A Peaceful World Novels & Stories

Sobrang tahimik ng paligid at tanging paghampas na lamang ng alon sa dalampasigan ang tanging maririnig. Some people call this peace. Ang maupo sa gilid ng dagat at pakinggan ang paghampas ng alon. But he doesn’t find peace right now. Hindi niya makapa ang ‘peace’ nan ais niya. Hindi niya alam. There’s something wrong. O baka siya ang mali?

“The part of me that wanted control. That loved being invincible. But with you…” He reached out, tracing the edge of her wrist. “…I dream of peace. That’s new to me.” Mariel looked at him, eyes glistening under the lantern light. “Peace can be dangerous, too. Because once you taste it, you never want chaos again.” Ngumiti si Billie, mahinang tawa. “And yet chaos always finds us.” Lumapit siya nang mas malapit. “But this time, maybe we choose not to fight it.”

"Aren't you happy? Makikita ka na ng mundo, sa wakas. Ilang taon ka ring nagtago. Shouldn't you be glad to yourself?" Hinilamos ko ang mukha ko gamit ang kamay at umiling. "Ami, I don't need to be known just to be happy. For me, peace is the opposite of the result of being famous. Ayos na ako sa buhay ko. Ayaw kong lumabas sa media."

she sighed, "Papa, hindi ako naging mabuting tao. And I think, for the first time in my life, this is the only place that made me safe and comfortable. This is the only place I seem to feel at peace." "Naiintindihan ko naman kung bakit," her father held her head and let it lean in his shoulders, "But peace will not always mean happiness anak. Paminsan-minsan, kailangan nating dumaan sa iilang pagsubok upang maging masaya. Dahil kung lahat ng bagay sa mundo ay pwedeng makamit ng hindi natin pinaghihirapan, hapiness becomes trivial. A thing that people will not appreciate even when they already have it."

Hindi niya kaya ‘yon—at wala rin siyang balak gawin. “Alam mo, para sa ‘kin,” sabi niya habang nag-aayos ng buhok, “ang pinaka-peaceful na buhay ay ‘yung kanya-kanyang mundo. Walang istorbo, walang utangan ng loob.” Matigas ang tono ni Felicity nang magpatuloy, “Wala akong pera ngayon, oo. Pero kahit meron ako, hindi ko basta ibabagsak sa butas ang pinaghirapan ko.”

Kupido. *** Dahil hindi naman natutulog ang demonyo sinikap kong hanapin ang dapat hanapin... syempre hindi iyon world peace noh! demonyo ko tapos ihahangad ko world peace? ano bobo lang? "Pambihira naman! andito ka lang palang peste ka! pinagod mo pa ako sa kakahanap!" Reklamo ko habang nakapameywang

Para bang kahit gaano ka-chaotic ang paligid, may sariling mundo sila na peaceful. At dahil mabuting tao at maayos kausap si Michael, willing si Clarissa na makipag-cooperate at makipag-communicate sa kanya. Hindi na siya defensive, hindi na siya cold—dahan-dahan niyang binubuksan ang sarili.

“Then let’s make it happen. Kahit gaano kagulo ang mundo, I’ll always find a way to give us our own peace.” Tahimik silang nagyakapan, nakatingin sa mga bituin. Parang sila lang ang tao sa mundo. At sa gabing iyon, wala nang Velasco empire, wala nang Clarisse, wala nang hadlang. Ang meron lang ay dalawang pusong nagmamahalan, buo ang pangako na hinding-hindi bibitawan ang isa’t isa. ---

Dahil positibo ang sagot sa kabilang grupo, ay kailangang idepensa naman nila ang negatibong sagot. Ang donya ang kanilang isusubo at ipapahiya. Ngumiti ang tuso at matalinong prime minister ng Japan. Tumindig siya at very confident na nagsalita. "No. There's no such thing in this world is perfect. Signing a peace of paper is not an assurance for peace. You want peace. I want peace. We want peace. But not all the leaders shares the same ideas, thoughts, feelings and intelligence. Therefore, it's only a formality between country leaders that are seeking attentions from the society."

Mahina akong natawa, at palagi namang ganito ang scenario na ako na naman ang muling nahuli sa amin. Simple lang ako ngumiti nang maramdaman ang tahimik ng paligid. This feels peaceful but sad at the same time. Peaceful because no one can enter your life and sad because you're just you, and no one can understand you. But for the sake of peace of mind, I would rather stay in that ideal kind of life. Well, I wished I can pick, but there's nothing I can do because here I am.