Addicted 2 Novels & Stories

“Alam mo, iyon na yata ang kasinungalingan na narinig ko na hindi ko ikinagalit. Baka hilingin ko pang mag-deny ka ulit.” Dahan-dahan siya nitong pinaharap at naging sunod-sunuran siya sa gusto nito. Hinawakan nito ang kaniyang pisngi at marahang hinaplos. Hanggang titig lang sa mga mata ng lalaki ang kaniyang nagawa. “Alam mo bang parang drugs ang labi mo? Addict na addict ako sa’yo, Ella.” Walang sabi-sabing sinakop nito ang kaniyang labi at idinikit nito ang kaniyang katawan sa katawan nito.

"Huy, kumusta ka na?! Shit nasaan ka ha?! Totoo bang nasa America ka na? Kasal na akong putangina ka, ang tagal mong nawala! Alam mo bang ang dami mong namiss?! Walang hiya na to, may patago-tago ka pang nalalaman hindi ka naman famous! Nasan na yung two-fifty na utang mo sakin, lang hiya ka. 2022---" Panandalian natigil ang video at muling bumalik ito. "Ah, ganun? Hindi nga…. Wait — teka. Ganun talaga?" Natatawang tanong ni Elon at kinig nila ang pabulong na pagsasalita ni Adda at ni Lovelia. "Any way. Magpagaling ka na ha? I miss my drinking buddy..."

Wah! Napatabon nalang ako ng kamay sa bibig at naligo na. Aish! Hindi ko alam pero kagabi parang mamamatay na ako sa init tapos ngayon waah! Parang wala lang, ang bilis ko naman yata gumaling. And so you stand there And you pray for god to see But the only one you have to be Honest to is me You are a drug, I cannot quit you You are a drug

Tumaas pa ang makapal at itim na kilay niya, as if amused sa tanong ko, bago niya marahang itinikom ang mapupula niyang labi, halos parang pinipigil ang isang ngisi. “Why would I even need drugs,” sabi niya, voice deep and teasing, “when my drug is already right in front of me?” Napailing ako, pero hindi ko napigilang mapangiti ng konti sa sobrang smooth ng linya niya. “Well, maybe I am drugged,” he murmured, his gaze locked intensely on mine, “Because I’m completely addicted to you, Shivani.”

Tapos isama pa itong mapang-asar niyang reaksyon! "Hmm? Ayaw ko nga. Baka mamaya kapag ginawa ko ang gusto mo, mabaliw sa akin. You cannot live without me anymore, Addison. You're going to be so severely addicted to my touch," nakangisi niyang sambit, ang boses ay pabulong pero bakas na bakas na proud na proud siya sa sarili niya.

“Then let's see if he's a damn good boy or a venomous predator, my wild little temptation...” Her sent give me, that kind of addiction na parang gusto ko nalang siyang amoy amoyin lagi. When I can't control myself already, I pulled her down, pinning her underneath me as she lay completely bare. Hinubad ko ang suot kong pantalon, at kitang-kita ko sa mga mata nito kung paano umawang ang labi niya nang makita ang nakatayo kong ari.

Sleeping beauty pa naman ako minsan. "Alright, alright akala ko pwede tayong… you know.” "What? Wait? Viño Zane Mornett, ikaw ha, na kailan ka kagabi ha bago mo ako tinigilan?” Narinig kong tumawa siya sa kabilang linya. "Babe, I'm addicted to you kaya 3 rounds ay hindi pa sapat iyon-”

Sunod-sunod na madiin na ulos, walang tigil, hanggang sa pareho na kaming nanginginig sa sarap. “Bea—I’m—shîit—” “Me too—ahhh, Rad—” And then we exploded together, sweat and breath and moans blending, holding on to each other like we were falling. Nang matapos, nagpakawala siya ng malakas na paghinga at sumubsob sa leeg ko. “Bea… damn… I think I’m addicted to you.” Huminga rin ako nang malalim, hinaplos ang buhok niya at napangiti. “Good. Because I am too.”

Always just beyond my touch You know I needed you so much After all, what else is livin' for? "I can't give you that two years back Ain pero kaya kong bumawi sa inyo ng anak ko for the rest of my years, for the rest of my life. Hindi mo alam ang lahat. Hindi mo alam ang totoong nangyari. Please, just let me explain." After all the stops and starts We keep coming back to these two hearts Two angels who've been rescued from the fall And after all that we've been through It all comes down to me and you

Ang kanyang kamay ay mahigpit na nakahawak sa isang basong puno ng whiskey, nanginginig sa galit, sa sakit, at sa matinding kawalang-kontrol sa kanyang sariling buhay. Nilagok niya ang alak sa isang iglap, nilasahan ang pait nito na parang lason sa kanyang lalamunan. Pero wala siyang pakialam. Mas mabuti nang maramdaman niya ang init ng alak kaysa sa lamig ng realidad na ipinilit sa kanya ng kanyang pamilya. Pilit niyang inabot ang cellphone sa gilid ng kama. Kailangan niyang makausap ang taong tanging nagpapatahan sa kanyang puso—si Senyora Abedida, ang babaeng tunay niyang mahal.