Acceptance Is The Key Novels & Stories

Ang bilis mo naman kaagad nakalimot,’ wika ng maliit na tinig sa kanyang isipan. She bit her lower lip. Oo nga pala. Kakaamin niya pa lang sa kanyang sarili kaya ganito na kung mag-react ang puso niya. Is this how acceptance is? Kapag tanggap mo na sa sarili mong mayroon talaga ay parang buong katawan mo ay apektado na at parang aware na sa lahat? “Aiden,” mahinang sambit niya habang gulat na nakatingin dito. She’s not expecting to see him tonight.

"We're opposite in that thing. Bakit mo ipaglalaban ang taong iba ang gusto at malinaw na malinaw naman sa'yo? Hindi 'yon kahinaan. It's bravery. Admitting to yourself that you can't be the one for her. Accepting the rejection." "Pero paano ko tatanggapin ang pagkatalo kung hindi ko pa nararanasang lumaban? Ipaglalaban ko s'ya hanggang kaya ko. Lalaban ako kahit pa maubos ako. At kapag nangyari 'yon, hindi n'ya pa rin ako gusto at iba pa rin ang tinitibok ng puso n'ya, that's the time I'll stop. Hindi kaduwagan lalo ang sumubok." Inayos n'ya ulit ang nakapatong sa balikat ko. "I'll accept the 'rejection' only — if only— I can't anymore."

PROLOGUE ~*~ Change is the only constant thing in this world. Life is unpredictable. Promises meant to be broken. Our lives are different. We don't have a happy ending at the end. We die. We suffered from pain. We try to move on and let go. But the hardest thing to do is to accept. Acceptance. Accept that you're not here anymore. You left me alone in a dark place. You left me confused. You left me because you suffered from that pain.

At least I tried, at least nasubukan ko. Kahit na rejected ako, I tried taking risk. Diba? [Oh sige, balitaan kita.] sabi ko sakanya. [Tanggap kita, ingat.] sabi niya at ibinaba na ang tawag. Umupo naman ako agad sa tabi nila. Taking risk is must, para walang gagambala sa'yo bago matulog. Para walang overthink or ano. At least you tried. Rejection is part of taking risk.

May mga tahimik na buhay na puno ng pagmamahal, puno ng acceptance, at puno ng maliliit na sandaling hindi kailangang ipakita sa iba para maging mahalaga. — At sa huli, ang kapayapaan na matagal nilang hinahanap ay hindi pala isang lugar na mararating. Hindi rin ito isang achievement. — Isa pala itong paraan ng pamumuhay— isang desisyong huminga nang dahan-dahan, magmahal nang walang takot, at manatili sa kasalukuyan nang hindi laging lumilingon sa nakaraan o nagmamadali papunta sa hinaharap.

tanong niya. "Hindi, binabalik ko na 'to sa'yo kasi hindi ko tatanggapin 'to. Ikaw na ang nagsabi, mahal ito, 'di ba?" "It's a gift, so, accept it." Hinawakan niya ang kamay ko at mahinang itinulak iyon pabalik sa'kin. Sinubukan kong labanan ang kamay niya kaya inikutan niya ako ng mata bago tumayo. "Kiss me then I will accept that. Tatanggapin ko 'yan kung hahalikan mo ako oh ano?"

napatingin naman ako dito dahil naguluhan ako. pero hindi na lumingon ito saka umalis. anong ibig nyang sabihin don? may hindi ba kami maintindihan? ' trust is something you built together. without it you are nothing' naalala kong sinabi ni eonni-czeh noon. teka sandali... " key nasayo pa ba yung invitation?" tanong ko kay key.

Hindi ba't--" Marahas siyang napabuga ng hangin at napailing. "Denise, i think you still do not know what acceptance really is." Nagpatuloy siya. "You just don't need to accept the truth. What you need is face the reality, the fact that you're already pregnant. You're destined to bear my child. To be a mother. Don't just accept it, take it and love it!" Naiwan itong tulala Bago pa siya umalis, "Destiny, they are real. It is magical. People fall-

madiin kong kinagat ang labi pagkasabi ko niyon. Naglahad sya nang yakap at tinanggap ko iyon. Malungkot akong nakatingin sa kawalan habang hinahagod nya ang aking likod. "Anak, hayaan mo na. Hindi mo mapipilit ang isang tao na mahalin ka pabalik. Narito ako, ang mga kaibigan mo. Hindi mo man sila masyadong kasundo ngayon ay alam kong hindi nyo matitiis ang bawat isa. Acceptance is the only way to be free and happy dahil kung patuloy kang magpapahatak sa mga 'paano kung', 'sana', at 'bakit' ay hindi ka magiging masaya." mahina akong tumango.

Matatanda na ang mga ito, hindi ko na dapat sila binibigyan ng sama ng loob na pwede nilang damdamin at maging sanhi ng pagkakasakit na lang. Acceptance..is the best do. Mas pipiliin kong tulungan sila at makasama. Hindi ito pabata ng bata. Isa ayoko rin maging selfish. Pero sana lang hayaan na nila ako sa gusto ko at desisyon sa buhay. Malaki naman na ako. “Thank you, Jace for helping me. Don‘t worry pinag-aaralan ko na ang report ng kompanya.” “Good, kapag okay na ang lahat sa kompanya niyo, then let‘s have a vacation. We need that pagkatapos ng maraming problemang dumating.”