Adik Sa Ml の小説・ストーリー

-ˋˏ✄┈┈┈┈ Hindi na sumama sa akin si Adam pabalik sa function hall para maiwasan ang mga tao roon. Baka raw kasi pag-usapan kami, ayaw niyang magkaroon kami ng issue at baka pati raw ako ay bulabugin pa ng media. Pero nangako siya na pupunta siya sa bahay kinabukasan para ipagpaalam ako nang personal sa mga magulang ko para opisyal na raw niya akong maligawan. I kinda excited for that but I'm a little worried how my crazy brothers might react.

Tinanggal niya ang isang dibdib ko. Sunod niyang inilapit ang scalpel sa mukha ko, halata ang pagkahumaling niya. "Ayoko rin sa mukha mo. Kung titignan, medyo kamukha mo siya, parang perfect match kayong dalawa." Matalim ang kanyang mga mata sa kalupitan. "Pero ako lang ang magiging asawa niya!" Napasigaw ako habang sinasakal niya ang mukha ko ng ilang beses.

Lubos pa rin siyang nahihiya sa tuwing napag-uusapan ang mga ganitong usapin. "I already read those books, girl," mabilis na tugon ni Malia habang nakataas ang dalawang daliri na may kasamang malaking ngiti. "I actually bought two identical sets! Good things should always be shared with your best friend, right? Kaya huwag mo nang ibalik sa akin 'yan."

“Ano ba ang mayro’n sa Mobile Legends na ‘yan at adik na adik kayong mga lalaki?” Umayos ng pagkakatayo si Randolf at bigla akong kinabig palapit sa kanya. “Masayang maglaro ng ML.” Imbis na sa baywang, naramdaman ko ang mga kamay niya na nasa pang-upo ko at marahang pinisil ito. “Pero mas masaya ako kapag kasama kita.” Unti-unting kumurba ang ngiti sa aking mga labi. “Sige na. Binobola mo na naman ako.”

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

tanong ko. "Sayang ang kuryente, hindi ka naman nakikinig."sagot ni daddy sa akin at tumingin sa tablet na hawak ko. Kaya wala akong magawa kundi ang um-exit kahit mape-penalty-han ako. Laro lang yan. Huhuhu. ML lang yan. Putik! Bababa ang rank ko! Anak ng patis! "Dad naman sana pinatapos mo lang naman ako sa laro ko. Dad bababa ang rank ko sa ML." reklamo ko kay daddy habang nai-iritang kumakamot sa ulo.

Halata sa kanila na lahat sila ay close na close sa isa't isa. "Ito ngang si Clouie ay, hindi na kailangan pang magpakita sa mga pogi at bilyonaryong mga lalaki diyan para magustuhan siya kasi sila na mismo ang lumalapit sa kanila!" masiglang sabi ni tita mila. "Ay! Oo naman syempre! Eh talaga namang napakaganda ni Clouie kahit kahit sinong lalaki ay mapapaibig niyan," nakangiting wika ng isa niyang kaibigan.

simpleng sagot ni Tito, saka nito ibinalik ang kaniyang atensyon sa kaniyang laptop. Nang makarating kami sa likuran ni Tito, napagawi ang aking mga mata sa kaniyang laptop. May mga pulang dot din doon, at hindi ko alam kung para saan. ‘Yon lang naman ang gumagalaw, at hindi ko sigurado kung ano nga ba ang dahilan. “‘Yang dalawang pulang tuldok, sina Adler, at Malachi ‘yan,” paliwanag ni Tita na siya namang ikinatigil ko. “‘Yong mga dilaw, mga tauhan naman namin.”