Acceptance Is The Key Novels & Stories

\\ ___ "ACCEPTANCE, SEPTEMBER. Makakaya mo bang tanggapin ang nakaraan mo?" Ang mga tanong na yun ang nagpatigil ng husto sa kaniya. Kaya ba niyang tanggapin ang lahat? Ang nakaraan niya na ubod ng sakit at nagpadanas sa kaniya ng lahat ng paghihirap, matatanggap ba niya? "I-I don't know.." "The next step is acceptance. Kailangan mong tanggapin ang lahat ng nakaraan na yun para muli kang makabangon." mahina siyang umiling.

"Paano ka?" "Hindi ba ma ang sabi nga sa kanta, Acceptance is the key to be, to be truly free. Ma magiging okay din ako hindi ngayon pero alam ko magiging okay din ako and pag dumating ang oras na yon, I'm sure that I can live on my own dream too, iyong wala na sya, yung kaya ko na mag isa." She hugged me again bago sya tuluyang lumabas ng kwarto ko. I want to start a new chapter without him, without crying, without pain.

"Kaya naman minsan ay nagkakaroon ng rejection kung hindi lubos na tanggap ng isipan ng tao ang pagbabago. You need first to accept in your mind that you jave a new heart. Na kailangan mo munang tanggapin sa sarili mo na hindi na iyon ang dati mong puso na mahina. You need it in order for you body to accept the change. Kung tanggap na ng isipan mo at bukas na ito ay hindi ka na mahihirapan. Mahirap kaso na nagko-contradict ang utak at katawan. There should be a rythm to act as one." "It's a long process. You need a lot of help, a lot of support. You have to take some drugs all your life to ensure that your body will not ever reject the heart. You have to be so cautious. It's a lot of work, G

taong iyon o kung ano ang kanilang nagawa. Ang ibig sabihin ng pag-ibig ay kumpleto at kabuuang pagtanggap. At ang pagtanggap ay nangangahulugang hindi natin dapat pilit bagihin ang taong iyon para sa atin just let them be who they are dahil ganyan sila nung wala ka pa. They can change if they want to and that is love. It means we aren’t resisting that reality and we aren’t demanding change. We accept the other with all of their various flaws and imperfections, while honoring the beauty that’s within them. Noon grabe nalang ang pagkamuhi ko sa mga babae dahil minsan na din akong niloko kaya ang tingin ko sa mga babae noon ay mga manloloko at mukhang pera ngunit nang dumating siya sa buhay k

"Ipakita mo muna na isa kang ulirang asawa. Asikasuhin mo sya, ipagluto mo o kung ano. Pag nagbago ang pagtingin nya sayo, edi go! Pero kung hindi, palayain mo na sya. Hindi naman kaduwagan kung susukuan mo ang isang tao Jih. Hindi rin naman sa lahat ng oras kailangan nating ipaglaban nating ang taong mahal natin lalo na kung nasa maling sitwasyon. Kailangan din nating matutong magpalaya para makawala na rin tayo sa bagay na nakakasakit sa atin. Acceptance lang ang kailangan natin kung minsan. Pag natanggap mo na sa sarili mo na hindi kayo para sa isa't isa , pati puso mo makakaramdam ng kalayaan" mahabang payo ni Trina sa akin. May punto nga naman sya pero ngayon pa ba ako magpaparaya kung

“Her Voice, Her Choice.” Dumating sina Mama’t Daddy. Hindi nila sinama si Lucas—tama lang yun. Pinili nilang manood lang at i-demo sa kanya ang bagong budget sa bahay nila. Medyo awkward nung una—hindi pa sila sanay. Pero nung nagsimula ako, nakita ko silang tumingin sa akin—sabay kumindat ni Mama. Naramdaman ko yun. Ito yung acceptance na mas malalim kaysa ‘That girl soared.’ Ito yung love na nagsasabing, “Right place ka. Hindi perfect, pero okay.”

No one else. It's all started with ourselves not with anyone. If you love yourself then anyone can accept you because in the first place you already accept yourself. How can others love you if you itself can't accept who you are? What I'm pointing is mas madaling matatanggap ng iba kung sino ka kung ikaw mismo ay tanggap ang sarili mo. Judgemental people, Their opinion is not important, the important is the lesson you have learned. Be who you are for yourself not to please everyone.

Close sa babaeng pinakamamahal ko. "N-Now, I think… I-I think he really doesn't love me. K-kasi kayo na rin naman 'yung nagsabi, 'di ba? Love means acceptance. Kasama na ng pagmamahal ang pagtanggap. Eh, hindi niya ako tinanggap. So…” kibit-balikat na saad ni Jane, tsaka tumawa ng pagak. Wala akong narinig na salita galing kay Athena. She just hugged her best friend as they both cry. Samantalang ako naman ay tiim ang bagang na nakatingin lang sa kanila.

Maya Maya pa ay agad naman akong kumalma, nakatingin lang ako sa puntod ni daddy, nakatulala. " Wife.." Di ko Naman tinapunan ng tingin si Akio, Umupo Naman Siya sa gilid ko at inakbayan Niya naman ako. " Sometimes things doesn't work according to your plan, It's hard to let go-- It's harder than what's other people think. Sobrang sakit din to the point na kamumuhian mo Ang lahat but trust me time will heal you, time changed everything...even though it's not the same anymore. Because even you cry hard you'll scream hard, di mag w-work lahat ng yan kahit luluha ka ng dugo it doesn't change anything. Acceptance is hard but just try to Gradually accept it. "

" tugon ko kay Cereina. Napailing nalang siya sa aking sinabi. "Kung matagal ka ng nagho-hold on sa isang tao at wala pa ding nangyari, hindi let go ang solusyon dyan. Acceptance. Kailangan mong tanggapin na niloko ka niya. Na hanggang dun lang kayo. Kailangan mong tanggapin na hindi ka niya ganoon kamahal. Kasi nagawa ka niyang saktan." dugtong pa ni Cereina na naka pukaw ng atensiyon ni Harah. Ang mga sinabi ng kaibigan niya ay tumatak sa kaniyang isipan. Narealize niya nalang na. Baka kaya hindi pa siya nakakalimot, hindi lang dahil nasaktan siya. Kundi, hindi niya matanggap. Hindi niya matanggap ang nangyari.