Adventure Time Simon Novels & Stories

Ilang sandali pa ay naramdaman kong pinapasok ni Simon ang isang daliri nito sa tumbong ko. Hanggang sa naging dalawa… naging tatlo. “Ahhhhhhhh! Simon! Sige pa daliriin mo ang butas ng tumbong ko! Puta ninyo ako! Sarap! Ganyan nga! Ohhhhhhhhh!” “Gaga, anong daliri lang? Niluluwagan ko lang ang butas ng tumbong mo para dito sa burat ko!” sagot ni Simon, sabay tutok ng ulo ng t****o niya at kinadyot iyon papasok sa tumbong ko ng malakas.

Si Simon Zimmer at Lilian Yates ay parehong takot sa top family sa South Light, ang mga York. Si Simon ay nagulpi nakaraan sa isang pasugalan, malamig na pawis ang tumutulo sa kanyang katawan ng inalala niya ang pangyayari. Tapos, lumuhod siya at pinagalitan si Harvey York, “Harvey, basura ka! Sinusubukan mo ba kaming pataying lahat?!”

Pagkatapos akong ipaghila ng upuan ni Simon ay sunod na itong umupo at iniabot pa nito sa akin ang napkin na pamahid. "Nandito ka pala Bea?" tanong ni Simoun dito sa casual na paraan. Ni hindi nga nito tinititigan ang babaeng iyon. "Yeah, nagluto kasi ako ng cordon blue na paborito mo kaya naisipan kong dalhan kayo nila Tita Agnes." Sagot nito na nagpangingit ng inis sa akin. Bakit siya lang ba ang may kayang magluto ng ganoong pagkain at kailangan pa nitong dalhan si Simoun kahit na umagang-umaga? Inis kong tanong sa sarili ko.

Pinaputukan ito ni Wilson ng baril at inaya na silang magmadaling pumunta sa speedboat. Nagsimula na silang tumakbo sa kanang direksyon pero nakuha ng sunod sunod na busina ng sasakyan sa kanilang kaliwang direksyon ang atensyon nila. Si Simon. "Ohh myghad Simon!!!!!!" Tumitiling bigkas nito nang mamukaan nito ang napaka gwapong si Simon. "You came to save us yessss!!!!! Ayyyyyyy" Iwinawagayway nito ang kanyang baril at kitang kita nila Simon ang hubo't hub*d nitong katawan sa gitna ng tirik na araw. Maging si Walter ay ibinaba ang kanyang sunglasses.

Mahal ko siya bilang isang matalik na kaibigan at alam ko sa sarili kong hanggang pagkakaibigan lang ang kaya kong ibigay sa 'kanya bagay na hindi ko masabi dahil natatakot akong masaktan siya. Alam kong mali ang ginagawa ko dahil dapat umpisa pa lang ay sinabi ko na sa 'kanya na tanging pagkakaibigan lang ang kaya kong ibigay sa 'kanya pero humahanap pa ako ng tamang tyempo para sabihin sa 'kanya. "Mauuna na ako, Ate," paalam ni Simon pagkatapos ay nakipag fist bump siya sa mga bata at kay Israel.

Umiiyak si Noel habang nagbuntong hininga si Simon. “Kamusta po, Dad? Gusto niya pa rin po ba magpatong ng kaso?” “Syempre gusto niya!” Ang sigaw ni Simon, galit na galit siya ngayon. “Hindi ba’t sinabi mo na aakitin mo si John Levine? Ang tagal na, at magkasama pa rin sila ni Cordy!”

Napakabait ni Simon tahimik lang siya hindi tulad ni Samuel na napapagod na kakahabol si Cherry. Ang bilis ng panahon ngayon mag-aapat na taon na sila. Ilang saglit pa at may pumarada na sasakyan sa labas ng gate. Sakto rin na natapunan ang damit ni simon ng juice kaya pumasok kami sa loob para magpalit ng damit. Nang bumalik kami sa garden ay hindi ko inaasahan na makikita ko pa ulit ang lalaking matagal ko ng gustong kalimutan. Naglalakad ito at sinalubong ito ni ate Caye sabay yakap.

Halos kumpleto na ang teatro na ito, at hindi ako makapaghintay na makita ang lahat ng ito na magkakasama. "Nagta-type ka pa rin." Yumuko si Simon sa balikat ko, at gumalaw ako para hindi niya makita ang screen ko. "Ipapadala ko sa iyo kapag tapos na ako." "Sige, pero inaasahan kong magdadala ka ng donuts sa umaga. Dito ako buong gabi." Bumuntong-hininga siya nang matindi habang sumasandal sa kanyang upuan.

Pagpasok ko sa bahay namin ay dumiretso agad ako sa kwarto ko at pagkabukas ko nang pinto ang bumungad sa akin ay ang nakasimangot na si Simon. “Sino 'yung kasama mo kanina sa Theondor Coffee Shop?” ***

May sarili naman silang buhay, bakit hindi iyon ang atupagin nila? Tutulo na sana ang luha ko dahil sa sakit na nararamdaman nang biglang bitawan ni Vivian ang buhok ko at naramdaman ko ang isang kamay na hinila ako papunta sa kanyang likudan. “Hindi ako nananakit ng babae pero kung si Hayami ang sasaktan mo, baka makalimutan kong babae ka.” Nanlaki ang mata ko nang mapagtantong si Simon pala ito na nakasuot pa ng jersey number 1 at pawisan pa ang mukha niya.