Novel & Cerita A One In A Million

Muling tumunog ang buzzer mula sa puwesto ng matandang babae, at doon na tuluyang napakunot ang noo ni Raina. ‘Ano ba ‘to… tataasan pa niya?’ Nasa 1.6 million na siya, halos kalahati ng budget niya. May kaunting allowance pa, oo, pero kung aabot ng higit dalawang milyon, wala na siyang laban.

“1.5 Million.” “1.8 Million!” diing sabi ni Jackielou. Ngumiti ako at tumayo. I raised my flag in the sexiest way I could. “Look at her! She is stunningly gorgeous!” puri ng isang hindi pamilyar na businessman sa akin. “3 Million. Want to raise a flag, Madame Bennett?” tanong ko sa kaniya. Lumunok na lang siya at tumahik. She is very annoyed. “W-Well… y-yes,” sabi niya.

Kulang pa na kabayaran iyon sa kamatayan ng kapatid niya kung tutuusin. Hindi man lang ito nagulat. "One billion? Expensive." "Of course. I'm a genuine thing. I'm virgin. Been kissed once but never been touch." Pagmamalaki niya. "And I will be yours as long as you need me. Barya lang naman para s aiyo ang isang bilyon, di ba?”

Nanlaki ang mata ko nang makita ang laman—limpak-limpak na pera. Dali-dali ko itong isinara, halos manginig ang kamay ko, bago ko hinawakan ang kanyang kamay at ibinalik ito sa kanya. "Ninang, masyado po itong malaki. Huwag na po," sabi ko habang ramdam ko ang kaba sa dibdib ko. Sino ba namang hindi kakabahan kung first time mong makita sa buong buhay mo na bibigyan ka ng one hundred thousand?

"Ano? Walong milyon?" Natulala si Owen. Alam niya na mahal ang mga produkto ng brand na iyon, ngunit hindi niya naisip na ang limited edition na kwintas ay nagkakahalaga ng ganito kalaki. Walong milyon? Nagbibiro ka. Nagmula siya sa pamilya Hawkins sa Mordu, ngunit hindi siya isang tagapagmana. Ang pagkakaroon ng isang milyon na asset ay tila labis-labis.

Nakita ko pa siyang ngumiti at tuluyang sumara ang pinto ng elevator. Ang gwapo ni Ress, ganu'n rin kaya ka-gwapo ang kaibigan niyang si Alexander? Mas lalo tuloy dumagdag ang pagnanais ko na makita si Alexander ngunit may parte rin sa akin na nasasaktan. Siguro ayaw ni Alexander na magpakita sa akin dahil sobrang ang layo namin sa isa't-isa. I am a plain, simple and a mother. Siya naman ay kilalang-kilala ng mga tao bilang isang pinakabatang bilyonaryo, we are not in the same level of status in life.

Isang mundo ng wealth, expectations, at mga tao na baka hindi kami tanggap. Pero habang lumilipas ang oras, naramdaman ko ang weird lightness sa loob ko. Isang quiet assurance na kahit mahirap, may tao na pipilitin kaming magtagumpay isang tao na handang lumaban kahit against sa pamilya niya.

“Hindi ako holdaper, snatcher, o kung ano man. Sinundan kita dahil may gusto lang akong ialok sa iyo.” Napakunot-noo agad si Jade. “Ano iyon?” “Narinig ko na na-scam kayo ng limang milyon. Gusto kitang tulungan. Kung papayag kang dalhin ang anak ko sa sinapupunan mo, bibigyan kita ng limang milyon.” Natawa si Jade. “Huwag mo nga akong pinagbibiro. Hindi ka nakakatuwa!” iritadong anas ni Jade.

Pag pa naman ganitong nakasanib na siya hindi ko matatanggap kung ‘di ko malalaman ang sagot. Ngumuso siya na para bang nag-iisip . “Hmm, as far as I know tatlong beses na. One million bawat isa. So, three millions.” Aniya na para bang wala lang iyon sa kanya. Three millions? At ang sabi niya kanina, maliit lang iyon? Maliit, ah? Parang ang sarap magnakaw! Kung maliit lang pala iyon, pwede naman siguro h’wag nang hanapin. Barya lang naman pala ang millions sa kanila, eh.

Nakita ko ang mga magagandang alahas doon. Grabe ang gaganda nito. Kaso lang, kahit sa isang maliit na singsing lang umaabot ng milyon ang halaga. Habang pinagmamasdan ko ang mga ito. Bigla kong naalala ang araw ng pag propose sa akin noon ni Aljur. Mapait naman akong napangiti.