روايات وقصص ضمن Addicted Damien Wattpad

Tumayo na ako't lumabas ng kwarto, narinig ko pa ang huling tawag nito sa'kin Tumakbo ako sa labas at sumandal sa pader, napahilamos nalang ako ng mukha, walang tigil na naman sa pag-iyak Totoo ba talaga 'to? Why are things happening this way? Nagsisimula nang mabuo ang tiwala ko kay Damian. Pero sa huli, ito ang nangyari I thought i could trust Damian. But i was wrong, nakalimutan ko kung ano nga ba talaga ang tunay na pagkatao niya

“They drugged me at that young age. Hallucinations became my companion after that day. Kahit nabawi na ako at nakabalik na kay papa ay hindi natapos ang mga bangungot na gawa nila. It only stopped when Bruno gave me Damian.” “Damian? Your dog?” I saw Alguien and Damian’s pics years ago. The adoration of him with Damian was truly captured by the camera. “But Papa killed Damian. The reason I hated him for life.” Hindi na ako nakaimik. Hindi ko na kayang magtanong pa. I am seeing the broken side of Alguien now.

Tumulo ang luha niya nang sulyapan ang anak na unti-unti nang nakatulog sa sofa, pagod at sugatan ang kalooban ng isang murang isipan sa nangyaring kaguluhan. “Damien…” nagsimulang manginig ang tinig niya. “Akala ko… natapos na lahat ito. Akala ko, malayo na kami. Pero bumalik sila. At ngayon… pati si Dustin, gusto nilang kunin.” Nanlamig ang pakiramdam ni Damien sa narinig. “Sino sila?” mariin niyang tanong, unti-unting lumalakas ang tono.

Hinayaan kong malunod ako sa kaniyang amoy, at hindi man lang napansin na nagagawa ko ng sabayan ang kaniyang paggalaw doon. “Mister—” “It’s Damien Vaughn Vittori for you, angel.” Kinagat ko lang ang kaniyang leeg bilang sagot, dahil tila lumulutang na ako ngayon. Sigurado ako kaninang medyo nasa tamang pag-iisip na ako. Kaya lang ngayon ay parang lumulutang na naman ako. Dahil ba ‘to sa ginagawa namin ngayon, o sadyang bumalik lang ulit ngayon ‘yong epekto ng drugs sa akin?

Tapos ngayon babalik ito gayong masaya na siya sa piling ng babaeng mahal niya at ina ng kanyang limang anak. "Margaux, once and for all. I don't have to reconnect in you. Look, I have a fiance' now and also I have quintuplets. I have my own family now. So, could you please stop pestering my life. And just a piece of an advise give some respect and decency's, it's for your own goods." prangkang wika ni Damian at wala siyang pakialam kung masaktan pa ito. Atlis naging honest siya. "Hmmm! I don't believe you, Damian. I know you trying to trick me. But, sorry my dear it's not effective on me." landi nito sa kanya at sinubukan pang himasin ang kanyang dibdib pero umiwas siya.

Pero bago pa ako makakuha ng pangalawang shot, isang malaking kamay ang sumakop sa baso at kinuha ito mula sa akin. Napalingon ako. Siyempre, si Damian. “Enough,” he said, his jaw tightening. Pinandilatan ko siya. “Damian, hindi ko kailangang magpaalam sa ‘yo kung gusto kong uminom.” “No,” he said firmly. “Pero kailangan mong marunong magpigil.” Napangiwi ako. “Isa lang ‘yon, Damian.” “Well, ‘one’ is enough.” Magsasalita pa sana ako, pero lumapit si Bea, nakataas ang kilay kay Damian. “Wow, possessive much? Damian, hinahayaan mo bang mag-enjoy ang asawa mo o sinusubukan mo siyang gawing prisoner?”

sabi niya, voice shaking, “are you okay?” Napahawak ako sa braso niya. “H-hindi ko alam… I was at the event… then…” Then I remembered. The wine. The dizziness. The waiter. Mr. Chu. My stomach twisted. “Damian… someone drugged me…” Biglang tumalim ang tingin ni Damian kay Sebastian. “And you ended up here with him?” Sebastian’s lips curled into a bitter smile. “Of course. That’s what you think.”

Mariin na ipinikit niya ang mga mata at pilit inalala ang nangyari. Hanggan sa biglang lumitaw sa isip ang isang pamilyar na eksena. Umiinom siya. Uminom siya ng alak kanina dahil nagbabakasakali siya na baka makatulong ang alak upang makatulog siya. Nakailang tungga siya ng alak ng dumating si Damien. Pagkatapos ay— “Damien, akin na yan. Hayaan mo ako uminom. Gusto kong makalimutan ang halik mo. Gusto ko makatulog ng maayos.”

Gustong gusto ko syang yakapin, halikan at sabihin na may anak kami. At dun ko lang napagtanto na ang lalakeng nasa harap ko ngayon ay ang dating lalake na masasabi kong... He was My Teacher that was Addicted To Me.....

Kung sana maayos ang buhay ko kagaya nila, kung sana wala akong patong-patong na problema sa likuran ko, hahayaan ko rin naman ang sarili kong sumaya, ngunit iba ang buhay na meron ako. Biglang nag-ring ang phone ko at nakita kong ang pangalan ni Celestine—ang pangalawang kapatid ko na tumatawag. I immediately answered the call, clueless of what storm would hit me again. “Hello, Tine?” Natulos ako sa kinatatayuan ko ng marinig ko ang hikbi niya sa kabilang linya. “A-Ate… si Papa… Nasa presinto siya ngayon. Inakusahan siyang nagnakaw…”