข่งกันไม่ได้จริง ๆ" มิใช่ว่าไม่เห็นลี่ถังอยู่ตรงนั้น แต่สาวใช้ทั้งสองเลือกจะคุยและเหลือบมองมาที่นางอย่างตั้งใจเดิมทีตอนซูปี้ท้องโตขึ้นมา พวกนางก็ไม่รู้ว่าผู้ใดคือบิดาของเด็กในท้องเพราะซูปี้ไม่มีคนรัก อีกทั้งนายท่านและพ่อบ้านก็มิได้ตำหนิใด ๆ ที่ซูปี้ทำเรื่องน่าอับอายภายในจวน แต่ทุกสิ่งไขกระจ่างหลังจากที่นายท่านฟื้นจากโรดระบาด แท้จริงแล้วเด็กในท้องของซูปี้เป็นสายเลือดคนสกุลมู่นั่นเองทั้งสองสาวได้รับหน้าที่ยกอาหารมาที่เรือนรับรองนี้ หากไม่ได้ตั้งใจจะพูดให้แขกอย่างนางฟัง จะพูดให้ใครได้ยินได้อีก ลี่ถังเม้มปากแน่น พลางก้มหน้ากินอาหารตรงหน้า หัวใจของนางราวกับถูกบีบจนแตกสลาย นางไม่เข้าใจว่ามู่เฉินโกรธเกลียดนางเพราะเหตุใด ถึงต้องขังนางเอาไว้ให้เจอกับเรื่องเช่นนี้ตอนแรกนางคิดว่าอีกฝ่ายขังนางเอาไว้เพราะกลัวว่านางจะกลับไปพูดเรื่องถอน
Read more
บทที่ 6 แสร้งป่วย
บทที่ 6 แสร้งป่วย สาวใช้อีกคนวางถาดอาหารแล้วรีบตรงเข้ามาเขย่าร่างของลี่ถังแต่ผลที่ได้ก็คือนิ่งเฉยเช่นกัน "เจ้าเป็นอะไรไป แม่นางลี่ถัง ไม่ได้การแล้ว ข้าจะไปบอกท่านพ่อบ้าน" สาวใช้คนแรกลนลานวิ่งออกไป ส่วนอีกคนก็ยื่นมือไปแตะหน้าผากของหญิงสาวที่นอนอยู่ มันไม่ได้ร้อนแต่มันกลับเย็นผิดปกติและยังมีเหงื่อซึมนางเร่งไปตักน้ำร้อนมาเช็ดหน้าให้อีกฝ่าย หากนายท่านรู้ว่านางละเลยไม่ได้ดูแลอะไรเลยแขกของนายท่าน นางอาจจะโดนลงโทษเอาได้ อีกด้านสาวใช้คนแรกก็เร่งไปบอกพ่อบ้านที่กำลังคุยกับมู่เฉิน"ท่านพ่อบ้านเจ้าคะ แม่นาง แม่นางลี่ถังที่อยู่ในเรือนรับรองไม่สบายเจ้าค่ะ" นางพูดพร้อมกับหอบหายใจเมื่อมาถึงพ่อบ้านที่กำลังพูดคุยเรื่องงานกับเจ้านายของจวนชะงักและเหลือบมองไปที่มู่เฉิน เขากัดริมฝีปากตนเองน้อย ๆ อย่างไม่พอใจ ที่มู่เฉินวางทุกอย่างในมือแล้วลุกเดินออกไปทันทีพ่อบ้านหันไปมองหน้าสาวใช้อย่างคาดโทษก่อนจะเดินตามเจ้านายออกไป มู่เฉินเร่งเดินไปยังเรือนรับรองทันทีที่ได้ยินว่าลี่ถังไม่สบาย เขาไม่รู้ตัว ร่างกายของเขาเป็นไปเช่นนี้เอง ทั้ง ๆ ที่ใจเขาบอกให้ไม่สนใจนาง วันก่อนก็เช่นกัน แม้จะมีคนมากมายแต่สายตาของเขาก็ดัน
Read more
บทที่ 7 หูเบา
บทที่ 7 หูเบา “วันนี้เจ้ารู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง”“ปกติดีเจ้าค่ะ” “ลมหนาวเช่นนี้ เจ้าต้องระวังสุขภาพให้มาก”“เจ้าค่ะ”“อยากกินอะไรพิเศษก็บอกกับสาวใช้ให้ไปซื้อ” ยิ่งฟังน้ำตาก็ยิ่งไหลออกมา ตั้งแต่วันแรกที่นางได้ยินคำเหล่านี้ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ต่างกับการกระทำของมู่เฉินที่มีต่อนาง มันเปลี่ยนไปหมด หญิงสาวได้แต่ยืนฟังอยู่หลังหน้าต่างที่ถูกไม้ตีปิดเอาไว้ มีเพียงช่องลอดมองได้นิดหน่อย แต่ตัวผ่านไม่ได้ แต่ละวันผ่านไปด้วยความเจ็บปวดและชินชาที่ค่อย ๆ เกาะกินหัวใจจนมันเริ่มไร้ความรู้สึก ลี่ถังพยายามปลอบใจตัวเองแต่ก็ไม่มีถ้อยคำดี ๆ ที่จะทำให้รู้สึกสบายใจได้ แม้แต่เรื่องออกจากที่นี่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้ออกไป เพราะทุกครั้งที่คิดจะหนี นางก็จบลงด้วยการกลับมาอยู่ในเรือนนี้พร้อมกับการป้องกันที่มากขึ้น ในเมื่อไม่มีใจแล้วจะรั้งเอาไว้ทำไม หญิงสาวคิดแล้วก็เผลอลืมไปว่าเขาขังนางเอาไว้ไม่ใช่เพราะรั้งนาง แต่กังวลว่านางจะทำเรื่องให้เขาเดือดร้อน น้ำตาใสไหลออกมาอีกหยดก่อนที่ร่างสวยจะทรุดลงไปนั่งร้องไห้กับพื้น นางจะร้องเป็นครั้งสุดท้าย ลี่ถังคิด ครั้งสุดท้าย...ลี่ถังยืนนิ่งอยู่ที่หน้าต่างบานเดิม เสียงคนทั
Read more
บทที่ 8 หาทางหนี
บทที่ 8 หาทางหนี ลี่ถังเองก็คิดไม่ต่างกัน นางเองก็คิดว่าไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายไร้เยื่อขาดไยเช่นนี้นางควรรีบทำทุกอย่างให้จบ แม้จะถูกขังแต่หากอีกฝ่ายไม่เอาเชือกมามัดมือนางไว้ ลี่ถังก็ยังพยายามหาทางออกจากจวนนี้ทุกวันนางเคยคิดจะว่ายน้ำออกไป แต่น่าเสียดาย นางว่ายน้ำไม่แข็งขนาดนั้น จึงไม่สามารถว่ายผ่านบึงบัวขนาดใหญ่ด้านหลังจวนไปได้ อีกอย่างยามนี้ก็หนาว หากลงน้ำคงได้ไข้แม้จะลองใช้สารพัดวิธี แต่ไม่ว่าจะเดินไปทางใดก็ถูกเฝ้าจับตาไว้หมด และสุดท้ายก็ถูกลากกลับมาที่เรือนรับรองที่แปรเปลี่ยนเป็นห้องขัง แต่วันนี้ขณะหญิงสาวมาตักน้ำที่บ่อน้ำเก่าหลังเรือน สายตาก็เหลือบไปเห็นกิ่งต้นไม้ใหญ่ด้านบน คงเพราะก่อนหน้านางเอาแต่ก้มหน้าก้มตาจึงไม่ทันสังเกตเห็น แม้โคนต้นไม้นี้น่าจะอยู่ด้านนอกกำแพง แต่หากนางขึ้นไปบนกิ่งใหญ่นี่ได้ นางอาจจะใช้มันผ่านไปทางหลังคาและออกหลังกำแพงจวนไปได้ “แล้วจะขึ้นไปอย่างไรเล่า” หญิงสาวพึมพำกับตนเอง นางไม่อาจปีนขึ้นจากพื้นได้ แต่หากปีนขึ้นจากหลังคาบ่อน้ำก็อาจจะพอเป็นไปได้ หัวใจของลี่ถังเต้นแรง นี่อาจเป็นโอกาสเดียวของนาง หญิงสาวไม่ลังเลแม้แต่น้อย นางรีบสำรวจหาหนทางที่จะข
Read more
บทที่ 9 บ่อน้ำร้าง
บทที่ 9 บ่อน้ำร้าง ตูม!!ลี่ถังกรีดร้องออกมา แต่เสียงขาดหายไปกลางอากาศ ร่างของนางเสียหลักและร่วงลงสู่ความมืดมิดน้ำเย็นเฉียบทะลักเข้าปากและจมูก นางพยายามตะเกียกตะกายขึ้นเหนือน้ำ แต่ความลื่นของตะไคร่ทำให้นางจับขอบบ่อไม่ได้เลย“ช่วยด้วย!” นางพยายามร้อง แต่เสียงสะท้อนอยู่เพียงในความเงียบงันเหนือปากบ่อ เงาหนึ่งปรากฏขึ้น เสียงฝีเท้าเบา ๆ ค่อย ๆ ถอยออกไป ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับคืนสู่ความสงัดไม่มีใครอยู่ที่นั่น ไม่มีผู้ใดรู้ว่านางถูกผลักลงมาน้ำเย็นเยียบราวกับจะดูดกลืนสติของนางไปทุกขณะไม่!นางกัดฟัน พยายามยันตัวเองขึ้น ทว่าพลังของนางค่อย ๆ ลดลงทุกขณะขณะที่สติเริ่มเลือนราง มีเพียงความคิดเดียวที่หลงเหลืออยู่ในใจของนางข้ายังไม่อยากตาย… ท่านพ่อ…พี่ใหญ่ความหนาวเย็นกัดกินไปถึงกระดูก นางพยายามตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำ แต่กำแพงหินของบ่อร้างทั้งสูงและลื่น ตะไคร่น้ำจับแน่นทำให้ไม่สามารถปีนขึ้นไปได้มือของนางสั่นระริก ร่างกายเปียกโชกและชาดิกไปหมด เสียงร้องขอความช่วยเหลือเมื่อครู่กลืนหายไปในความมืดมิด ไม่มีแม้เสียงฝีเท้าของผู้ใดเดินผ่านลมหายใจของนางเริ่มติดขัด เสื้อผ้าเปียกชุ่มทำให้ร่างกายหนักขึ้นเรื
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status