Adventure Time Simon Mga Nobela at Kwento

"Timothy!" Napangisi ang tinawag niyang Timothy. "Mabuti at kilala mo pa ako." "Ang isang katulad mo ay hindi ko makakalimutan dahil sa masama mong ugali." Umiling ito at umiikot sa nakahandusay na si Simon. "Matuto kang huwag maging mayabang, Adira. Nakikita mo naman siguro ang kasama mo na wala ng malay at sa—" Tinutok nito ang baril kay Simon. "Isang putok lang ay babawian ng buhay itong kasama mo."

Humakbang siya paharap at galit na nagsalita, “Austin, pwede bang tigilan mo na ang pagpapanggap? Kung hindi dahil sa mga tao mo, mamamatay ba ang mga second-grade at third-grade ultimate god-level na disipulo namin? Maging ang mga nasa fifth-grade namin ay namatay!” Sa sandaling ito, huminto siya at tinikom ang kanyang kamao bago magpatuloy, “Kung hindi talaga kayo kasama dito, mamamatay ba ang disipulo kong si Simon? Si Simon ay isang tuany na henyo sa aming angkan, at siya ay nasa seventh-grade ultimate god-level. Sa nakikita ko, isang fortress master ang pumasok sa gubat.” “Hindi, hindi. Imposible!”

sa parehong oras, tumungo si Cheryl habang nakikipag-usap kay Darryl. Noong una, nag-aalala si Cheryl tungkol sa labanan ng tula. Matapos ang lahat, si Simon ay isang matanda na galing sa Artemis Sect at isang sikat na tao. Akala niya na walang laban ang kanyang pinuno kay Simon. Hindi sila makapaniwala sa naging resulta! Hindi pinansin ni Darryl ang mga kakaibang tingin sa paligid niya at nakangiting tiningnan si Simon. “Tsk, tsk, tsk… Nakikita ko na mahina na ang iyong katawan.”

pigil ng manager ng club kay Simon. “Eh, gago iyan, sinugod ako at hinahanap sa akin ang taong di ko naman kasama,” sigaw ni Simon habang pinunasan ang duguang mukha. “Tarantado ka Santillian, pasalamat ka may umawat pa kundi papatayin kitang sira ulo ka,” muling sigaw ni Simon habang inaalalayan siya ng mga tauhan niya. “Simon, ibalik mo si Ivana, hindi ako papayag na mapunta siya sayo,” tugon ni Brielle ng makabangon at umupo sa sofa.

"So, inaamin mo nga." Nagsalubong ang kilay ng dalaga. "Inaamin na ano?" Simon smiked. "Na guwapo ako," aniya sabay himas ng kanyang baba. Napasinghap na lamang si Bethany at hindi makapaniwala. Grabe, ibang level talaga ang confidence nitong si Simon. Pero totoo naman kasi. Akala niya noon, ang mga lalaki sa probinsiya ay walang-wala sa visuals ng mga lalaking nakikilala niya sa city. Pero hindi niya akalain na may hidden gem rin pala na nakatago rito sa probinsya.

"Tama. Dapat mong patunayan. Kung walang bangkay, huwag kang maglagay ng ganitong klaseng palabas." Excited ang lahat na atakihin ako. Sa sandaling iyon, lumitaw si Simon sa kabilang dulo ng koridor. Dinala niya ang katawan ng aking anak. Ang kanyang maliit na katawan ay natatakpan sa ilalim ng puting tela. Sumigaw si Simon, "Captain Davis, sana ay hindi ka magalit sa pag istorbo ng kapayapaan ng nakakaawang si Celine. Masyadong galit lang ako!"

Yung mga diliri niya may mga suot na singsing na ginto. “Sino ka ba? Nasaan ba ako?” Maya'y tanong ko. Ngumiti siya sa akin at yung ngiti niya umabot sa mata niya. “Ako si Simon, at ikaw ang aking lucky charm.” “What? Ano bang sinasabi mo?” Tanong ko. “Sabihin nalang natin ikaw ang alas ko, para magkaharap kami ng ninong mo. Masiyado siyang nagmamadali noong gabi,” ngiti niyang sabi.