Novel & Cerita Quotes About Acceptance Of Self

"Okay, tatandaan ko yan anak." "Tsaka last step 'tay, mahalin mo po ang sarili mo. Mahalin mo ang sarili mo nang mas higit pa sa pagmamahal mo sa kaniya. Kasi kapag nangyari yon, hindi ka na makakaramdam ng mga insecurities mo because you love you for who you are. Tanggap mo kung sino ka, kung anong kakayahan mo maging ang mga kulang sayo. And that's the real beauty. Sabi nga nila, beauty is when you turn your imperfections into perfection."

Ito nanaman ang kabaawan ng luha ko, kaya napag kakamalan ako na napaka hina ko na tao dahil sa babaw ng luha ko "Matulog kana, kung kaya mo naman mag drive pauwi ay di kita pipigilan na umuwi Remon. Kaya mo na sarili mo. Nakayanan mo ngang wala ako noon. Kakayanin mo yan" Kinapitan ko ang door knob at pumasok doon, I sat on the back of the door and cry silently. Ako lang at ako ang mag isang nakakasaksi sa bawat tahimik na laban na tinatahak ko. Bawat araw, panibagong pag subok kung papaano ako uusad. Saan ako patungo at papaano ko tatapusin ang mga bagay na nag papahiram saakin. I fought on my own, without. Been humiliated without noticing it. Being nice to all people and trust them, being

I, sometimes, join their conversation but most of the time, I laugh because of Snow's silliness. For months that Ash and I are married, she taught me to accept things the way they are supposed to be. Na hindi lahat ng bagay sa mundo ay maganda. At hindi lahat ay naaayon sa kagustuhan natin. Sometimes, life wants us to know that everything that happens is in right place. Hindi natin kasalanan ang lahat. Yes, we could blame ourselves sometimes because it helps us to move forward. Accepting our mistakes and owning it makes us to be matured... enough to accept and realize that life is uncertain.

Sa tagal ng panahon na pakiramdam ko ay bato na ako, eto ang isa sa mga pagkakataon na pinaparamdam saakin ni Dave na ang sarap mag-mahal ng walang pag-aalinlangan. All I need is acceptance, no one is perfect. Sabihin na nating ang tagal ng panahon na nawala saamin, but it turn out a blessing in disguise. He became a better version of himself while I improve on my own, I learn on my own mistake and I accept all of my mistakes. Ang laking bagay na din noon para sa aming dalawa ni Dave.

, makahulugan niyang pahayag sa akin na siyang marahan kong tinanguhan. "Pero ano ang ating magagawa Tiyo? Ang pagtanggap ay dapat sa kaniya magmumula at hindi kung kaninuman.", malumanay ko lamang na pahayag. "Sometimes the only way for a person to accept something is when they learn how to love it.", pahayag ni Tiyo at agad akong napatingin sa kaniya. I get his point! Andito na naman tayo sa ideya na kailangan ko siyang paibigin.

“Nah, but seriously speaking, I know you can do it. You’re brilliant and everything. So, why bother yourself worrying? Just calm yourself and relax. I have my faith on you. If it’s meant for you then you’ll have his yes but if it’s not, then accept it. Because that’s the only thing you can do. Sometimes we have to accept defeat in some point of our lives. Hindi naman palaging nasa tuktok tayo at nagsasaya.” Napangiti at napatango-tango ako sa advice niya. He’s right, though. At some point people will fail even if they hate to fail. See? He’s really the father I never had. His wisdom is useful and insightful to me. He was right, yes but I don’t want to fail nor accept defeat. I can’t accept d

Natuto akong maging matatag hindi lang para sa sarili ko kundi para na rin sa mga taong naniniwala sa akin. Natuto akong tumanggap ng pagkakamali, magpatawad at humingi ng tawad. I accept my flaws, and all my imperfections. At higit sa lahat, natuto akong tanggapin ng buong buo ang pagkawala niya, that my angel isn't for me at maglet go kahit sobra pa rin ang sakit para sa akin ang nangyari. Hindi man madali, pero kakayanin ko. Kakayanin ko para makapagsimula akong muli.

That with having the courage to search where I was called to do. Also, for thinking of myself first, for choosing myself first. In order to grow, we have to do sacrifices. In order to go to our fullest potential, we have to let go of the things that stop us, and in order to move on, we have to accept that life may something be like that. It's like a roller coaster that we're heading ups and downs because... that's life.

Hindi ko na inisip kung may makakarinig ba sa mga sinabi ko. "You don't have to force and hurt yourself. Ikaw lang din ang mahihirapan niyan. You need to accept the fact that not all the people who treated you good would be the same tomorrow. Change is constant, baby girl." Napatingin na lamang ako sa kaniya. Hindi ko inasahan ang sinabi nito. Nakakagulat. "I must be that handsome huh? Titig ka nang titig sa'kin e." Inis ko naman itong tiningnan. Assumero ang loko.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.