After We Collided Novels & Stories

he whisper before kissing my lips one more time. Para akong nakalutang sa ere maski nang matapos ang halik. We went back to our kubo after a while. Kami na ang nagluto dahil hindi na rin namin namalayan na kanina pa kami sa tubig. Nag-iihaw lang sila Juan Cloud na siyang pinalitan namin. Zelo and I just busied ourselves with the foods. Nang hinihintay na nga lang maihaw ‘yon, naramdaman ko si Zelo sa akin likod.

I wake once to adjust, my cheek brushing his collarbone, his breath catching quietly in response. We don’t move. We don’t cross the line. But the line glows bright between us now, impossible to ignore. When morning finally comes, pale and quiet, the storm has passed. The waves calm. The yacht will return. And nothing—nothing—will be the same again.

Wilson nang mapansin niya na parang hindi makahinga ang kanyang asawa sa kanyang paghagulgol. “What happened, hon?” Humarap siya sa kanyang asawa. “Bumangga si Rome sa puno at nabasag ang windshield ng sinasakyan niya. Napunta lahat sa mukha niya ang mga bubog. Alam mo ba kung bakit? Dahil ‘yung sinasakyan niyong van na-collide sa dinadaanan ni Rome kaya’t pati kayo ay nabangga. Kayo ay nawalan lang ng malay, ang anak mo pati ulo napuruhan. Pero masaya ako na naligtas ka,” niyakap ni Mr. Wilson ang kanyang asawa. “Hinding-hindi ko sila mapapatawad kapag may nangyari sa ‘yong masama, Cora.”

Halos hindi ako pinatulog nang gabing iyon matapos ang intense encounter na nangyari sa ‘min sa music room. Ikatlong beses niya na ‘kong basta na lang na hinalikan, pero iba ‘yon. It's more intense and he to touched me. The hell of him! I'm still sleepy when I go to my morning class. I'm just thankful that our path didn't cross this time. I don't know how I can face him after what happened.

Pigil ang hiningang nakatingin lang kami sa kanya habang naglalakad papunta sa sa barrier. Then she touched it and in just a snap, the barrier that was made of the four elements was destroyed. Napayuko kaming lahat ng kasabay ng pagkasira ng barrier ay nagpasabog din sila. Nagsimula na rin silang umatake. Sa isang iglap ay nagawa nilang makalapit sa amin. "Haydee! Sa likod mo!" sigaw ko nang makitang may kalaban sa likod niya at hindi niya napansin. Agad naman niya itong napaslang.

Wala silang inaasam kundi ang makitang mamatay si Harvey. Subalit, mukhang naglalaro lang siya habang kinakaharap niya ang pag-atake ni Kenshi. Humakbang siya pasulong, pagkatapos ay hinampas niya ang likod ng palad niya sa afterimage sa kaliwa. Pak! Isang malutong na tunog ang narinig. Muli, nagsama-sama ang mga afterimage sa harap ng palad ni Harvey. Agad na tumilapon si Kenshi, at sumalpok siya sa isang poste na gawa sa marmol.

AODIE IT'S been 2 months matapos ang ambushed sa amin. Everything went back to normal na parang walang nangyari na parang hindi kami na lagasan. Nagkakatuwaan, nagkakakwentuhan at nagkakaroon ng kanya-kanyang inuman. Katulad na lang ngayon na nagyaya ng inuman sila Christine at niyaya kami na agad naman naming sinang-ayunan ni Benjie, dahil ang pangit naman kung hindi kami sasabay sa kanila.

His gaze dropped briefly to my hand. Then back to my eyes. “That includes you.” My chest tightened. Pero hindi dahil sa takot. Kundi dahil alam kong totoo iyon. We crossed the line already. There was no normal life waiting for us after this. No peaceful ending. No escape. Only survival together… or destruction together. Outside, another explosion echoed through the city. Neither of us flinched. I moved closer. Too close. Too dangerous. His breath slowed slightly as I stopped in front of him.

he said in a very cold voice. Bumaling naman sa kaniya si Kayden at sinermonan siya. "Kaya naman pala bigla ka ring nawala no’n. Di ka man lang nagsabi!" Natahimik na ulit ako at napaisip habang ipinagpapatuloy ang pagnguya sa pagkaing nasa bibig ko. Umalis si Trida sa school noong araw na ‘yon. Umalis rin si Kierz. Umalis rin si Haze. Then Trida and Haze met and ended up in a car accident.

Napabalikwas ako nang bangon nang makarinig sa labas nang pagkabasag ng kung ano. Dali-dali akong lumabas ng kuwarto at naabutan ko si Liam na mukhang nasagi ang base malapit sa hagdanan. Namumula na ang kaniyang balat na mukhang tinamaan na pero nagawa niya pang iligpit ang base at ginilid. Umangat ang mukha niya sa akin. “I accidentally collided with it…” aniya. Lumabas ako ng kuwarto at dinaluhan siya. Hinwakan ko ang kamay niyang akmang hahawakan pa ang bubog.