Novel & Cerita Abused Diablos Wattpad

At isang nurse naman ang napagsumpungan nito ng galit bagay na ikinatakbo palabas ng kawawang babae nang sigawan niya ito. He is Gabriel Del Fuego, he became a beast and untouchable from the day he awoke from an accident. “Hijo! Stop it. Please, I'm begging you,” awat ng kanyang mama dahil halos ubusin na nito ang mga nakikita sa paligid. “I hate this life, Mama! You made me feel that I'm useless!” pasigaw nitong sabi. Napatakip sa kaniyang bibig ang Ginang at napahikbi na nang tuluyan.

aniya sabay higop ng kape Nagkasalubong lamang ang aking mga kilay, nakikipag laro ba ito “ hindi ako nakikipag biruan dito Damian. Ano ba talaga ang gusto mo? Gustong gusto ko nang makabalik sa pamilya ko, Pwede ba? Hayaan mona ako. ” Nilapag naman nito ang mug sa table, “ ako na ang bago mong Pamilya Avril. ” Binitawan ko ang tinapay na hawak ko, “ sina mama at papa lang ang pamilya ko, wala akong pamilyang demónyo. ” natahimik lamang ito hanggang sa naglabas ito ng baril sabay kasa at tinutok mismo sa'kin na nagpakaba sa'kin

Hindi malinaw para kay Ethan kung saan kumuha ng lakas ng loob si Aubrey para ikumpara ang sarili kay Luna. Nang makitang hindi pa rin kumbinsido si Aubrey, ay nagpaliwanag pa si Ethan. “My mother has been disabled in both legs for over ten years and uses a wheelchair. Kaya mo pa rin ba siyang gamutin?” Hindi makapaniwalang tinitigan ni Aubrey si Luna. “Kailan ka pa natutong manggamot ng lumpo? Naglalakas-loob kang magsinungaling para lang mapahanga ang mga Padilla?”

136 Not Until You Are Safe (Gabion POV) "Kaya mong tuksuhin ang diyablo, Zelle," babala ko, "at ako ay di maituring na santo." Agad na sinakop ng bibig ko sa bibig niya. Lalong bumuka ang buong labi niyang iyon habang sinusubaybayan ko ang kanyang bibig gamit ang aking dila bago ito s******p pa loob. Hindi siya nagpakita ng kung ano mang pagtutol, at nang idikit ko ang itaas na bahagi ng katawan niya sa akin, ipinulupot niya ang kanyang mga braso sa baywang ko. Ramdam ko ang init ng katawan niya. Bumaon ang mga kuko niya sa likod ko, at napaungol ako, lalo na nang hilahin niya ito pababa sa aking gulugod. Ang aking sariling mga kamay ay parang may sariling isip habang papunta ito sa kanyang

This chapter explores dark and heavy themes such as abuse, trauma, self-harm, etc. Please be mindful of your well-being before proceeding. (PAST) FABIAN MONTERO MORDECAI Patapos na ang shift ko sa restaurant ni Art. Tahimik akong nagbihis sa locker room, pagod man pero kampante—excited na rin dahil makakasama ko muli si Lessi. I’ve been missing her these days.

umiiyak na wika ni Alana sa akin. Kitang kita ko rin sa kanya ang pagmamakaawa niyang totoo. "Ano ang kasalanan ng iyong kapatid at bakit siya nakakulong? Nasaan siya?" "Wala siyang ginawang kasalanan, senyorito. Napagkamalan lamang kami. Napagkamalan kami ng kura ng simbahan na kami ay mga mangkukulam. Napagkamalan kaming mga mapaglinlang na diyablo kaya nagbaba ng utos ang prayle na dakpin ang aking buong pamilya. Kanila nang binitay ang aking kapatid na si Mariana at nangangamba ako na ang nadakip kong kapatid na si Damian ang isusunod nila," pagkuwento niya sa mga nangyari sa kanilang pamilya.

Mula noon, si Damian Flores ay buong puso at dedikasyon na nag-alaga sa ulilang bata, iniukit sa kanyang isip at puso ang tanging layunin—ang protektahan si Natalie sa lahat ng paraan, anuman ang mangyari. Naging maliwanag ang mga mata ni Trixie habang nakikinig sa kuwento. “Ibig mong sabihin, si Theodore ang batang iyon noon?” tanong niya, halatang hindi makapaniwala. Ngunit si Aubrey, may bahagyang pag-alinlangan, ay ngumisi at umiling. “Hindi puwede. Sinabi ni Damian Flores noon na napatay ang batang iyon. Patay na.” Ang pangyayaring iyon ay matagal nang naka-ukit sa puso ng boss, isang sugat na hindi naghilom, isang alaala na patuloy na nagpapakilos sa kanya.

Ang mga usap-usapan tungkol sa kanya ay nakakasindak, at kahit na ang iba’y sobra-sobra, isa lang ang sigurado siya, ang lalaking kaharap niya ay nakukuha ano man ang gusto nito, ano man ang kapalit. Isang alamat sa legal na mundo. Isang lalaking hindi nadungisan ang kanyang kamay dahil mayroon itong isang daang paraan upang gawing miserable ang buhay ng iba sa lugar niya. Ang nag-iisang diablo, West Lancaster. Pinilit naman ni Amber na ngumiti. “May…may Parkinson’s disease ako.” Biglang kumurba ang labi nito nang nangungutyang ngiti. “Oh? Interesting. Your so-called Parkinson’s conveniently acted when you threw coffee at me, but not when you touched me there last night?”

"Wala ka ba talagang delikadesa?Ganyan ka ba pinalaki ng mga magulang mo?Ang gumawa ng eskandalo at makipag--" "Huwag mong idamay ang mga magulang ko sa usapang ito.Baka nakakalimutan mo na ikaw ang may atraso sa akin at ang kabit na si Mercy.Kahit ulit-ulitin sorry na double chapter 13 update Kasi notes wla pa na delete yesterday. thank you

Siguro kung wala ang dalawang anak ko baka hindi ko mapatawad si Tobias, pero hindi itinuloy ng Diyos dahil alam n'yang pareho lang kaming biktima. At sa lahat ng ginawa n'ya ng ma comatose ako, ang pagligtas n'ya sa buhay ko, ang pag aalaga n'ya sa akin at sa mga anak namin, ang pag ako n'ya sa responsibilidad at trabaho ko sa underworld bawing-bawi na s'ya," mahabang pahayag n'ya ky Flami. Marahas naman itong napabuga ng hangin.