Novel & Cerita Adventure Time Simon

Lerazo. Kumain din si Hannah ng watermelon noon pero agad na bumalik si Simon sa kanyang kwarto at hindi na lumabas ulit. Noong gabi ay lumabas siya pero bago pa man siya matanong ni Hannah kung kakain ba siya ay nakaalis na agad si Simon. "Itong si Simon talaga, ang lamig-lamig nang pakikitungo niya sa iyo pero kapag tiningnan mo naman ang mga mata niya, ibang-iba ang sinasabi," sabi ni Mrs. Lerazo.

“Ikaw na yata ang pinakamasamang tao na nakilala ko. Lahat ng oras ginagawang biro.” “Hindi naman lahat,” sagot ni Simon, biglang lumalim ang tono. “May mga oras din na… seryoso ako.” Natigilan si Becky. Para bang may ibang anyo si Simon nang sandaling iyon, at hindi niya alam kung paano magrereact. Pero bago pa siya makaramdam ng kahit ano, ngumisi ulit si Simon at kumindat. “Pero syempre, hindi ngayon. Hindi bagay. Mas bagay sa’kin yung kulit mode.”

Hinawakan nito ang palad niya at pinirme iyon sa simbolo ng pagkatao nito. “Don't you miss John Thomas too? Ayaw mo nabang hawakan?” Wala siyang nagawa kundi ang ‘e permi ang kamay sa pagkalàlàki nito. Mahinhin si Serenity, kaya hindi niya maiwasan isipin kung paano nito nagagawa ang mga bagay na tulad nito. Ngayon niya lang nadiskubre ang wild side ng kambal. Marahil ay sobrang mahal lang talaga ng kambal niya at Andres ang isa't-isa.

Ngunit tulad ng inaasahan niya ay nagsalita ulit ito at muntik pa siyang matawa, “Ah, may dinner ako mamaya kasama ang mga kaibigan. Sasama ka ba?” Alam nitong bihira siyang sumama sa mga ganoon, ngayon na alam niya kung anong klase na mga tao ang kasama nito, lalo lang siyang nandiri at hindi sumama. “Pagod ako, hindi ako sasama.” Tumango naman agad si Simon, mukhang nauunawaan agad na wala talaga siya sa mood. “Magpahinga ka na lang, may ibibigay akong regalo sa’yo sa mga susunod na araw.”

"Timothy!" Napangisi ang tinawag niyang Timothy. "Mabuti at kilala mo pa ako." "Ang isang katulad mo ay hindi ko makakalimutan dahil sa masama mong ugali." Umiling ito at umiikot sa nakahandusay na si Simon. "Matuto kang huwag maging mayabang, Adira. Nakikita mo naman siguro ang kasama mo na wala ng malay at sa—" Tinutok nito ang baril kay Simon. "Isang putok lang ay babawian ng buhay itong kasama mo."

Humakbang siya paharap at galit na nagsalita, “Austin, pwede bang tigilan mo na ang pagpapanggap? Kung hindi dahil sa mga tao mo, mamamatay ba ang mga second-grade at third-grade ultimate god-level na disipulo namin? Maging ang mga nasa fifth-grade namin ay namatay!” Sa sandaling ito, huminto siya at tinikom ang kanyang kamao bago magpatuloy, “Kung hindi talaga kayo kasama dito, mamamatay ba ang disipulo kong si Simon? Si Simon ay isang tuany na henyo sa aming angkan, at siya ay nasa seventh-grade ultimate god-level. Sa nakikita ko, isang fortress master ang pumasok sa gubat.” “Hindi, hindi. Imposible!”

sa parehong oras, tumungo si Cheryl habang nakikipag-usap kay Darryl. Noong una, nag-aalala si Cheryl tungkol sa labanan ng tula. Matapos ang lahat, si Simon ay isang matanda na galing sa Artemis Sect at isang sikat na tao. Akala niya na walang laban ang kanyang pinuno kay Simon. Hindi sila makapaniwala sa naging resulta! Hindi pinansin ni Darryl ang mga kakaibang tingin sa paligid niya at nakangiting tiningnan si Simon. “Tsk, tsk, tsk… Nakikita ko na mahina na ang iyong katawan.”

bakas sa boses ni Hendric ang disgusto. “Sa pagkakataong ito, ako ang masusunod hindi ikaw. Alalahanin mong malaki ang utang na loob mo sa akin. Besides, I wanna spend time with your niece. I want to taste her. Gusto kong maghiganti kay Santillian sa pamamagitan ng pinakamamahal niyang asawa. Palagay ko, ito ang tamang pagkakataon na hinintay ko. Ang makitang durog na durog ang gagong iyon kapag nalaman niyang tinikman ko ang pag-aari niya,” Simon smiled evilly.

"So, inaamin mo nga." Nagsalubong ang kilay ng dalaga. "Inaamin na ano?" Simon smiked. "Na guwapo ako," aniya sabay himas ng kanyang baba. Napasinghap na lamang si Bethany at hindi makapaniwala. Grabe, ibang level talaga ang confidence nitong si Simon. Pero totoo naman kasi. Akala niya noon, ang mga lalaki sa probinsiya ay walang-wala sa visuals ng mga lalaking nakikilala niya sa city. Pero hindi niya akalain na may hidden gem rin pala na nakatago rito sa probinsya.

Huminga ng malalim si Simon, “Dahil mapilit ka, sasamahan kita sa magulong mundong ito. Gayunpaman, ikaw mismo ang magdadala ng kahihinatnan." "Huwag kang mag-alala, walang mangyayaring masama." Tiniyak ni Thomas. "Sumunod ka sa akin." Tumalikod si Simon upang umalis, at sumunod si Thomas sa likuran. May bangin sa ibaba lang ng summit. Tumalon si Simon mula sa bangin at humarap sa isang natural na kuweba. Pagkaraan ng ilang sandali ay narating nila ang isang dead end. May pader na bato sa harap nila.