Novel & Cerita A Letter To A Friend

Ito ang naisip kong plano para hindi makapunta ng presinto ngayon, para hindi pilitin ni Dad, at para maka-bonding din ang friends ko na ilang araw ko nang hindi masyadong nakakasama. Tiyak na kung nasa kuwarto ako ngayon ay kakaladkarin lang ako ni Dad. At ayokong mangyari ’yon. Nag-iwan na lang ako ng sulat sa kama para ipaalam na magre-relax lang ako together with friends dahil napagod ako nang husto sa activity namin kahapon, at dapat akong intindihin ni Guevarra.

Isinuot niya roon ang kamay, at inilabas ang isang kapirasong papel. "Hi. Before taking good care of others, make sure you take care of yourself too. Don't forget your meal so you have strength to attend your patients." Tumalon ang puso ni Leigh nang makita ang pangalan sa dulo ng notes. "Sincerely yours, Leonardo." At napakaganda ng penmanship ng binata. Higit-higit niya ang hininga habang pinagmamasdan ang maliit na papel na iyon. Pero kahit gaano ito kaliit, malaki naman ang epekto sa kaniyang puso na nawawalan ng pag-asa.

Subalit isang maliit na papel ang lalaglag mula roon. “Ito ‘yong isa sa mga sulat na ipinapadala sa akin no’ng admirer,” na sabi ko. And speaking of her ay hindi wala na akong narereceive pang letter, poems or dedication mula sa kaniya. Nagsawa na rin kaya siya? Toot! Tsk. Ano na naman ba ang kailangan ni Joker? Textmate ba kami para magsend siya ng magsend ng text message.

sagot ko at hinarang kami nang kasama niyang lalaki. "Sir?" tawag ng lalaki sa kanya. "I hope our friendship doesn't end because of this." nakangiti niyang sagot sa akin tinaas ang kamay ko naiilang ako sa tingin ng mga dumadaan at nakatayo sa aming harapan. Sorry, Allen, I have to go with eomma to Korea. (Mommy) Why is it so hard to say goodbye? "Of course, my celebrity friend, our friendship will never end." sagot ko na lang at naramdaman kong pinisil niya ang kamay ko.

Sa narinig ni Ley ay ramdam niya ang emosyon na nagmumula sa kaibigan kaya naman nang lalakad na ito at lalagpasan siya ay hinarang niya ito at niyakap. "Hmmmm I am sorry ... siguro tama nga silang lahat na tanga ako, hmmmm sinubukan ko naman na sana huwag na lang siya pero hindi ko kaya...hmmmm you are a very good friend I have ever had...I felt the sincerity within you...hmmmm sobrang mami-miss kita"

Binasa ko ang laman ng sobre. To my dearest Jake, First of all, i would like to thank you for coming into my life, you're my first friend who never leave me, my best buddy, my tutor, and my bestfriend.I was really glad that you have a special feelings towards me, just like you Jake, yes, we have same feelings to each other.Please wait for me, after I finished my study in abroad.I will court you, we're going to be together, and I promise, I will love you forever.

At sa bawat salitang dumampi sa balat ko, parang kinuryente ako sa lalim ng dating nito. “I’m not your friend.”

“Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!” Safe? Tangina. Kung alam niyo lang. “Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko. “Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”

Pinagsamantalahan niya ang pagkakataon na may isang taong tulad ni Totoy na handa siyang damayan at kalingain. “I will be here for you, Lila. Wala akong kapalit na hinihingi kaya ay huwag kang matakot na ipakita kung ano ka at huwag kang matakot magbunyag ng tunay mong nararamdaman. Hindi ako maniningil ng bayad mula sa iyo na maging katumbas ng ginagawa ko. I’m just here for you…a friend you can count on in times like this.” “Salamat, Totoy. Maraming salamat.”

Huminga ng malalim si Ath. "Okay. Pumapayag ako, Luke. Kahit trabaho talaga ang ipinunta ko dito, hindi naman kita kayang tanggihan. You still my best friend." aniya. Ngumiti ako sa kaniya at hinaplos ang kaniyang pisngi. "I miss you Athalia." ani ko. Ngumiti lang siya. "Tapusin ko lang itong ginagawa ko." aniya.