After We Collided Novels & Stories

Iniliko ko ang manubela ng sasakyan ko dahilan upang makasalubong ko ang malaking truck na naharangan ko ng daan. A loud noise rang out in that area, where my car and the truck on the other side of the road collided. I know nothing about what happened next. All I knew was that I had caught the bruises of my car and my whole body was stuck inside. Until little by little my eyes closed. "M-Mara ... I-I love ... l-love you baby..." the last words I tried to let go before I completely lost consciousness. ••• RaineeeNeee

Susunod, sumayaw ako kasama ang aking ina at pagkatapos ay si Travis, pagkatapos ay Rowan at Gabriel. "Masaya ka, di ba?" Tanong ni Calvin habang lumipat kami sa mabagal na talunin ng musika. Nagkaroon kami ng pag uusap pagkatapos ng aksidente ko. Ito ay masakit at nakakadurog ng kaluluwa, ngunit kinakailangan ito. Pareho kaming kailangan ng pagsasara. Pareho kaming kailangan upang magpatawad. Pareho kaming kailangan upang palayain ang nakaraan bago kami maka sulong muli. Tinanggap namin na nagkamali kami. Mga pagkakamali na nagkakahalaga sa amin, ngunit sa huli, napagtanto namin na bahagi ito ng buhay.

"Hmph! Sayang ang hininga sa isang magarang palabas!" Sa sumunod na segundo, bumaril siya ng suntok, na nagresulta sa turbulence sa hangin. Sa loob ng ilang segundo, nawala ang afterimage ng kamao ni Jesse. Dahil dito, ang dalawa nilang kamao ay nauwi sa pagbangga sa isa't isa. Bam!

bulong ko sa sarili, amused. Pero bago pa man ako makalayo, narinig ko ang yabag niya papalapit. His arms circled my waist from behind, forehead resting on my shoulder. “Meeting’s done,” he whispered. “Hmm. You’re not going to ask what I’m thinking?” I teased. “I already know,” he said, pressing a kiss to my neck. “You’re grateful.” Tama siya. We were still healing, yes. But we were no longer surviving—we were finally living.

"Okay, let's go." Habang naglalakad kami, hindi namin maiwasan ang lumingon sa piligid. Kinakailangan namin ang mag-ingat ngayon, lalo na at wala kaming dala na armas kahit isang baril lang. Dahil sa pagmamadali namin kanina, nakalimutan na namin ang magdala. Kalaunan, maayos kaming nakarating sa sasakyan. Mabilis ko itong pinaandar kahit sinubukan pa ng mga kalaban na hadlangan kami. Bago kami makalagpas sa kanila, may nahagip ang aking mga mata. Ita ang logo ng Butterious Gang, ibig sabihin nito??? Ang lalaking 'yon nga ang leader ng Gang na 'to. Ang inakala kong si Kuya dahil sa mga nakalap naming impormasyong noon. Walang hiya! ang lalaking 'yon ang dahilan kung bakit naaksidente ako at

My reputation as the uptight and maldita schoolgirl has already been worse, and I don't have plans to damage it more. When I tiptoed my way, nakita ko si Rill at isang hindi pamilyar na lalaki sa harap. Parang magkaaway ata sila base on Rill's glare. When I looked over them, I immediately figured what the situation's about. It's either Rill or that guy carelessly bumped their car to each other, causing this minor accident.

Dahil sa gulat, pare-pareho kaming napasiksik sa espasyo sa gilid ng hagdan. The world fell into slow motion, as my heart seemed to stopped beating with a soft and plump thing pressed on my forehead. Natulala ako sa taong kaharap ko at ganoon din naman siya. We were just staring at each other's eyes, shocked, confused and clueless. Hindi ko alam kung ano bang dapat kong gawin dahil tila huminto sa pagtatrabaho lahat ng brain cells ko. Natauhan lang ako nang kumanta si Tripp, "Two guys laying by the cement floor. Zero feet apart cause they look gay."

Binuksan ko ang bintana, sinilip ang likuran, at pinakawalan ang unang bala. Bang! Tama sa side mirror nila. “Nice shot,” bulong ko sa sarili ko bago pa man sila makaganti. Sumagot sila ng putok—pero hindi ko pinatagal. Inilabas ko ang maliit na bomba at inihagis sa direksyon nila. Sumabog. Umusok ang paligid. “Burn, assholes,” I said with a smirk. After an hour, we finally reached Castello di Rossino.

Too fast. My instincts screamed. Yuhei’s POV The van rammed the back of my car. BANG. Nayanig ang steering wheel. “What the—” Then another car appeared sa kaliwa ko. Boxing me in. Not intimidation. Execution. Elijah’s POV Nasa opisina pa ako nang tumunog ang phone ko. Emergency ping. Yuhei’s car tracker. Location: highway. Status: collision detected. My blood went cold. “Get the car,” sabi ko kay Lucien.

Pagkatapos naming mag-usap ay hinarap na namin ang halimaw. “Wala na tong atrasan! Go!” Tumakbo na kaming lima sa kinalalagyan ng halimaw ngunit napatalsik kami ng bugahan nanaman kami nito ng liwanag n'ya pero tumayo din kami agad at kinalaban ito. Nagawa namin s'yang sabayan ng mano-mano nakaka confused kang dahil para lang anino ang kalaban namin pero tuloy parin ang laban.