After We Collided Novels & Stories

“ Nasa taas sila,nandoon na si Aki at Caden.” Tumango nalang ako at sumunod sa kanya. Habang papaakyat may kalaban pa kaming nadaanan. Hindi kami nagtago ,pinaputukan namin sila at bagsak sa sahig ang lahat.I fired without blinking until we reach the floor, we can hear crying and shouting from a distance.

pakiusap ko sa gitna ng halikan namin, mahina naman siyang natawa bago tumango. And just like that, he stopped. Nagpatuloy naman kami sa pagligo na parang walang nangyari. Kung hindi nga lang masakit ang pagitan ng mga hita ko ay baka ako na naman ang nag-initiate. Nang matapos ay lumabas kami na nakabalot ng tig-isang tuwalya, tapos ay dumiretso sa mga gamit namin at nagbihis. “It’s just 2:00 PM, what are we going to do?” tanong niya pagkatapos naming magbihis.

Luminga-linga ako sa kalsada upang magmasid. Wala namang mali. Nakagat ko ang ibabang labi tapos ay nilingon si Mateo; focused siya sa daan. Napalunok ako nang nasa intersection na kami. Hindi mabilis magpatakbo si Mateo. Tamang-tama lang. We stopped dahil may dumaan na sasakyan, kaya naman habang nandidito kami ay nakatigi— “HON!” mabilis kong sigaw nang makita ang papalapit na sasakyan sa gawi namin.

Light swirls around me, wrapping my body, my limbs, my vision. Then— silence. The light fades. Lucas stumbles toward me, breathless. “Rhea—are you—” I collapse into his arms. Shaking. Crying. But alive. “I’m still me,” I choke out. “Lucas… I’m still me.” He holds me tight. “Good. That’s all that matters.” But then— A soft voice whispers from behind us. Not the watcher. Not the hybrid. Someone else. “Not for long.”

Annie mumbled and started walking quietly. Hindi na kami nagdalawang-isip at sinundan si Annie. We quickly left that post and moved to a more secluded part. But before we could get there, we were separated again by the sudden explosion! I felt intense pain in my shoulder and head. Muli akong bumagsak sa lupa. Nang imulat ko ang mga mata ko, tumambad sa akin ang maliwanag na buwan. Saglit na hindi ako makarinig ng kahit na ano.

Lumakas na talaga ang tama ko at patuloy pa din ako sa paglagok. Nakalimang bote na kami. Ang natanim lang sa isipan ko, madami ako binabanggit kay Lanie. Not sure kung naabaorb niya. Di ko na matandaan kung ano ang mga ito. Malamang tungkol ito kay diego. Nagtapos kami sa limang bote at nagkwentuhan na lang kami. Kwentong lasing at nablock na din ang isip ko.

Ngumiti ako ng matamis sa kaniya. “Ako rin, salamat pala sa paghatid mo sa akin. Naabala ka pa tuloy,” saad ko sa kaniya. “Sige na, Goodnight na. See you na lang tomorrow sa site.” Niyakap ko naman siya ng mahigpit. Ilang minuto rin ang tinagal ng yakap naming nang may narinig kaming busina sa aming gilid. Napakalas kami sa sobrang gulat. Kita ko namang umandar agad ang kotseng nasa likod lang ng kotse ni Noah at humarurot paalis sa amin.

That was close! Pagkatapos kong maabsorb ang lahat ng nangyari ay kinamusta ko muna silang dalawa. Hindi sila sumagot dahil hinahabol pa rin nila ang kanilang hininga. Malubha ang trauma'ng idinulot ng nangyari sa kanila. Ico-comfort ko pa sana sila kaso patungo na rin ang ibang kapulisan dito sa pwesto namin kaya minabuti kong maglakad at tinahak ang daan pabalik sa sasakyan.

Pumasok siya at agad naman siyang niyakap ng kambal. Si Janus! Inalis niya ang pagkakahawak ng dalawang babae sa akin at nilayo roon. Lumabas naman kaming tatlo, inalalayan naman ako ng kambal dahil medyo nahihilo na rin ako dulot ng sampal at suntok. With a one clap from Janus, everything was back to normal and they were on the move again. They were surprised to see Janus and did not hesitate to attack him together. Suddenly, someone shouted very loudly from behind. We all held our ears because it was so loud and deafening!

Arkin didn't say anything after hearing Inara’s words, but his expression was rather solemn. The person with an even more serious expression than him was his driver. "The brake..." Before he could finish speaking, another car came up behind them and crashed into them. The driver’s pupils contracted, and he swerved sharply as he turned the steering wheel. Although they managed to avoid the car behind them, they crashed straight into the guardrail, broke through it, and fell off the bridge into the sea. Before Inara lost consciousness, she felt her body sinking continuously. Then her head hit the glass, and warm blood slid down her forehead.