Don Rafael Ibarra Noli Me Tangere の小説・ストーリー

“Stop fighting Elias Monteverde.” Napalunok si Rafael. “Grandpa, I can explain—” “No,” putol ng matanda. “You spent billions trying to destroy a company that isn’t even worth what you’re burning.” Tumalim ang tono nito. “Close your positions on Monday.” Nanginginig sa galit ang kamay ni Rafael. “I said I don’t want the Reyes family fighting the Monteverdes yet,” mariing sabi ni Don Eduardo bago ibinaba ang tawag. Nanigas si Rafael. Pagkatapos ay malakas niyang ibinato ang cellphone sa sahig.

“Binabati kita. Isa itong napakalaking sorpresa.” In-clear ni Rafael ang kanyang lalamunan nang malakas sa likuran namin. “Malapit na niya akong pagbintangan na kinakandili kita para sa aking sarili kanina lang.” Sinulyapan ako ni Nikolai sa ibabaw ng aking balikat. “Kinakandili mo nga ako.” “Kahit papaano,” umiling si Rafael. “Sinabi mo sa akin na huwag sabihin sa kanya.”

Nakakatawang isipin, kahit ganoon siya ka-practical, minsan kailangan mo lang ng simpleng sweet thing para kumalma ang loob. Nag-alinlangan siya at nagtanong, “Paano mo nalaman…?” “Sabi ni Rita.” Biglang lumitaw ang ilang guhit sa noo ni Isabela. Kailan ba naging intelligence machine ang carefree best friend ko? Pero kahit paano niya nalaman ang maliliit niyang sekreto, kahit na contractual lang sila, nakakalito pa rin. Rafael—Presidente ng Santillan Group of Companies, hindi dapat bumababa sa ganitong simpleng bagay. Lalo na, hindi siya dapat nagpapakita ng atensyon na para bang… may pakialam siya sa kanya.

["Boss…I mean, Don Rafael, sorry to disturb you but you need to come home. Naayos ko na ang mga gamit mo pero may mga aasikasuhin ka pang mga paperworks regarding your business bago tayo umalis ng bansa…” "Can you give me five more minutes, Mira? May malay na si Anderson at mag-uusap pa kam—" [“You can talk to him over the phone while doing your paperworks, Rafael…I'm sorry, Don Rafael.”] Napatawa sina Luna at Yael.

Napalingon ang lahat—pero hindi si Claudette ang tinamaan. Isang sniper mula sa SWAT ang nakapwesto sa kabilang tore ng compound at nabaril si Don Rafael sa balikat. Nahulog ang baril ng matanda habang bumagsak ito sa sahig, nangingisay sa sakit. Mabilis siyang nilapitan ng mga operatiba. “Don Rafael Nicolaj, you are under arrest for multiple crimes including conspiracy to murder, illegal detention, and organ trafficking,” sabi ng SWAT captain.

“Excuse me?” Nakatayo si Ninong Rafa ilang hakbang mula sa akin, parehong kamay na nakapasok sa bulsa ng pantalon niya. Hindi siya mukhang galit, pero seryoso ang ekspresyon niya, at ewan ko ba kung bakit mas nakakainis iyon kaysa kung diretsahan niya akong pinapagalitan. “Habang kumakain, bigla kang tatayo, magdadabog, tapos aalis?”

"Akala ko naman kung sino ang nagpabago sa anak ko. Mukhang ordinaryo lang pala." "Opo, Don Armando. Ordinaryo lang po ako," sagot ko nang diretso ang tingin sa kanya. "Pero alam ko po kung ano ang tama at mali. At ang desisyon ni Sir Rafael na kanselahin ang merger ay para sa ikabubuti ng kompanya niyo, hindi dahil sa akin." "Don't lecture me, girl!"

Ang kwento niya sa akin ay namatay daw sa sunog ang mga apo niya kaya't iniwan siya ng mga anak niya't umuwi ng Maynila. "Kanina pa 'yan umiiyak, Mikay. Hinahanap ka, kahit sinabi kong nasa bayan ka't nag-aangkat ng paninda." Ang bayan na tinutukoy ni nanay Tildi ay ang Santa Barbara, sentro kasi ito ng kalakal na nagmumula sa Maynila at iba pang karatig bayan. "Nanay, tagal ikaw uwi. Bakit?" umiiyak na tanong ng apat na gulang kong anak na si Rafa. Rafael Jr. Bustamante ang pinangalan ko sa kaniya.

Hindi niya mabasa sa itsura ni Don Rafael kung ano ang gusto nitong malaman at kailangan niyang tanungin iyon na kung tutuusin ay wala naman talaga itong pakialam sa kanya. "Yiel?" Muling tawag sa kanya ni Don Rafael. Naalala naman ni Yiel ang kanyang nag-iisang babaeng kaibigan na si Briana na minsan pang pinaalala nito na huwag na huwag niyang sasabihin sa kahit kanino na magkaibigan sila o ano, dahil paniguradong malalagot ito sa kanyang amo na si Don Rafael.

“Gusto mo? Then beg. Sabihin mo na mas mababa ka sakin. Sabihin mo na siya ang mas deserving.” Damien looked straight into his eyes. “Mas mababa ako sayo. Mas deserving ka. Ngayon, bigay mo na ‘yan.” For a moment, Rafael looked surprised. Then he laughed again. “Pathetic. Ginagawa mo talaga lahat para sa isang babaeng binili mo lang.” Biglang nag-ring ang phone ni Damien. Si Elara. Rafael answered it and put it on speaker.