Rafael Palma Novels & Stories

Kung ano pa man ang iba'y, magkasama naming aalamin iyon ni Raul. Rafael Urius Ledesma. The man who owns a criminal heart. Ninakaw niya ang puso kong puno ng pait dahil sa masakit na nangyari sa aking pamilya. Ang puso kong akala ko'y walang puwang ang salitang pagmamahal. Pero binago niya iyon at binigyan ng panibagong kulay. Kaya simula ngayon, hinding-hindi ko kalilimutan ang lahat ng ginawa niya. Mamahalin ko siya kahit na m*****g siya! -Wakas

sinabi ni Rafael na may matalas na tingin kay Claudia. “Bakit may problema ba? May maetutulong ba ako diyan?” tanong ni Claudia at umupo ito sa malapit kay Rafael. Sinadiya pa niyang ipakita ang napaka-eksi niyang slit ng kanyang palda. Dahil dito halos nakikita na ni Rafael ang pinakatago-tago ng kanyang private part. Napalunok ng laway si Rafael saka sinabing, “Nagkaroon ako ng kaunting problema, kaya may pinapagawa ako sa mga taohan ko ngayon”

biro ni Bella sabay irap ng kaunti, pero pilit na tinatago ang bigat sa dibdib. Bago pa sila makapag-usap ng mas mahaba, lumabas na ang mic mula sa PA system. Mula sa harap ng stage ay lumitaw si Rafael—maaliwalas ang dating, naka-light blue na polo at black slacks, seryoso ang tingin pero magaan ang ngiti. Nang magsimula siyang magsalita, tumahimik ang buong quadrangle, at ang boses niya’y umalingawngaw sa paligid.

sagot ko, sabay kindat. "Hoy, Pipay," sabat ni Rafael, "may isa pang comment." "Ano na naman? Good news ba ‘to?" tanong ko, nakangiti hanggang tenga. "'Mukhang masarap! Sana may free taste,'" basa ni Rafael, habang napapangiti. "Aba, gusto pa ng free taste?!" Napakamot ako sa ulo. "Kung gusto nila ng free taste, bumili muna sila ng isang buong piyaya! Para sulitin nila!"

tanong ni Rafael habang nililinga si Yael. Umiling si Freya. “Wala pa eh." “Mamayang gabi na po pala ang flight ko papuntang Italy. Sana ay magkamalay na siya bago ako umalis para makapagpasalamat ako ng pormal at maayos sa kaniya,” ani Rafael. Hindi pa rin niya nililingon si Luna. Hindi niya kasi alam kung paano niya ito haharapin. Nagawa niya itong tutukan ng baril. Nagawa niyang pagtangkaan ang buhay nito…bagay na labag naman talaga sa loob niya. Nais niya lang sana itong takutin para sumama ito sa kaniya pero hindi niya akalaing aabot siya sa gano'ng punto.

Naka higa ako sa isang satin na higaan at may hindi katigasan pero hindi rin malambot na unan. “Gising ka na pala, mahal ko.” Wika ng isang baritonong boses na nagmula sa pintuan. Si Rafael ay naka suot ng bahag at may putong sa kaniyang ulo. Puno rin ng batok (tattoo) ang kaniyang katawan. “Rafael.” Tawag ko sa kaniya ng may pagtataka dahil kakaiba ang kaniyang kasuotan. Hindi naman ako mangmang sa history kaya alam kong ang suot niya ay pang datu.

Nakaupo ako sa malambot na sofa sa sala ng clinic at nang maramdaman kong mayroong naupo sa tabi ko ay nagmulat ako ng aking mga mata. "Kape mo, bata." Inilapag ni Mayor Rafael ang isang tasa ng kape sa lamesita, umuusok pa iyon. "Salamat po mayor. Kumusta na po kaya si Padre?" tanong ko pa. "Hindi ko pa nakakausap si Gaspar. Pero ipagdasal na lang natin na nasa mabuting kalagayan siya." Natahimik lang ako hanggang sa kunin ko ang tasa ng kape at humigop niyon.

Nakadipa ang mga braso nito at akma siyang yayakapin. Wala na nagawa si Sofia kundi tanggapin na lamang ang mainit na yakap ni Rafaela Santiago, o mas kilalasa pangalang Rafa, ang nobya ni Miguel. Malapit nga Talaga ang dalawang ito na para bang nakababatang kapatid din ang tingin sa kaniya ni Rafa. Bumalik naman ng yakap si Sofia at masaya silang nagkamustahan.

I left you without a reason, and I know it hurts you. My world became empty without you, but I am so happy that I got to see you again in Archipelago Almerino. We remained friends, but I knew, and you could feel, that I still meant so much to you. Rest in peace, my Imelda. Soon, I'm coming. -Rafael Reynoldston My hand flew to my mouth, and I gasped! Sir Rafael used to be my professor at Arcipelago! Muli kong pinakatitigan ang pulang ribbon at nakilala kong kay Tita Imelda nga ang panali ng buhok na iyon!

ang pahayag ni Rafa. Natigilan si Ralf mula sa kanyang kinatatayuan matapos niyang marinig si Rafa. "Huwag mo nang ikaila ang totoo mong nararamdaman, Ralf. Pero gusto ko ring nagpasalamat sa'yo dahil isinakripisyo mo ang sarili mo at pagmamahal mo Kay Clarissa para sa akin. Kung nabubuhay din siguro si Jasmine, magpapasalamat din siya sa iyo dahil inialay monang iyong pangalan at pagmamahal Kay Raleigh kahit hindi ikaw ang tunay niyang ama..." mahabang turan ni Rafa.