Novel & Cerita A Darker Shade Of Magic

“And so fucking reckless.” “I’m yours for tonight,” I gasped, my hands frantically unbuttoning his shirt. I wanted to see him. I wanted to feel him. “Just for tonight.” He pulled back just enough to look me in the eye. His expression was unreadable, a mixture of obsession and something that looked almost like regret. “Careful what you wish for, little girl. Once the Shadow claims something, he rarely lets it go.” But I wasn't listening to warnings anymore. I was listening to the sound of his breath, the heat of his skin, and the promise of a night that would burn the "Good Elena" to ashes.

“We meet again.” --- DAMIEN’S POV I stepped closer, protective, but she raised a hand — her silent signal to let her handle it. “Lucien,” she said, her voice steady. “I should have known you’d crawl out of the dark eventually.” He smiled, predator-like. “The dark is where the real power lives. You’ll learn that. Again.” --- CASSANDRA’S POV I met his gaze without flinching. “Last time, you underestimated me. This time, that mistake will cost you everything.”

Chapter 175 - It's a miracle! Matagal akong nakalugmok sa sementong sahig na marumi at malamig. Tahimik na naman ang paligid. Baka natutulog si Michelle at ang mga kidnappers. Sa aking pagkakalugmok kung saan nag-aagaw ang antok at kamalayan ko ay nakita ko ang walang malay kong katawan na puro dugo. Nakita ko rin si James at Kuya Phillip na luhaan gayun din si JJ na panay ang sigaw ng Mommy at umiiyak! Ano ito? Nag-out of body ako? Ayaw ko ng ganito! Diyos ko, ibalik mo po ako sa kanila! Kailangan kong mabuhay para sa mag-ama ko!

sabay-sabay nilang sagot. Oh right! I knew it! A jerk will alwasy be a jerk! Hindi sumagot si Craig. Hindi man lang kinontra. Sino kaya ang karelasyon niya ngayon? Urgh! Wala ka ng dapat pakialam pa doon, girl! Lumapit na si Dark sa amin. "This is Xandria..." Nagtaas ng kilay ang lalake. Para bang kilala niya ako?

matigas na sabi nito. Hinampas ng isang tauhan ni Nadivar ang batok ni Sadam kaya nawalan ito ng malay. Mabilis ang bawat kilos nila na para bang sanay na sila sa ganitong trabaho. Walang tunog ang bawat yapak nila na animo'y isang ninja. Bigla na lang silang naglaho sa aming harapan na parang multo. This is not the life that I wanted. It suffocates me a lot seeing cruelty. I wanted to run as fast as I could, but does running away change everything?

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

Tinadyakan siya kung sino man ang nasa loob ng kwarto niya ng hindi niya pa nakikita. Nagkabagsakan ang mga gamit niya sa sahig at gumawa ng malakas na ingay ito. Hindi na makalaban si Jeopardy pakiramdam niya sa kanyang sarili para siyang nabalian ng maraming tadyang sa kanyang katawan. Hindi niya kasi magawang lumaban ng panay iwas ng kalaban niya sa mga ambang suntok niya naiiwasan agad ito.

Maraming salamat po sa lahat ng sumubaybay sa unang serye ng Dark Secret Series. Sana po ay suportahan at basahin n'yo rin ang ikalawang serye nito na pinamagatang The Mafia's Prized Possession. Mababasa at makikita na rin po ito sa goodnovel app. Maraming salamat po ulit at magkita-kita tayong muli sa susunod na kabanata.

And they don't have that smoke thing under their feet. Though shadow wraiths can't run that fast, too. Gumagamit lang sila ng spells para maglaho at magteleport but them, para silang bampira kung tumakbo. Déjà vu. Parang nangyari na 'to noon. Tumatakbo raw ako noon sa loob din ng gubat habang may humahabol sa akin na naka-cloak. And they were pouring me acid liquids that burns me to death until I don't know what happened next.

Callea POV, Alas dyes ng umaga. Pumunta ako sa madilim na kakahuyan. Nakadress ako na kulay asul at nakasapatos dahil baka masugatan na naman ang paa ko ng huling punta ko dito na kasama si Lero kaya sapatos ang sinuot ko. Hinahanap ko ang aking munting kaibigan, nagbakasakali dito siya sa madilim na kakahuyan na ito. Nakasuot ako ng kwentas na may gintong pendant na susi pero hindi yun ang mahiwagang kwentas. May suot din akong hikaw at bracelet na kulay ginto.